Του Αντώνη Κουνάβη
Οι ιστορικές επέτειοι προσφέρονται για να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα. Και η επέτειος της αποκατάστασης της δημοκρατίας μάς ωθεί να κάνουμε μια ουσιαστική αναδρομή στο παρελθόν, αντιπαραβάλλοντας την με το σήμερα.
Το 1974, με ηγέτη τον αείμνηστο Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή, η Ελλάδα ξεκίνησε τη μακρά και δύσκολη προσπάθεια να ανασυγκροτηθεί και να μετασχηματιστεί από μια χώρα – παρίας σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, με θεμέλιο λίθο το πρωτοποριακό για την εποχή του Σύνταγμα του 1975.
Στο πέρασμα των χρόνων, οι βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος που έθεσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποδείχθηκαν πολύ γερές και στέρεες, ενώ η επίτευξη της ένταξης της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια αποδείχθηκε καθοριστικής σημασίας και δικαίωσε τη διορατικότητα του αείμνηστου Εθνάρχη.
Δυστυχώς, όμως, ανεύθυνες και δημαγωγικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν τη δεκαετία του 1980 εξέθρεψαν το τέρας του λαϊκισμού και μας έφεραν στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής.
Είναι, αν μη τι άλλο, ενθαρρυντικό το γεγονός ότι με ανακούφιση διαπιστώνουμε πλέον ότι αποφύγαμε τα χειρότερα, αφού φτάσαμε προηγουμένως στο χείλος του γκρεμού.
Πετύχαμε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη και να θεωρούμαστε πια στην Ευρωπαϊκή Ένωση πια μια χώρα – πρότυπο δημοσιονομικής προσαρμογής.
Παράλληλα, παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας, η κοινωνία βλέπει για πρώτη φορά το φως της εξόδου από την μακροχρόνια οικονομική κρίση, δρέποντας τους πρώτους καρπούς των σκληρών θυσιών στις οποίες υποβλήθηκε.
Ωστόσο, θα πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη για να έρθουμε στο επιθυμητό επίπεδο, προκειμένου να μην ξαναφτάσουμε ποτέ στο σημείο που βρεθήκαμε πριν από λίγα χρόνια, και με απώτερο σκοπό να γίνουμε ένα λειτουργικό κράτος με εξωστρεφή και δυναμική οικονομία.
Και οι προωθούμενες μεταρρυθμίσεις συνιστούν, απλώς, μια αναγκαία συνθήκη για τη μεταβολή της κοινωνίας προς την προαναφερόμενη κατεύθυνση.
Σε κάθε περίπτωση, βαδίζοντας στα χνάρια του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, η Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα ανορθώσει για μια ακόμη φορά τη χώρα και θα την οδηγήσει σε μια νέα εποχή, όπως έπραξε και στο παρελθόν με αφετηρία το 1974, ως η παράταξη της εθνικής ευθύνης και της δημιουργίας.
