Ο Γιώργος Σωτηρόπουλος λέει πικρές αλήθειες για την Παναχαϊκή

Την ώρα που η Καλαμάτα βρήκε και αυτή το δρόμο της 26 χρόνια μετά, στην Πάτρα ασχολούμαστε με το πότε και αν θα κατεδαφιστεί το ερείπιο που λέγεται πέταλο και έχει κριθεί ακατάλληλο από την εποχή των παγετώνων. «Ανάπλαση» κάθε φορά που το διαβάζω κλαίω από τα γέλια παρέα με κάτι γλάρους εδώ στο Νέο Φάληρο.

Παράλληλα, κάποιοι ασχολούνται με το αν θα πέσει ο Αστέρας. Μιλάμε για μία ομάδα που εδώ και 20 χρόνια έχει φτιάξει τρομερές εγκαταστάσεις που ντρέπεσαι να πατήσεις, έπαιξε τελικό Κυπέλλου και ομίλους Europa League. Αλλά εμείς τα δικά μας ακόμα.

Μία σημείωση που αφορά την πρωταθλήτρια του Β’ ομίλου Καλαμάτα: Ανέβηκε γιατί ο Πρασσάς που έχει αναλάβει τις τύχες της από το 2019, έβαζε κάθε χρόνο λεφτά με το τσουβάλι και προσέξτε πέρυσι που έπαθε το μεγάλο κάζο δεν τα παράτησε, δεν λύγισε και φέτος έριξε ακόμα περισσότερα λεφτά. Με λίγα λόγια είχε ένα όραμα, κάτι που στην Πάτρα δεν υπήρξε ποτέ και τη μοναδική φορά που πήγε να υπάρξει (Συμμαχία) τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Στην Παναχαϊκή η κάθε χρονιά στη Β’ Εθνική για κάποιο λόγο ήταν σαν ένας «τελικός» με αυτοσκοπό ένα πρωτάθλημα, όταν δεν υπήρχαν άλλα βασικά. Τελικά μήπως αυτό που είχε πει ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος περί «παράλογης πίεσης» ήταν σωστό; Γιατί το να έχεις κάθε χρόνο την απαίτηση να βγεις Α’ Εθνική όταν είσαι παντελώς ανέτοιμη σαν ομάδα, μόνο παράλογο είναι! Βέβαια, αν το καλοσκεφτούμε αυτό που είχε πει ο «Ελε» κολλάει απόλυτα με τις απόψεις και του «Κατσουρ» ο οποίος έλεγε ότι η ομάδα πρέπει όταν βγει, να είναι πανέτοιμη σε όλα τα επίπεδα για να μη γίνει ασανσέρ. Αλλά όχι, ο πατρινός τρέφεται από το παπατζιλικι για πρωταθλήματα με τη μία! Ποτέ δεν άρεσε η αλήθεια. Πάντα αντιμετωπιζόταν με καχυποψία και όποιος κατά καιρούς έλεγε κάτι αληθές ήταν ο λεγόμενος «ΑΝΤΙΠΑΝΑΧΑΪΚΙΩΤΗΣ» καλή ώρα…

Στο σήμερα, η Παναχαϊκή έχει ως στόχο την πρωτιά στα playouts της Γ’ Εθνικής όπως δήλωσαν οι διοικούντες της.