Πάτρα, δεκαετία του ’60: Μια τυχαία, έγχρωμη ανάμνηση…
Μια νοσταλγική ματιά στο αστικό παρελθόν της πόλης, που αναδύεται ολοζώντανη μέσα από την προσθήκη χρώματος. Στη σκιά των χαρακτηριστικών στοών και κάτω από το δάσος των καλωδίων που αγκαλιάζουν τις ξύλινες κολώνες, η καθημερινότητα μοιάζει να ακολουθεί μια άλλη, πιο χαλαρη ροή.
Το παραδοσιακό ξύλινο περίπτερο με την τσίγκινη στέγη, η μοτοσυκλέτα με το ογκώδες φέρινγκ και οι εφημερίδες κρεμασμένες στα μανταλάκια στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες μιας εποχής όπου η ενημέρωση είχε ακόμα την υφή του χαρτιού και τη μυρωδιά του αντιμόνιου.
Οι φιγούρες των περαστικών με την επιμελημένη τους εμφάνιση και το κλασικό παιδικό καρότσι, συμπληρώνουν το κάδρο, αναδεικνύοντας την αυθεντική αρχοντιά μιας πόλης πιο ανθρώπινης και πιο άμεσης…
ψηφιακή επεξεργασία – επιχρωματισμός (με χρήση AI): Aris Betchavas Άρης Μπετχαβάς
