Η αγορά εργασίας αλλάζει με πρωτοφανή ταχύτητα. Η τεχνητή νοημοσύνη, οι νέες τεχνολογίες και οι αυξανόμενες απαιτήσεις των επιχειρήσεων διαμορφώνουν ένα νέο τοπίο, στο οποίο το πανεπιστημιακό πτυχίο δεν αρκεί πλέον ως εγγύηση επαγγελματικής επιτυχίας. Στο πλαίσιο αυτό, πρόσφατη έρευνα της Intelligent.com καταγράφει δισταγμό των εργοδοτών απέναντι στους νέους αποφοίτους. Βασικό ζητούμενο για εκείνους είναι το κατά πόσο διαθέτουν τις δεξιότητες και την επαγγελματική ετοιμότητα που απαιτεί η σύγχρονη αγορά.
Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη που βασίστηκε σε απαντήσεις 966 επιχειρηματικών στελεχών στις ΗΠΑ, έδειξε ότι 1 στις 6 εταιρίες δείχνει επιφύλαξη στη στελέχωση με αποφοίτους, ενώ σημαντικό ποσοστό δηλώνει δυσαρέσκεια από την απόδοσή τους. Παράλληλα, 1 στις 7 επιχειρήσεις εξετάζει το ενδεχόμενο να αποφύγει πλήρως τις προσλήψεις νέων πτυχιούχων στο μέλλον. Παρότι το 94% των εταιριών προχώρησε σε προσλήψεις νέων αποφοίτων μέσα στο έτος, μόνο το 25% δηλώνει πλήρη ικανοποίηση από τα αποτελέσματα. Αντίθετα, το 75% αναφέρει ότι ορισμένοι ή και όλοι οι προσληφθέντες δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες. Επιπλέον, περίπου 6 στις 10 εταιρίες προχώρησαν ακόμη και σε απόλυση αποφοίτων που είχαν μόλις ξεκινήσει να εργάζονται σε αυτές.
Ανάμεσα στα βασικά αίτια, οι εργοδότες επικαλούνται την έλλειψη βασικών δεξιοτήτων, όπως η πρωτοβουλία (50%), ο επαγγελματισμός (46%) και η αποτελεσματική επικοινωνία (39%). Παράλληλα, αρκετοί ανέφεραν δυσκολίες στην προσαρμογή στο εργασιακό περιβάλλον, στη συνεργασία μέσα σε ομάδες και στην αποδοχή κριτικής. Η έλλειψη πρακτικής εμπειρίας και εξοικείωσης με τις απαιτήσεις της καθημερινής εργασίας φαίνεται να αποτελούν βασικούς παράγοντες που επιβαρύνουν την εικόνα των νέων αποφοίτων.
Προσβάλλονται εύκολα
Σημαντικός αριθμός στελεχών ανθρώπινου δυναμικού εκφράζει επιφυλάξεις για τη στάση των νέων αποφοίτων, ιδίως της Γενιάς Ζ. Σύμφωνα με την έρευνα, σχεδόν δύο στους τρεις (65%) θεωρούν ότι οι νέοι πτυχιούχοι νομίζουν ότι είναι ανώτεροι, ενώ το 63% εκτιμά ότι προσβάλλονται εύκολα. Παράλληλα, πάνω από τους μισούς (55%) πιστεύουν ότι δεν διαθέτουν επαρκή εργασιακή ηθική. Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από ένας στους πέντε (21%) αναφέρουν ότι συχνά αδυνατούν να διαχειριστούν το φόρτο εργασίας.
Επιπλέον, περίπου το 20% δηλώνει ότι οι νέοι εργαζόμενοι καθυστερούν να προσέλθουν στο γραφείο, ενώ το 19% επισημαίνει ελλιπή επαγγελματική εμφάνιση και ακατάλληλη γλώσσα. Αντίστοιχα, το 18% παρατηρεί καθυστερήσεις σε συναντήσεις, το 17% δυσκολία στη διαχείρισή τους και το 15% καθυστερεί να παραδώσει το έργο που έχει αναλάβει.
Επιφυλάξεις για τις προσλήψεις νέων αποφοίτων
Παρά τις ανησυχίες, η πλειονότητα των επιχειρήσεων εξακολουθεί να σχεδιάζει την πρόσληψη νέων αποφοίτων. Συγκεκριμένα, το 84% δηλώνει ότι προτίθεται να προσλάβει νέους πτυχιούχους. Ωστόσο, περίπου το 5% δεν σκοπεύει να προχωρήσει σε αντίστοιχες προσλήψεις, ενώ το 10% δεν είναι βέβαιο. Για τις εταιρίες που εμφανίζονται αρνητικές, βασικοί λόγοι είναι η απουσία θέσεων για αρχάριους (51%), οι ανησυχίες για την επαγγελματική ετοιμότητά τους (31%) και τα υψηλά ποσοστά αντικατάστασης του προσωπικού (31%). Επιπλέον, το 27% επικαλείται αρνητικές εμπειρίες από προηγούμενες συνεργασίες με αποφοίτους, ενώ το 22% δηλώνει ότι δίνει προτεραιότητα σε εσωτερικές προαγωγές και μετακινήσεις προσωπικού.
Τα θετικά στοιχεία
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ευθύνη δεν βαραίνει αποκλειστικά τους νέους εργαζόμενους. Το εκπαιδευτικό σύστημα συχνά δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις ανάγκες της αγοράς, ενώ πολλές επιχειρήσεις δεν επενδύουν επαρκώς σε προγράμματα ένταξης, καθοδήγησης και ανάπτυξης δεξιοτήτων. Παράλληλα, τα στερεότυπα για τη νέα γενιά εργαζομένων ενδέχεται να διαμορφώνουν υψηλές και συχνά μη ρεαλιστικές προσδοκίες.
Παρά τις επιφυλάξεις, η εικόνα δεν είναι απολύτως αρνητική. Οι επιχειρήσεις αναγνωρίζουν ότι οι νέοι απόφοιτοι αποτελούν βασική πηγή αέρα ανανέωσης. Η ουσιαστική συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων και αγοράς εργασίας, η ενίσχυση της πρακτικής άσκησης και η καλλιέργεια σύγχρονων δεξιοτήτων αναδεικνύονται κρίσιμες προϋποθέσεις, ώστε το πτυχίο να αποκτήσει ξανά το ανταγωνιστικό προβάδισμα που κάποτε θεωρούνταν δεδομένο και παράλληλα να ενισχυθούν οι επιχειρήσεις σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο εργασιακό περιβάλλον.
