Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για να ανοίξει η ηλεκτρονική εφαρμογή της ΑΑΔΕ που θα καθορίσει για πολλούς συζύγους τον τρόπο φορολόγησής τους το 2026. Για πρώτη φορά φέτος, όσοι είναι έγγαμοι θα μπορούν να επιλέξουν χωριστή φορολογική δήλωση, ενώ παράλληλα δίνεται η δυνατότητα ανάκλησης της επιλογής που είχε γίνει πέρυσι.
Η πλατφόρμα θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 28 Φεβρουαρίου 2026 και όσοι σκέφτονται το λεγόμενο «διαζύγιο στην εφορία» θα πρέπει να γνωρίζουν καλά τις φορολογικές συνέπειες της επιλογής τους.
Τεκμήρια και εισόδημα: τέλος στο «οικογενειακό πορτοφόλι»
Με τις χωριστές δηλώσεις, παύει να υφίσταται το οικογενειακό εισόδημα για την κάλυψη τεκμηρίων διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Αυτοκίνητα, κατοικίες και λοιπά τεκμήρια βαραίνουν αποκλειστικά τον κάθε σύζυγο ατομικά. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση εισοδημάτων του άλλου συζύγου για ανάλωση κεφαλαίου, κάτι που ενδέχεται να οδηγήσει σε πρόσθετο φόρο αν δεν καλύπτονται τα τεκμήρια ή το «πόθεν έσχες».
Αποδείξεις: χωρίς μεταφορά και με πέναλτι
Οι αποδείξεις δεν μεταφέρονται μεταξύ συζύγων. Όποιος δεν καλύπτει το απαιτούμενο όριο του 30% του εισοδήματός του με ηλεκτρονικές αποδείξεις, επιβαρύνεται με πρόστιμο 22% επί του ελλείποντος ποσού.
Επιδόματα και κατοικία
Παρά τις χωριστές δηλώσεις, για τη χορήγηση επιδομάτων λαμβάνεται υπόψη το οικογενειακό εισόδημα. Στη δήλωση κατοικίας, κάθε σύζυγος δηλώνει το ποσοστό ιδιοκτησίας ή χρήσης που του αναλογεί. Όποιος δεν έχει ποσοστό, δηλώνει «συνοίκηση με σύζυγο», χωρίς να απαιτείται κάποια ενέργεια από τον άλλο.
Τέκνα και εισοδήματα ανηλίκων
Φορολογική ενημερότητα και συμψηφισμοί
Οι οφειλές του ενός συζύγου δεν μπλοκάρουν τη φορολογική ενημερότητα του άλλου. Επίσης, δεν γίνεται συμψηφισμός μεταξύ εκκαθαριστικών: αν ο ένας χρωστά και ο άλλος δικαιούται επιστροφή, οι δύο πράξεις εκτελούνται ξεχωριστά.
Κάθε σύζυγος διαχειρίζεται αποκλειστικά τα προσωπικά του φορολογικά δεδομένα, χωρίς κοινή εικόνα εισοδημάτων, καταθέσεων ή περιουσίας.
Τέλος, η χωριστή δήλωση είναι υποχρεωτική σε περιπτώσεις διακοπής έγγαμης συμβίωσης, δηλωμένης διάστασης ή διαδικασίας διαζυγίου, πτώχευσης ή δικαστικής συμπαράστασης ενός συζύγου, καθώς και σε περίπτωση λύσης του γάμου λόγω θανάτου.
