Και αυτό γιατί όπως φαίνεται έχουν καταλήξει στα δικά τους αγαπημένα προκρίνοντας τα πέντε πρώτα που είναι ο Akylas με το «Ferto», η Marseaux με το «Hanomai», o Good Job Nicky με το «Dark Side of the Moon», η Evangelia και η «Parea» της και φυσικά ο Zaf με το «Asteio» του. Και οι πέντε δείχνουν να εκπροσωπούν διαφορετικές τάσεις, με γερή σκηνική παρουσία αλλά και με διαφορετικό κοινό, ενώ τα ψευδώνυμά τους αποκαλύπτουν όχι μόνο δυναμικά στοιχεία του χαρακτήρα τους, αλλά συνοδεύονται από τραυματικές, τις περισσότερες φορές, ιστορίες.
Ολα μάλλον έχουν να κάνουν με τις σημαντικές αλλαγές που σημειώθηκαν στην ανάδειξη του τραγουδιού που θα μας εκπροσωπήσει: μετά την περσινή μεγάλη επιτυχία της «Αστερομάτας», η οποία εκτός από μια καλή θέση κατέκτησε και τις καρδιές του κόσμου, ο διαγωνισμός απέκτησε νέο (καθολικό) ενδιαφέρον κάνοντας την ΕΡΤ να κάνει σημαντικές αλλαγές προς το καλύτερο. Ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων χωρών φαίνεται πλέον να αντιμετωπίζει τα προκριματικά με τη λογική ενός επίσημου τελικού – εξ ου και ότι ο εθνικός τελικός θα διεξαχθεί στις 15 Φεβρουαρίου με τη δέουσα επισημότητα ύστερα μάλιστα από δυο ημιτελικούς που θα έχουν προηγηθεί στις 11 και 13 Φλεβάρη.
Το πιο σημαντικό είναι, όμως, ότι το κανάλι θέλησε να αποφύγει αδιαφανείς διαδικασίες και έτσι ακολούθησε τη λογική των υπόλοιπων χωρών κατά τη διαδικασία επίσημης ανάδειξης του πρώτου τραγουδιού υιοθετώντας έναν συνδυασμό απόφασης της επιτροπής και του κοινού: για την ακρίβεια, το κοινό θα αποφασίσει για τα 14 τραγούδια που θα προκριθούν στον μεγάλο τελικό, ενώ το τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει θα αναδειχθεί από έναν συνδυασμό κοινού και επιτροπής.
Ηδη έχουν επιλεγεί οι 28 που θα διαγωνιστούν στους δύο ημιτελικούς του Sing for Greece, με τα τραγούδια τους να είναι εξίσου διαθέσιμα στο κοινό: είναι, μάλιστα, ωραίο το εύρημα να εμφανίζονται οι ερμηνευτές μόνοι τους, χωρίς σκηνικά και άλλα δεδομένα που θα ενίσχυαν τη σκηνική τους απόδοση, στημένοι απλώς μπροστά από ένα μικρόφωνο αποκαλύπτοντας τις ικανότητές τους. Αυτή η έκθεση είναι που έδωσε την αφορμή στο κοινό να αναδείξει τα δικά του αγαπημένα τραγούδια που ήδη έχουν ξεχωρίσει όχι μόνο με βάση τη δυναμική που έχουν στο YouTube, αλλά και το virality στα social media και τη δημοτικότητα.
Ferto σπίτι, Akylas!
Οι Eurovision fans και οι «γιουροβιζιονολόγοι» επιμένουν ότι ποτέ ξανά δεν έχει γίνει τόσος σαματάς για τραγούδι προτού καν προκριθεί: με το που εμφανίστηκαν τα πρώτα πιασάρικα δευτερόλεπτα του «Ferto» στον αέρα -όσα, δηλαδή, επιτρεπόταν να ακουστούν στην πρώτη φάση-, όλοι αντιλήφθηκαν ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι πιασάρικο, για να ακολουθήσει μετά η πλήρης αποκάλυψη του τραγουδιού και να γίνει κυριολεκτικά ο χαμός. Μέσα σε λίγα λεπτά το «Ferto» γνώρισε τέτοια ανταπόκριση, που δεν υπήρχε αμφισβήτηση πως ακόμα και αν δεν προκριθεί στον τελικό, θα είναι ο μεγάλος κερδισμένος του διαγωνισμού. Λίγες ώρες ήταν αρκετές για να ξεπεράσει το «Ferto» τις 300.000 προβολές στο ΥouΤube, αναγκάζοντας τον ερμηνευτή του να ανεβάσει δακρυσμένος ανάρτηση στο Ιnstagram: «Δεν το πιστεύω αυτό που συμβαίνει».
