Τ ην δεκαετία του ’90 αναμφισβήτητα υπήρχε νεανική βία στα σχολεία. Όμως τα περιστατικά ήταν σαφώς λιγότερα από αυτά που εμφανίζονται τρεις δεκαετίες μετά. Αν και σύμφωνα με όσα ανέφερε κατά τη διάρκεια ημερίδας για τη βία ο προϊστάμενος του Τμήματος Ανηλίκων της Ασφάλειας Πατρών, κ. Μπαντζής και τότε υπήρχαν αρκετά περιστατικά, τα οποία όμως δεν καταγγέλλονταν από τα ίδια τα παιδιά ή δεν υποβάλλονταν μηνύσεις από τους γονείς. Ωστόσο, ιδιαίτερα μετά την πανδημία, στην Πάτρα και τη Δυτική Ελλάδα τέτοιου είδους συμβάντα παρουσιάζουν αύξηση, αφού πλέον σχεδόν τα πάντα μαθαίνονται, ενώ έχει αυξηθεί και ο αριθμός των περιστατικών που φτάνουν είτε στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα είτε στις δικαστικές αίθουσες.
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΕ ΕΦΙΑΛΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ
Η Πάτρα και η Δυτική Ελλάδα πρωταγωνιστούν δυστυχώς σε τέτοιου είδους συμβάντα. Η παραβατική συμπεριφορά των εφήβων δεν περιορίζεται πλέον σε απλούς ξυλοδαρμούς ή απειλές, αλλά επεκτείνεται και σε πιο σοβαρά αδικήματα, όπως η διακίνηση ναρκωτικών μέσα στα σχολεία, με 15χρονους σε ρόλο ντίλερ. Αξίζει να θυμηθούμε ότι είχαμε δύο τέτοια σοβαρά γεγονότα σε Πάτρα και Κάτω Αχαΐα μέσα σε χρονικό διάστημα ενός έτους. Ξυλοδαρμοί, ύβρεις, άγριες συμπεριφορές, σπρωξίματα, ακόμη και χρήση μαχαιριών καταγράφονται όλο και συχνότερα ανάμεσα σε ανηλίκους, εντός και εκτός σχολικών μονάδων, αλλά και σε πλατείες γειτονιών στην Πάτρα, το Αίγιο, την Αχαγιά, το Αγρίνιο, τον Πύργο και την Αμαλιάδα. Το φαινόμενο της βίας μεταξύ νέων εξαπλώνεται και απειλεί να γίνει ζοφερή καθημερινότητα για πολλές οικογένειες. Τις τελευταίες ημέρες, δύο περιστατικά ανέδειξαν το μέγεθος του προβλήματος. Στην Πάτρα, μια παρέα ανηλίκων κατέληξε πρόσφατα σε άγρια συμπλοκή: ένας 17χρονος επιτέθηκε απρόκλητα σε 16χρονο, χτυπώντας τον επανειλημμένα στο πρόσωπο και στο σώμα. Το θύμα κατέληξε στο νοσοκομείο με αιμορραγία και κακώσεις, μπροστά στα μάτια σοκαρισμένων περαστικών. Σε άλλο περιστατικό, καταγράφηκε ακόμα και μαχαίρωμα στο λαιμό. Οι γονείς φτάνουν πλέον στο σημείο να εκφράζουν έντονη ανησυχία, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «δεν νιώθουν ότι τα παιδιά τους είναι ασφαλή ούτε στο ίδιο το σχολείο».
Ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟ… ΚΙΝΗΤΟ
Όπως επισημαίνει ο κ. Μπαντζής, απαιτείται άμεση ευαισθητοποίηση όλων των φορέων. Το ζήτημα δεν είναι απλώς να σχηματίζονται δικογραφίες, αλλά να ζητείται η συνδρομή της Αστυνομίας από τα σχολεία και τις οικογένειες, ώστε να υπάρχει προληπτική δράση. Συγκλονιστική είναι η δήλωση του αξιωματικού της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αχαΐας για την ψυχολογία των νέων παραβατών: «Ξέρετε τι φοβούνται τα παιδιά όταν συλληφθεί κάποιο για παραβατική συμπεριφορά; Μην τους πάρεις το κινητό! Μόνο αυτός είναι ο φόβος τους».
