Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα γιορτάστηκε στην Πάτρα, την πρωτεύουσα του Καρναβαλιού το πρωί και το μεσημέρι η Τσικνοπέμπτη 12/02/2026, όπως προστάζει το έθιμο, με την αυθεντικότητα του παραδοσιακού αποκριάτικου ξεφαντώματος.
Οι πρωινές και μεσημεριανές δράσεις πρόσφεραν μια πρώτης τάξης ευκαιρία στους Πατρινούς να το ρίξουν έξω, να ξεδώσουν και να έρθουν κοντά. Πομπές και μουσικές ξετυλίχτηκαν στο κέντρο της πόλης εμπλέκοντας όλο τον κόσμο και προσφέροντας γερές δόσεις διασκέδασης γλεντιού και ανεμελιάς

Από τη σκηνή της πλατείας Γεωργίου Α΄ η ορχήστρα Bandarte έστησε ένα υπαίθριο γλέντι παρουσιάζοντας αξέχαστα τραγούδια ενός ευρύτατου ρεπερτορίου, κατάλληλου για την ημέρα, που περιελάμβανε ρεμπέτικα, παλαιά λαϊκά, νησιώτικα, παραδοσιακά κ.α.
Ο μαέστρος Τάσος Πουλής (κιθάρα και τραγούδι) και η Αλεξάνδρα Βενιέρη στο τραγούδι ερμήνευσαν επιλογές από την εποχή που το ελληνικό τραγούδι κυριαρχούσε τιμώντας απολύτως τον ρόλο του. Μαζί τους ο Κώστας Ματθαίου στο μπουζούκι, ο Χρήστος Καμπέρος στο ακορντεόν και ο Σενίχ Ούνδεγερ στο βιολί.
Κατά τη διάρκεια του υπαίθριου γλεντιού οι Στρατηγοί του Πατρινού Καρναβαλιού, πάντα στο καρναβαλικό τους ύψος, έστησαν το μπάτσελορ της Νύφης και οι χοροί κράτησαν καλά. Αλλά και οι «ΣΦήγΚΕΣ» δυναμικά παρούσες ως Τσιγγάνες μετά την εκτεταμένη περιοδεία τους στο κέντρο της Πάτρας στάθμευσαν στην πλατεία Γεωργίου Α΄ αφήνοντας για μια ακόμη φορά το χαρακτηριστικό τους αποτύπωμα με τις φορεσιές και τους χορούς τους.
Αμέσως μετά ήταν η ώρα της διάσημης και βραβευμένης Orkestar Davida Antica από τη Σερβία που από τη σκηνή της πλατείας εντυπωσίασαν με τους εκρηκτικούς βαλκανικούς ήχους τους παίζοντας τους εξωστρεφείς ρυθμούς τους με τα χάλκινα πνευστά και κρουστά. Ανάμεσα στα παραδοσιακά κομμάτια που έπαιξαν για το κοινό, ακούστηκαν στη διαπασών και μεγάλες επιτυχίες του Γκόραν Μπρέγκοβιτς όπως τα “Ederlezi” και “Kalaznikov”.

Τα βαλκανικά ηχοχρώματα όμως δεν έπαυσαν εδώ αφού στη συνέχεια η οχταμελής Orkestar Davida Antica επί ποδός έκανε πάταγο στο κέντρο της Πάτρας και τα μέλη της αναμείχτηκαν με τον κόσμο που είχε κατέβει στους δρόμους. Οι μουσικοί με τα χάλκινα πνευστά και τα κρουστά τους μπλέχτηκαν στους πολυσύχναστους πεζόδρομους Μαιζώνος, Ρήγα Φεραίου, Ρήγα Φεραίου, Γεροκωστοπούλου κάνοντας συνεχώς στάσεις στην πορεία τους, μπαίνοντας και σε καταστήματα μέσα και στήνοντας παντού εστίες διονυσιακού γλεντιού. Το κέντρο πήρε φωτιά με βαλκανικούς ρυθμούς και καθ΄ οδόν στήνονταν συνθήκες πανηγυριού και ξεφαντώματος.

Η σπουδαία μπάντα δικαιολόγησε πλήρως τη διεθνή φήμη που έχει και αποδείχτηκε ότι ταίριαζε απολύτως με τον παραδοσιακό χαρακτήρα της γιορτής της Τσικνοπέμπτης.





