Σήμερα στο εδώλιο κάθονται για δεύτερη φορά δεκάδες κατηγορούμενοι για το σκάνδαλο της Αχαϊκής Τράπεζας εκ των οποίων οι 27 είναι ήδη καταδικασμένοι στον πρώτο βαθμό, σε πολυετείς καθείρξεις. Ωστόσο παραμένουν ελεύθεροι αφού η έφεση που τότε άσκησαν είχε ανασταλτικό χαρακτήρα.
Μεταξύ των ονομάτων που είχαν πάρει μεγάλα δάνεια είναι:
Επιχειρηματίας μεταφορών, ο οποίος έχει κατηγορηθεί και για άλλα ζητήματα
Επιχειρηματίας του κατασκευαστικού χώρου που είχε αποκτήσει ισχυρή παρουσία μέσω μεγάλων οικοδομικών projects και επενδύσεων σε ακίνητα,
Πρόσωπο με δραστηριότητα στο εμπόριο και συμμετοχή σε πολλαπλές εταιρικές δομές,
Επιχειρηματίας με σημαντική έκθεση στον τραπεζικό δανεισμό και παρουσία σε διαφορετικούς επιχειρηματικούς τομείς,
Παράγοντας της αγοράς ακινήτων που επωφελήθηκε από την περίοδο της ραγδαίας ανόδου των τιμών πριν από την κρίση,
Επιχειρηματίες που θεωρούνταν «αναπτυσσόμενοι» εκείνη την περίοδο και διατηρούσαν συνεχή πρόσβαση σε χρηματοδότηση.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Στο στόχαστρο της δικαστικής διερεύνησης βρέθηκαν και πρόσωπα που συμμετείχαν στη διοίκηση της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας κατά την επίμαχη περίοδο. Σύμφωνα με τη δικογραφία, τα μέλη της διοίκησης που κατηγορούνται δεν παρουσιάζονται ως τυπικοί διαχειριστές μιας μικρής περιφερειακής τράπεζας, αλλά ως πρόσωπα με ισχυρή επιρροή στην οικονομική και κοινωνική ζωή της περιοχής. Ανάμεσά τους περιγράφονται:
Ανώτατο τραπεζικό στέλεχος με πολυετή παρουσία στη διοίκηση και καθοριστικό ρόλο στις εγκρίσεις μεγάλων επιχειρηματικών δανείων,
Πρόσωπο με ισχυρές διασυνδέσεις στον επιχειρηματικό κόσμο της Πάτρας και συμμετοχή σε κρίσιμες επιτροπές χρηματοδοτήσεων,
Διοικητικός παράγοντας που φέρεται να διατηρούσε στενή επαφή με μεγάλους δανειολήπτες και επιχειρηματικούς κύκλους,
Μέλη συλλογικών οργάνων που συμμετείχαν στις αποφάσεις έγκρισης, αναχρηματοδότησης ή αύξησης πιστωτικών ορίων,
Τραπεζικά στελέχη με μακρά παρουσία στην Αχαϊκή, τα οποία είχαν αποκτήσει σημαντική γνώση και επιρροή στο εσωτερικό του οργανισμού.
ΕΙΧΑΝ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ
Στην δικογραφία αναφέρεται ρητά οι προσωπικές σχέσεις που φαίνεται να είχαν αναπτυχθεί ανάμεσα σε μέλη της διοίκησης και επιχειρηματίες που λάμβαναν μεγάλα δάνεια. Σύμφωνα με μαρτυρίες και καταθέσεις, αρκετοί από τους εμπλεκόμενους ανήκαν στους ίδιους κοινωνικούς και επαγγελματικούς κύκλους, συμμετείχαν σε κοινές δημόσιες εκδηλώσεις και διατηρούσαν διαχρονικές σχέσεις εμπιστοσύνης. Από την άλλη πλευρά, η υπεράσπιση απορρίπτει πλήρως την εικόνα οργανωμένης εξυπηρέτησης συμφερόντων. Υποστηρίζει ότι όλες οι αποφάσεις ελήφθησαν θεσμικά, μέσω συλλογικών διαδικασιών, με βάση τα οικονομικά δεδομένα της εποχής και πριν εκδηλωθεί η γενικευμένη οικονομική κρίση. Επιπλέον, τονίζεται ότι δεν αποδείχθηκε προσωπικός πλουτισμός στελεχών, δεν εντοπίστηκαν παράνομες διαδρομές χρήματος, οι χρηματοδοτήσεις εγκρίνονταν από αρμόδια όργανα, ενώ αντίστοιχες πρακτικές ακολουθούνταν εκείνη την περίοδο και από μεγάλες εμπορικές τράπεζες.
ΟΙ ΜΕΡΙΔΙΟΥΧΟΙ
Οι μεριδιούχοι της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας εκφράζουν βαθιά απογοήτευση, οργή και αίσθημα δικαστικής εμπαρξίας, καθώς περίπου 15.000 πολίτες έχασαν οριστικά τα κεφάλαιά τους μετά το «λουκέτο» του 2012. Μέσω του συλλόγου τους, καταγγέλλουν τη διασπάθιση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε θαλασσοδάνεια και αγωνίζονται για την ηθική και οικονομική τους δικαίωση. Στις αρχές του 2025, οι μεριδιούχοι αντέδρασαν έντονα στην ξαφνική, εξπρές απαλλακτική πρόταση του αντεισαγγελέα της έδρας. Μέσα από τα όργανά τους έκαναν λόγο για «συλλογική διάψευση» και προσπάθεια υποβάθμισης ενός τεράστιου οικονομικού σκανδάλου. Παρά την εισαγγελική πρόταση, η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων (Μάιος 2025) που έκρινε ένοχα πρώην στελέχη και δανειολήπτες, έγινε δεκτή από τους μεριδιούχους ως μια πρώτη δικαίωση, θεωρώντας ότι οι υπεύθυνοι επιτέλους κρίθηκαν «υπόλογοι στην κοινωνία». Προσφυγή στα Πολιτικά Δικαστήρια: Βλέποντας ότι η ποινική διαδικασία δεν επιστρέφει αυτόματα τα χαμένα χρήματα, δεκάδες μεριδιούχοι έχουν καταθέσει ομαδικές και ατομικές αγωγές αποζημίωσης στα αστικά δικαστήρια. Στόχος τους είναι να διεκδικήσουν αποζημιώσεις από τα περιουσιακά στοιχεία των καταδικασθέντων. Πέρα από την απώλεια των αποταμιεύσεών τους, πολλοί μεριδιούχοι εκφράζουν έντονη ανησυχία για το καθεστώς εκκαθάρισης, καθώς υπό ορισμένες συνθήκες της συνεταιριστικής νομοθεσίας, υπήρχε ο κίνδυνος να κληθούν να καλύψουν ελλείμματα στο πολλαπλάσιο της μερίδας τους.