Ο ίδιος ο ερμηνευτής επιμένει ότι είναι βαθιά συγκινημένος με την ανταπόκριση του κόσμου, αφού το τραγούδι ουσιαστικά εκφράζει την προσωπική ιστορία του και το προσωπικό του μήνυμα, που είναι ότι μπορείς να τα καταφέρεις ακόμα και όταν όλα φαίνονται να είναι κόντρα. Μεγαλωμένος στις Σέρρες, ο κατά κόσμον Ακύλας Μυτιληναίος δυσκολεύτηκε πολύ ακόμα και για τα βασικά: με ανάπηρο πατέρα και τη μητέρα να δουλεύει 12ωρα, όπως λέει, για να εξασφαλίσει τα προς το ζην, ήξερε ότι δεν έχει ελπίδα για μεγάλα όνειρα. Αλλά το τόλμησε: έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό για ηθοποιός, απέτυχε, αγωνίστηκε για να εξασφαλίσει τα βασικά, μπήκε στις κουζίνες ως μάγειρας και δεν σταμάτησε ποτέ να προσπαθεί.
Μπορεί στο παρελθόν πολλοί να αντέδρασαν για το εξεζητημένο look και τα βαμμένα νύχια του, ο ίδιος να δέχτηκε μπούλινγκ, αλλά ήξερε ότι η περσόνα που έχει εφεύρει ξεπερνάει τα στενά όρια της χώρας του και συνομιλεί άμεσα με την ποπ σκηνή και την LGBTQ+ κοινότητα. Είναι αυτή που τον στήριξε πολύ στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα με το «Ατελιέ» ή το «Φθηνόκρασο», που πάντοτε σατίριζαν την πραγματικότητα, αλλά παρέμεναν τρομερά τρυφερά. Το ίδιο, άλλωστε, τρυφερός είναι και ο ίδιος όταν μιλάει για την αγάπη που έχει για την οικογένεια ή τους φίλους του, για τον κόσμο που τον στηρίζει και τον γενικότερο ενθουσιασμό για το κομμάτι του. Ηδη το «Ferto» παίζει σε κλαμπ της Αθήνας και οι στοιχηματικές το φέρνουν πρώτο με μεγάλη διαφορά από το επόμενο.
Ο Good Job Nicky στο φεγγάρι
Χρόνια τώρα οι συζητήσεις στους μουσικούς κύκλους είναι πότε ο πολυτάλαντος Good Job Nicky θα υποβάλει υποψηφιότητα για τον διαγωνισμό της Eurovision – το διεθνές του εκτόπισμα, οι φωνητικές του ικανότητες και το δυναμικό του στυλ φαίνονται παράγοντες ικανοί να κατακτήσουν και το πιο απαιτητικό κοινό. Αλλωστε, με τις συναυλίες του και τις επιτυχίες του έχει αποδείξει ότι έχει τη στόφα του ποπ σταρ και την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται ώστε να αντέξει τη σκηνή ενός τέτοιου διαγωνισμού: το «Dark Side of the Moon» έχει γνήσια σφραγίδα Eurovision με το νοσταλγικό συνθεσάιζερ και τον ωραίο, μετρημένο δυναμισμό του. Από τότε που έκανε την πρώτη του εκρηκτική εμφάνιση στον χώρο της ποπ σκηνής, ο 30χρονος Good Job Nicky ξέρει να φτιάχνει επιτυχίες όχι μόνο γι’ αυτόν, αλλά και για τους καλλιτέχνες για τους οποίους γράφει τραγούδια. Το καλό είναι ότι οι πολυάριθμοι φαν του Good Job Nicky για καιρό αγνοούσαν ότι πίσω από την ποπ περσόνα του (ψευδώνυμο με το οποίο επιβραβεύει ειρωνικά τον εαυτό του) κρυβόταν ο Νικόλας Βαρθακούρης, δηλαδή ο γιος του Γιάννη Πάριου και της Σοφίας Αλιμπέρτη.
