-Στο παραπολιτικό της ναυτιλίας, οι Έλληνες πλοιοκτήτες φρόντισαν αυτή την εβδομάδα να θυμίσουν σε φίλους και… ανταγωνιστές ότι το παιχνίδι της ανανέωσης στόλου παίζεται σε πολλά ταμπλό. Στα ναυπηγεία της Άπω Ανατολής, η Lavinia Shipping έκανε αθόρυβη αλλά ηχηρή είσοδο στο κλαμπ των VLCC/Aframax, «κλειδώνοντας» δύο δεξαμενόπλοια 157.000 dwt στα DH Shipbuilding της Νότιας Κορέας. Το τίμημα, περί τα 86,5 εκατ. δολάρια το πλοίο για παράδοση το 2029, δείχνει ότι όποιος προλαβαίνει, προλαβαίνει, ενώ η επιλογή scrubbers μόνο τυχαία δεν θεωρείται από τους παροικούντες την αγορά. Την ίδια ώρα, στη δευτερογενή αγορά-second hand, το ελληνικό αποτύπωμα ήταν παντού. Το SONANGOL NAMIBE, Suezmax του 2007, πέρασε σε ελληνικά χέρια έναντι 34 εκατ. δολαρίων, επιβεβαιώνοντας ότι τα «ώριμα» πλοία εξακολουθούν να έχουν τη γοητεία τους όταν η τιμή είναι σωστή. Αντίθετα, στο LR1 PLOUTOS,της Ionia Management, ελληνικών συμφερόντων, βρέθηκαν αγοραστές από τη Μέση Ανατολή και τίμημα 13,5 εκατ. δολάρια, μια κίνηση που κάποιοι διαβάζουν ως προσεκτικό ξεκαθάρισμα χαρτοφυλακίου. Ούτε τα containerships έμειναν εκτός κάδρου: το feeder CONTSHIP BOX των 1.496 TEU άλλαξε χέρια στα 15,1 εκατ. δολάρια, με ελληνικά ελεγχόμενα συμφέροντα και πάλι στην πλευρά της πώλησης. Όπως λένε στην αγορά, «όταν πουλάς containers και χτίζεις tankers, κάτι ξέρεις». Και όποιος αναρωτιέται αν όλα αυτά είναι συγκυριακά, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Μέσα σε δώδεκα μήνες, οι Έλληνες έχουν παραγγείλει 137 νεότευκτα, αγόρασαν 185 πλοία secondhand και πούλησαν 281 μονάδες. Με απλά λόγια, ο ελληνόκτητος στόλος αλλάζει πρόσωπο.
Σε 12 μήνες οι Έλληνες εφοπλιστές παρήγγειλαν 137 πλοία, αγόρασαν 185 secondhand και πούλησαν 281
Ημερομηνία:

