30 Ιανουαρίου 2015

Η αλυσίδα fast food Shake Shack κάνει το ντεμπούτο της στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Μια δεκαετία αργότερα, το καλοκαίρι του 2025, το περιοδικό Forbes υπολογίζει ότι ο ιδρυτής της, Danny Meyer, είναι πια δισεκατομμυριούχος.  Όχι και άσχημα, εάν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή η επιχείρηση ξεκίνησε από ένα καρότσι με χοτ ντογκ σε ένα επικίνδυνο νεοϋορκέζικο πάρκο.

Γιος ενός συμβούλου της αμερικανικής αεροπορικής εταιρείας Pan American, ο 67χρονος σήμερα επιχειρηματίας γνώρισε από παιδί κιόλας τις κουζίνες όλου του κόσμου, καθώς λόγω της δουλειάς του πατέρα του, μπορούσε να ταξιδεύει όπου ήθελε πληρώνοντας μόλις 44 δολάρια για τα εισιτήρια μετ΄ επιστροφής.

«Όσο ήμουν φοιτητής δεν μπορούσαν παρά να μην ταξιδεύω στην Ιταλία κάθε φορά που ερχόταν τριήμερο», έχει γράψει στο βιβλίο του, Setting the Table.

Αφότου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Trinity College, ετοιμαζόταν να πάει στη Νομική.

Όμως, το βράδυ πριν να δώσει τις εξετάσεις LSAT ο Meyer βγήκε για φαγητό με τον θείο του. Εκείνος, αμέσως είδε ότι η διάθεσή του ήταν κακή. «Γιατί να σπουδάσεις κάτι που δεν σε ενδιαφέρει;», τον ρώτησε.

Και εκείνη τη στιγμή, ο Meyer συνειδητοποίησε ότι δεν είχε ιδέα τι ήθελε πραγματικά να γίνει. Όμως ο θείος του, του έδωσε μια πολύ καλή συμβουλή. «Το μόνο πράγμα για το οποίο σε ακούω να μιλάς όλη σου τη ζωή είναι για εστιατόρια και φαγητά. Για όνομα του θεού, άνοιξε ένα εστιατόριο!».

Κάπως έτσι, το 1985, σε ηλικία 27 ετών, ο Meyer άνοιξε την πρώτη του επιχείρηση. Ήταν το Union Square Cafe, ένα μοντέρνο εστιατόριο που συνδυάζει την υψηλή κουζίνα με μία ζεστή και πιο χαλαρή ατμόσφαιρα. Πολύ γρήγορα, το Union Square Cafe καθιερώθηκε στην βιομηχανία εστίασης του Μανχάταν, με αποτέλεσμα να λειτουργεί ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά.

Παρά την επιτυχία του πρώτου του εστιατορίου, ο Meyer δεν θέλησε να αντιγράψει το ίδιο μοντέλο, μετατρέποντάς το σε αλυσίδα. Αντ΄ αυτού, επέκτεινε τις επιχειρήσεις του με άλλα κόνσεπτ, ανοίγοντας το Gramercy Tavern το 1994, το οποίο γρήγορα απέκτησε και το πρώτο του αστέρι Michelin. Ακολούθησε το Eleven Madison Park, που έκανε ένα ακόμα βήμα προς το fine dining, με τρία αστέρια Michelin και διεθνή αναγνώριση.

Έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Meyer είχε χτίσει ένα χαρτοφυλάκιο από έξι φημισμένα εστιατόρια σε διάφορα σημεία της Νέας Υόρκης. Σίγουρα, δεν χρειαζόταν ένα καρότσι με χοτ ντογκ μέσα σε ένα πάρκο για να βγάζει χρήματα. Όμως αυτή ακριβώς ήταν η  επόμενη επιχειρηματική του κίνηση.

Το 2001, το  Madison Square Park δεν ήταν τόσο ασφαλές και έτσι, η δήμος της Νέας Υόρκης ζήτησε την  βοήθεια του Meyer για να φέρει κόσμο στο πάρκο και να αλλάξει την εικόνα του.

«Ο στόχος ήταν να συγκεντρώσουμε χρήματα για το πάρκο και να δώσουμε έναν λόγο στον κόσμο να το χρησιμοποιεί από το πρωί έως τη νύχτα», θα έλεγε στο Forbes.

Έτσι έστησε ένα καρότσι που πουλούσε χοτ ντογκ, δωρίζοντας μέρος των εσόδων στον οργανισμό που διαχειριζόταν το πάρκο. Πολύ γρήγορα, το καρότσι του απέκτησε τέτοια φήμη, ώστε οι πελάτες έκαναν ουρά εκατοντάδων μέτρων για να γευτούν το φαγητό του.

Μετά από τρία χρόνια, ο Meyer αντικατέστησε το καρότσι με ένα μόνιμο κιόσκι, το οποίο ονόμασε Shake Shack. Και μετά από πέντε χρόνια, άνοιξε ένα δεύτερο τέτοιο κατάστημα στο Upper West Side. Βλέποντας τις ουρές να μεγαλώνουν αντί να μικραίνουν αφότου άνοιξε και το δεύτερο κατάστημα, άρχισε να σχεδιάζει την επέκταση της αλυσίδας.

Έως το 2015, όταν η Shake Shack μπήκε στο χρηματιστήριο, μετρούσε 66 καταστήματα σε 16 πόλεις.

Σήμερα, διαθέτει πάνω από 610 εστιατόρια και έχει βάλει στόχο για 1.500. Πέρυσι, η αλυσίδα έκανε τζίρο 1,5 δισ. δολαρίων.