Παρότι ο ίδιος δεν συγκρούστηκε ποτέ με τους γονείς του, με τους οποίους διατηρεί αρμονική σχέση -ειδικά με τη μητέρα του στην οποία έχει μεγάλη αδυναμία-, φρόντισε να διασαφηνίσει από νωρίς τον καλλιτεχνικό του δρόμο, διαμορφώνοντας ένα εντελώς διαφορετικό, αυθεντικά ποπ προφίλ. Εχει υπάρξει άκρως μετρημένος στις κινήσεις του, που μαρτυρούν σοβαρότητα και επαγγελματισμό, και οι δουλειές του έχουν τύχει αναγνώρισης ακόμα και από τους πολέμιους της ποπ ελαφρότητας. Στα πρώτα του βήματα αγωνιζόταν στο παρκέ ως μπασκετμπολίστας για να τον κερδίσει μετά η σκηνή του τραγουδιού: έχει, επίσης, ομολογήσει ότι στο παρελθόν αντιμετώπισε σοβαρά διατροφικά και ψυχολογικά προβλήματα και ότι έχει κάνει μεγάλο αγώνα για να τα ξεπεράσει.
Το Asteio του Zaf
Μόνο ως αστείο δεν μπορεί να εκληφθεί η συμμετοχή του Zaf στον διαγωνισμό, αφού ο 26χρονος καλλιτέχνης έχει δείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί τόσο στις δύσκολες απαιτήσεις του κοινού όσο και των επιτροπών: μια δεκαετία πριν, σε εφηβική ηλικία, δηλαδή, είχε εμφανιστεί στο ελληνικό «Voice», ενώ είχε αναμετρηθεί με ένα ολόκληρο στάδιο, όταν άνοιξε δυναμικά την προ πολλού sold out συναυλία των Coldplay. Για χρόνια πάντως ο κατά κόσμον Γιάννης Ζαφειρίου πειραματιζόταν με τη μουσική για την οποία έχει δηλώσει ότι αναπνέει και ζει συνθέτοντας τα δικά του τραγούδια και καλλιεργώντας τη φωνή του. Με τις εναλλαγές που κάνει στο «Asteio» φαίνονται οι διαφορετικές φωνητικές του ικανότητες -από τα χορωδιακά μέχρι τα σόλο-, κάτι που του προσδίδει έξτρα credits για τον διαγωνισμό. Το «Asteio», που το πήρε πολύ σοβαρά, είναι που τον μετέτρεψε, εν μια νυκτί, σε δυναμικό ερμηνευτή για το ευρύ κοινό, αν και τα κομμάτια που αποκάλυπταν την ταυτότητά του ήταν η «Μάχη» και ο «Καπνός».
Σε αυτά ενσωμάτωνε ο ίδιος ως δημιουργός τους όλα όσα είχε ζήσει, τους αγώνες που είχε χρειαστεί να δώσει από μικρός, τα φαντάσματα με τα οποία είχε κληθεί να αναμετρηθεί. Ενα από τα μεγαλύτερα ήταν και ο πατέρας του, τον οποίο δεν γνώρισε ποτέ, αφού μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη μαζί με τη μητέρα και τη γιαγιά του, στις οποίες είχε πάντα μεγάλη αδυναμία. Οπως είχε δηλώσει κατά καιρούς, τα περισσότερα από τα κομμάτια του είναι βιωματικά, όπως απολύτως προσωπικός είναι και ο τρόπος ερμηνείας του.
H Marseaux με «Hanomai»
Ενα τραγούδι κομμένο και φτιαγμένο στα μέτρα της Marseaux με την προσήκουσα αυθάδεια, την τρέλα και τον ρομαντισμό που χαρακτηρίζει τη σκηνική της παρουσία, αλλά και με τις φωνητικές απαιτήσεις, στις οποίες ανταποκρίνεται από την πρώτη της κιόλας εμφάνιση. Ο παραγωγός και δημιουργός του τραγουδιού Solmeister, γνωστός και από το πολυσυζητημένο «Zari» της Μαρίνας Σάτι, φάνηκε να ξέρει πλέον όχι μόνο τι ζητά και απαιτεί ένας τέτοιος διαγωνισμός, αλλά και τι ακριβώς ταιριάζει στην ερμηνεύτρια, που τυγχάνει να είναι συγκάτοικος και κολλητή του φίλη.
