Στην Αθήνα του 1932 δεν χρειαζόταν ούτε κινητό τηλέφωνο, ούτε twitter, νυν Χ, ούτε έκτακτο δελτίο στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση που τότε δεν υπήρχαν.’
Κι επειδή η ενημέρωση από στόμα σε στόμα μεγαλοποιεί τα γεγονότα ο τελευταίος που το έμαθε θα είχε την εντύπωση ότι κοκκίνησαν ακόμα και οι λευκές (τότε δεν υπήρχε ρύπανση) κολώνες του Παρθενώνα.
Τι είχε συμβεί όμως; Στην Ελλάδα είχε έρθει η Μαργαρίτα ντε Μπρολί. Κρατούσε τον τίτλο της πριγκίπισσας, αν και στην πατρίδα της τη Γαλλία είχε καταργηθεί η Βασιλεία ενάμιση αιώνα πριν, από τότε που ο Λουδοβίκος έχασε το κεφάλι του στην γκιλοτίνα της Γαλλικής Επανάστασης.
Ήταν 49 χρόνων, είχε αποφασίσει να ζήσει τη ζωή της και συνοδός της ήταν ο κατά 18 χρόνια νεότερός της Αντρέ Περιέντ, χωρίς τίτλο ευγενείας, αλλά με τη γοητεία των 30 χρόνων του, άσχετα εάν οι εφημερίδες τον έκαναν Ιταλό κόμη, ενώ ήταν βέρος Γάλλος χωρίς τίτλο ευγενείας.
Έμεναν στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας, όλη η κοσμική Αθήνα της είχε υποβάλει τα σέβη της και δεν ήταν δυνατόν να της αρνηθούν μια privet επίσκεψη στον Ιερό Βράχο.
Ήταν Δευτέρα μεσημέρι της 24ης Οκτωβρίου 1932 όταν ανέβηκε. Ποιήτρια και ζωγράφος, έλεγε παντού ότι λάτρευε τις αρζαιότητες και ο παππούς της που ήταν πρωθυπουργός στη Γαλλία είχε βάλει την υπογραφή του στηνανεξαρτησία της Ελλάα. Ως ζωγράφος ήθελε να φωτογραφήσει τα μνημεία για να συνθέσει αργότερα τους πίνακές της.
Η άδεια δόθηκε, αλλά είπαν στον φύλακα, Αδαμαντίδη να έχει το νου του γιατί είναι… κάπως. Όλα διακριτικά.
Κάποια στιγμή η πριγκίπισσα πλησιάζει το Ερεχθείο, μένει γυμνή κι ο επίσης γυμνός φίλος της αρχίζει να την φωτογραφίζει. Αφήνουν τη μηχανή και μπαίνουν στον Παρθενώνα. Ο φύλακας την παίρνει, τη δίνει σε ένα συνάδελφό του για να την παραδώσει στον Διευθυντή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Κουντουριώτη και συνεχίζει να τους παρακολουθεί. Βγαίνουν ντυμένοι κι αναζητούν την φωτογραφική τους μηχανή.
Γίνεται επεισόδιο καθώς η πριγκίπισσα υποστηρίζει ότι η μηχανή αποτελεί οικογενειακό κειμήλιο, ο Αδαμαντίδης απαντά ότι έρχεται όπου νάναι η αστυνομία. Ειδοποιείται ο υπουργός Παιδείας Πετρίδης αυτός ειδοποιεί τον υπουργό Εξωτερικών ο οποίος του ζητά να μη γίνει σκάνδαλο γιατί μας θα μας βρίζει όλη η Ευρώπη!
Η πριγκίπισσα παίρνει, τελικά, τη μηχανή χωρίς τις πλάκες (τότε δεν υπήρχε φιλμ) κι αναχωρεί με τον φίλο της.
Την επόμενη μέρα όλες οι εφημερίδες τρέχουν να εξασφαλίσουν τις φωτογραφίες για να κάνουν πιο… ζουμερό το ρεπορτάζ.
–Αν σας τις δώσω θα σας κλείσει ο εισαγγελέας,απαντά ο υπουργός Πετρίδης, αλλά διαρρέει σε κάποιες τις πιο αθώες.
Οι ρεπόρτερ της εποχής βρίσκουν τον οδηγό που είχε πάει στην Ιτέα λίγες μέρες νωρίτερα το ζευγάρι. Αγαθός αυτός αφηγείται ιστορίες από το ταξίδι.
Λέει ότι στην Άμφισσα του ζήτησε να της βρει κοκαΐνη και χασίς. Ανυποψίαστος μπαίνει στο πρώτο φαρμακείο και τα ζητά. Ο φαρμακοποιός του λέει ότι είναι παράνομα, ο οδηγός επιμένει, λέει ότι τα ζητάει μια πριγκίπισσα, λίγο έλειψε να έρθουν στα χέρια.
Οι εφημερίδες στολίζουν κανονικά την Γαλλίδα και τον συνοδό της που τον αποκαλούν ζιγκολό.
Μάλλον άδικο είχαν γιατί βρήκαμε ότι τον παντρεύτηκε στη Λιόν στις 11 Ιανουαρίου 1947 κι έζησαν μαζί μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 1973 που η ποιήτρια και ζωγράφος έκλεισε τον κύκλο της ζωής της. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1977 την ακολούθησε και ο Αντρέ της.
