Κάθε χρόνο, το Dictionary.com παρουσιάζει τη «Λέξη της Χρονιάς» μαζί με μια σύντομη λίστα υποψηφίων, επιχειρώντας να αποτυπώσει τις γλωσσικές και πολιτισμικές τάσεις που χαρακτήρισαν την εποχή. Οι λέξεις αυτές λειτουργούν ως «τεκμήρια» του δημόσιου λόγου, επειδή συμπυκνώνουν διαθέσεις, συμπεριφορές και τρόπους επικοινωνίας. Για το 2025, «Λέξη της Χρονιάς» αναδείχθηκε η φράση «six-seven» ή «6-7» – μια επιλογή που, σύμφωνα με το Dictionary.com, ξεχωρίζει ακριβώς επειδή αντιστέκεται στον ορισμό: είναι πανταχού παρούσα, παράλογη και συχνά ανούσια, με χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στο φαινόμενο του «brainrot». Η επιλογή προέκυψε, σύμφωνα με την ίδια πηγή, από ανάλυση μεγάλων δεδομένων (ειδησεογραφικοί τίτλοι, τάσεις στα social media, αναζητήσεις), ώστε να εντοπιστούν οι όροι που επηρέασαν ουσιαστικά τον δημόσιο διάλογο -διαδικτυακό και καθημερινό.
Δεν πρόκειται όμως μόνο για λεκτικό μοτίβο. Συχνά εκφέρεται με ανοδικό επιτονισμό (uptalk), που ενισχύει τον παιγνιώδη και επιτελεστικό χαρακτήρα του, και συνοδεύεται από χαρακτηριστική χειρονομία: παλάμες προς τα πάνω, εναλλάξ πάνω – κάτω, σαν ζυγαριά. Αυτή η «ενσώματη γλώσσα» ενισχύει τον επιτελεστικό χαρακτήρα της φράσης και προσδίδει κοινωνική δυναμική στη χρήση της.
Το φαινόμενο «6-7» αποδεικνύει πόσο γρήγορα και βαθιά μια διαδικτυακή φράση μπορεί να ενσωματωθεί στην κουλτούρα της νεολαίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καμπάνια των McDonald’s στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου πακέτα με nuggets σερβίρονταν σε εξάδα, αλλά περιείχαν… επτά τεμάχια, αξιοποιώντας έξυπνα τη φράση. Παρά την εμπορική του χρήση, το «6-7» διατηρεί τον ανοικτό και «άσκοπο» χαρακτήρα του: μπορεί να σημαίνει «ίσως», «έτσι κι έτσι» ή απολύτως τίποτα –και αυτή η ασάφεια είναι κομμάτι της αξίας του.
Παράλληλα, επιτελεί μια κοινωνική διάκριση: όσοι γνωρίζουν και μπορούν να χρησιμοποιήσουν σωστά το «6-7» θεωρούνται «εντός» της νεανικής ομάδας, ενώ οι υπόλοιποι μένουν «εκτός». Η επιτελεστικότητα (η σωστή χρήση, ο τόνος, η χειρονομία) είναι καθοριστική, καθώς δημιουργεί αίσθηση συμμετοχής στο επικοινωνιακό «παιχνίδι».
Τέλος, υπάρχει και μια ψυχολογική πλευρά που κάνει το «6-7» ιδιαίτερα ελκυστικό. Τα παιδιά και οι έφηβοι σήμερα ζουν μέσα σε υπερπληθώρα ερεθισμάτων, απαιτήσεων και αξιολογήσεων. Καλούνται να εξηγούν, να αιτιολογούν, να αποδίδουν, να «δικαιολογούν» συνεχώς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια φράση που δεν απαιτεί εξήγηση λειτουργεί σαν ανάσα· μια μικρή «σπατάλη» λόγου που γίνεται παιχνίδι, μια μικρή «ανταρσία», μια στιγμιαία απόδραση από την υποχρέωση της σοβαρότητας. Η χαρά του «άχρηστου» – του λόγου που δεν υπηρετεί στόχο -αποκτά πραγματική αξία ακριβώς επειδή αντιστέκεται στο διαρκές «πρέπει».
*Ο Δρ Πολύβιος Ν. Πρόδρομος είναι MA, PhD, φιλόλογος, συγγραφέας.
