Της Σοφίας Καυκοπούλου
Μια νέα γνωριμία, βοηθά, αν όχι να ξεχάσεις, τουλάχιστον να ξεχαστείς για λίγο, από έναν έρωτα που για κάποιες αιτίες δεν οδήγησε πουθενά. Όλοι έχουμε ανάγκη να νοιώσουμε το ενδιαφέρον, να μας προσεγγίσουν ή να προσεγγίσουμε κάποιον άλλο. Όμως, πραγματικά, μας αρκεί η ανθρώπινη συντροφιά και ένας καλός λόγος ή προσπαθούμε να βρούμε υποκατάστατο του προσώπου που μας ενδιαφέρει; Είναι πολύ σημαντικό να είμαστε σίγουροι πριν πάμε παρακάτω, δίπλα σε έναν άλλο άνθρωπο που δεν φταίει σε τίποτα να φορτωθεί το δικό μας βάρος. Συνεπώς, αν δεν έχουμε κλείσει το κεφάλαιο με το παρελθόν, η νέα σχέση δεν θα μπορέσει να μας δώσει, ούτε να της δώσουμε όσα χρειάζονται. Ψάχνοντας υποκατάστατα, αδικούμε τον σύντροφο αλλά και τον εαυτό μας. Κανένας άνθρωπος δεν είναι φωτοαντίγραφο. Τα υποκατάστατα του αγαπημένου ή της αγαπημένης, μπορούν να είναι ένα σωρό δημιουργικές ασχολίες που βοηθούν να περάσουμε τον χρόνο μας όμορφα και ωφέλιμα, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν είναι υγιές να ταυτίζονται με πρόσωπα που παίρνουν την θέση του/της στη ζωή μας, στο καθημερινό τραπέζι και στο κρεββάτι μας για να παίξουν το ρόλο κάποιου που δεν βρίσκεται εκεί. Ζώντας με ρόλους, ταΐζουμε την υποκρισία μας. Ένας έρωτας λοιπόν, μπορεί να περάσει σε βάθος χρόνου, με έναν άλλο. Αλλά όχι με ένα υποκατάστατο.