Με αυτή την παρεΐστικη τρέλα, οι δημιουργοί του «Hanomai» έφτασαν πλέον να θεωρούνται πιθανοί και σίγουρα ικανοί διεκδικητές, αφού η Marseaux, εκτός από την πολύ ωραία φωνή, έχει και το πλεονέκτημα της πιο ισχυρής γυναικείας υποψηφιότητας: γιατί μπορεί η εμφάνισή της με το αποκαλυπτικό φόρεμα να την έφερε σε αντιπαράθεση με την Εύη Δρούτσα, σε ένα ακόμα απαράδεκτο περιστατικό body shaming, από τα οποία έχει υποφέρει κατά καιρούς, αλλά της πρόσθεσαν πολλούς επιπλέον οπαδούς. Η Μαρία-Σοφία, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, έχει μάθει, όμως, να αντιπαρέρχεται τις επιθέσεις και τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπιζε από μικρή, όταν έχασε στην κρίσιμη ηλικία των 17 τη μητέρα της, η οποία της είχε χαρίσει και το όνομα Μαρσό. Ηταν η μεγάλη της αδυναμία, αυτή που τη στήριξε στα μεγάλα της όνειρα, αφού της επέτρεψε να συμμετέχει από πολύ μικρή σε διάφορα μιούζικαλ ως παιδί-θαύμα. Στα 12 της είχε ήδη κερδίσει επάξια μια θέση στο Annie της Θέμιδος Μαρσέλλου, για να συνεχίσει με διάφορα μιούζικαλ, όπως τη «Μελωδία της Ευτυχίας» στον ρόλο της καλόγριας (!), αλλά και μια σειρά από παραστάσεις που της άνοιξαν την πόρτα στον γοητευτικό κόσμο του θεάματος.
Η Evangelia και η «Parea» της
Το έχει μοίρα της Ελληνοαμερικανίδας Evangelia να διαγωνίζεται για την επίσημη ελληνική συμμετοχή, καθώς πέρυσι κατετάγη 2η, μια θέση πίσω από την Κλαυδία. Δεν πτοήθηκε όμως και υπέβαλε εκ νέου αίτηση για συμμετοχή, με τα στοιχήματα να τη συγκαταλέγουν εκ νέου σε μία από τις επικρατέστερες. Μοιρασμένη ανάμεσα σε Αμερική και Ελλάδα, ή για την ακρίβεια σε Κρήτη και Νιου Τζέρσεϊ απ’ όπου αντλεί την καταγωγή της η Evangelia, διαθέτει το εκρηκτικό ελληνικό ταμπεραμέντο που επιζητά η ελληνική συμμετοχή και τη διεθνή εμπειρία αφού είχε την ευκαιρία να εμφανιστεί στην Times Square της Νέας Υόρκης μαζί με τη διεθνή τέκνο artist Ντέμπορα Ντε Λούκα, η οποία είχε επιμεληθεί, μάλιστα, ένα από τα remixes του πετυχημένου της σινγκλ «Fotia».
Επίσης, είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει κάτι που καταφέρνουν μόνο διεθνώς αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες και αστέρες πρώτης γραμμής, περιοδεία με την υποστήριξη της Live Nation, που διοργανώνει τις μεγάλες παγκόσμιες τουρνέ των διεθνών αστέρων, σε διάφορες πόλεις-σταθμούς της Αμερικής με τον τίτλο «Feels like Greek Summer». Σημαντική επίσης η εμφάνισή της στο Bowery Ballroom, που έχει φιλοξενήσει τεράστια ονόματα, όπως τη Lady Gaga και τον Κάνιε Γουέστ. Στα ατού της αναμφίβολα είναι ότι μπορεί και τραγουδάει αγγλικά ως native speaker και έχει εμπειρία από διεθνείς παραγωγές: σύντροφός της είναι ο παραγωγός Stolar, που είχε υπογράψει και την παραγωγή στο «Zari» της Σάτι. Απολαμβάνοντας τις δάφνες των επιτυχιών, η Evangelia δηλώνει ότι δεν μετανιώνει που άφησε πίσω την επαγγελματική ασφάλεια της δουλειάς της ως δασκάλα για να αφοσιωθεί για πάντα στο τραγούδι – και δεν το βάζει κάτω, αντιθέτως συμμετέχει για μία ακόμα φορά στον σημαδιακό 70ό διαγωνισμό της Eurovision.
