Το τελευταίο διάστημα στη Γαλλία τα καυτερά λουκάνικα μεργκέζ έγιναν ανάρπαστα, καθώς οι διαδηλωτές οι οποίοι έμεναν ώρες στους δρόμους στρέφονταν σε αυτή τη λύση για να μην μείνουν με «άδειο» στομάχι.
Τελευταία φορά που οι «ψησταριές πήραν φωτιά», ήταν το 2018 με τις διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων. «Τα μεργκέζ έχουν ταυτιστεί με τις διαδηλώσεις», αναφέρει το CNN. Είναι φτιαγμένα από μοσχαρίσιο και αρνίσιο κρέας, με κύμινο και την καυτερή βορειοαφρικανική σάλτσα χαρίσα.
Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος Μαρσέλ Προυστ έγραψε κάποτε με ευλάβεια για το πώς η μυρωδιά των φρεσκοψημένων κέικ madeleine μπορεί να προκαλέσει την ανάμνηση πραγμάτων του παρελθόντος. Όπως έγραψε η γαλλική εφημερίδα Le Monde, οι μυρωδιές του λουκάνικου είναι «η madeleine de Proust του εργατικού κινήματος».
Τα μεργκέζ έφερε στη χώρα το Κομμουνιστικό Κόμμα τη δεκαετία του 1950. Το λουκάνικο πρωτοεμφανίστηκε στο μουσικό φεστιβάλ της Humanité, που ξεκίνησε το 1930 για να χρηματοδοτήσει την εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος, η οποία εξακολουθεί να τυπώνεται μέχρι σήμερα.
Πολλοί άρχισαν να τα τρώνε την ίδια περίοδο κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της Αλγερίας, από αλληλεγγύη με τους Βορειοαφρικανούς εργάτες. Αργότερα τα έτρωγαν οι φοιτητές τον Μάη του ’68, αλλά και στις μεγάλες διαδηλώσεις του 1995 και τότε για το ασφαλιστικό.
Τα περισσότερα χρόνια, τα συνδικάτα της Γαλλίας διοργανώνουν εκδηλώσεις για να τιμήσουν Εργατική Πρωτομαγιά. Το 2023, για τρίτη μόλις φορά από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποίησαν κοινή εκδήλωση στο Παρίσι, ενωμένα από την αντίθεσή τους στα σχέδια του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, που προβλέπει την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη.
Και φυσικά, τιμητική θέση είχε το μεργκέζ.
