Στόχος όλων των κομμάτων, φυσικά, εν όψει της δεύτερης κάλπης της 25ης Ιουνίου είναι η μη επανάπαυση των υποψηφίων των ψηφοδελτίων τους κατά την πρώτη Κυριακή της 21ης Μαΐου.
Αυτό είναι το «κλειδί» της επιτυχίας ή της αποτυχίας για οποιοδήποτε κόμμα ή αλλιώς, για την αύξηση ή μείωση των δυνάμεων του. Διότι το πρόβλημα έγκειται στο ότι όσοι εκλέχτηκαν συνήθως «χαλαρώνουν» την προσπάθεια σε δεύτερες συνεχόμενες εκλογές και «τρέχουν» μόνοι εκείνοι που έρχονται στην τελευταία θέση και κρίνεται από το τελικό αποτέλεσμα ή διατήρηση ή μη, της έδρας, άρα και η παραμονή τους ή όχι στη Βουλή.
Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα για όλα τα κόμματα ανεξάρτητα από τις επιδόσεις που κατέγραψαν στις πρώτες κάλπες. Και για την Νέα Δημοκρατία που στοχεύει στο να κινητοποιήσει όλα τα μέλη του ψηφοδελτίου, ακόμα και τον τελευταίο. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και στον ΣΥΡΙΖΑ, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό μάλιστα, λόγω της προσπάθειας να κλείσει όσο το δυνατόν η ψαλίδα της διαφοράς των 20 ποσοστιαίων μονάδων από την Νέα Δημοκρατία.
Αλλά και στο ΠΑΣΟΚ, όσο όμως και στα υπόλοιπα μικρότερα κόμματα, αρχής γενομένης από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ που θέλει να διατηρήσει την έδρα της στην Αχαΐα αλλά και την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και την ΝΙΚΗ που προσπαθούν να ανεβάσουν το ποσοστό τους για να υπερβούν το όριο της εισόδου τους στο Κοινοβούλιο.
Μιλώντας με ονόματα, στον χώρο της ΝΔ η αύξηση των εδρών στις τέσσερις συνεπάγεται εκλογή του Άγγελου Τσιγκρή, ενώ η διατήρηση τριών εδρών για τον ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει παραμονή του Γιώργου Κυριακόπουλου στη Βουλή. Το ίδιο, όμως, και για τον Γιάννη Λαϊνιώτη από την πλευρά της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ που παρότι ο Πρόεδρος του κόμματος Κυριάκος Βελόπουλος ήταν υποψήφιος στην Αχαΐα, τελικά παραχώρησε την έδρα.
