Θλίψη στην Αιγιάλεια και στον χώρο των πτυχιούχων μηχανικών προκαλεί η απώλεια του Χρήστου Νικολάου Σχίζα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών. Ο εκλιπών ήταν συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός, με πολυετή παρουσία στον επαγγελματικό και συνδικαλιστικό χώρο των μηχανικών.
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη στους συγγενείς, στους φίλους και στους συναδέλφους του, ιδιαίτερα σε όσους συμπορεύτηκαν μαζί του μέσα από τις τάξεις της ΕΕΤΕΜ Αχαΐας.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στις 15:30, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Αιγίου.
Η σορός θα βρίσκεται στον ναό από τις 14:30.
Τον αποχαιρετούν η σύζυγός του Κωνσταντίνα, ο βαφτισιμιός του Γουέσλεϊ, τα αδέλφια του Φώτιος Σχίζας, Γίτσα Μπάστα και Γεώργιος Μπάστας, τα ανίψια και οι υπόλοιποι συγγενείς του.
Η οικογένεια παρακαλεί, αντί στεφάνων, να προσφερθούν χρήματα στο «Χαμόγελο του Παιδιού», ενώ συλλυπητήριες ευχές θα δέχεται στο Δημοτικό Κυλικείο απέναντι από το κοιμητήριο.
Ο συγκινητικός επικήδειος του Αθανάσιου Κουμούτσου
Αγαπητέ μου φίλε και συνάδελφε Χρήστο,
Η είδηση του θανάτου σου μας βύθισε σε βαθιά θλίψη και βαρύ πένθος, στην οικογένεια των Πτυχιούχων Μηχανικών ΤΕΙ και της ΕΕΤΕΜ Αχαΐας, σε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες.
Χρήστο, αγαπητέ και πολυαγαπημένε φίλε μου, συνάδελφε, έφυγες πρόωρα και ξαφνικά από τη ζωή!
Η απώλειά σου είναι δυσβάσταχτη για όλους εμάς που για πάρα πολλά χρόνια υπήρξαμε συνοδοιπόροι και συναγωνιστές στη ζωή και στη συνδικαλιστική σου πορεία μέχρι σήμερα.
Για την αγαπημένη σου σύζυγο, Ντίνα, τον γιο σου και όλους εμάς τους φίλους σου, ο πόνος είναι αβάσταχτος.
Είναι μεγάλη η στεναχώρια που πρέπει, Χρήστο, να σου πούμε το τελευταίο αντίο.
Αν και η παρουσία μου κοντά σου δεν ήταν εφικτή για αντικειμενικούς λόγους, η σκέψη μου και η αγωνία μου ήταν πάντα μαζί σου, στον άνισο αγώνα που έδινες για τη ζωή σου.
Με απλότητα και σεβασμό θα πω δυο λόγια, με πόνο καρδιάς, για τη μακρόχρονη, τριακονταετή φιλική μας σχέση, για τον σεμνό, ευγενικό και πράο χαρακτήρα σου.
Είχα την τύχη να γνωρίσω τον καλύτερό σου εαυτό και τον ευφυή τρόπο σκέψης σου μέσα από τις τάξεις της ΕΕΤΕΜ Αχαΐας.
Ήσουν για εμένα μια πολύ ευχάριστη φιλική εξαίρεση. Υπήρχε πάντα μεταξύ μας ένα κλίμα αλληλοκατανόησης και αλληλοσεβασμού.
Στη μακρόχρονη κοινή μας πορεία στη συνδικαλιστική δράση, μέσα από τις τάξεις της ΕΕΤΕΜ Αχαΐας, ζήσαμε πολύ καλές στιγμές και αναπτύξαμε οικογενειακές σχέσεις.
Ήσουν άνθρωπος γλυκύτατος, νηφάλιος στο πνεύμα, όρθιος στην ψυχή, αριστοκράτης στην εμφάνιση.
Έδινες απλόχερα σε όλους τους συνανθρώπους σου την ψυχή σου, το χαμόγελό σου, την αγκαλιά μιας μεγάλης καρδιάς που χωρούσε κάθε πρόβλημα, κάθε ανάγκη, κάθε περιστατικό.
Εμένα όμως με βασανίζει το «γιατί».
Για εσένα η φιλία μας ήταν πάντα κάτι ιερό, μοναδικό και σπάνιο, Χρήστο.
Ήσουν ακέραιος, με την αγνότητα και την περιέργεια ενός μικρού παιδιού, με αγάπη για όλους.
Με πόνο ψυχής σε συνοδεύουμε στην τελευταία σου κατοικία.
Εύχομαι ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και να σε κατατάξει μεταξύ των αγγέλων.
Στην αγαπημένη σου σύζυγο, Ντίνα, και στον πολυαγαπημένο σου γιο εύχομαι να είναι περήφανοι και δυνατοί, να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη σου και να μη σε ξεχάσουν ποτέ.
Καλό ταξίδι, Χρήστο. Θα ζεις για πάντα στην καρδιά μου!
Είμαι υπερήφανος που σε γνώρισα και υπήρξα οικογενειακός σας φίλος.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα της αιγιαλικής γης που θα σε σκεπάσει.
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας συνάδελφε και αγαπημένε φίλε.
Θα ζεις για πάντα στις καρδιές μας και στη θύμησή μας.
Είμαι πολύ υπερήφανος που σε γνώρισα και υπήρξα, εκτός από συνάδελφος, και πολύ καλός οικογενειακός φίλος.
Καλή Ανάσταση.
Καλό ταξίδι στην αιωνιότητα.
Αιωνία σου η μνήμη, Χρήστο.
Ο επιστήθιος συνάδελφος και φίλος σου,
Αθανάσιος Κουμούτσος


