Μια εντελώς διαφορετική εικόνα παρουσιάζει σήμερα ένας από τους πιο εμβληματικούς πεζόδρομους της Πάτρας. Η Αγίου Νικολάου, που για δεκαετίες αποτέλεσε το απόλυτο σημείο συνάντησης και διασκέδασης των Πατρινών, έχει πλέον αλλάξει χαρακτήρα, αφήνοντας πίσω της μια εποχή που πολλοί θυμούνται με νοσταλγία.
Υπήρξε η περίοδος που η Ρήγα Φεραίου και η Μαιζώνος λειτουργούσαν ακόμη ως δρόμοι κυκλοφορίας και σχεδόν όλοι οι δρόμοι… οδηγούσαν στην Αγίου Νικολάου. Από το πρωί για έναν καφέ μέχρι αργά το βράδυ για ποτό και βόλτα, ο πεζόδρομος έσφυζε από ζωή, συγκεντρώνοντας ανθρώπους κάθε ηλικίας.
Τα ονόματα των καταστημάτων έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μιας ολόκληρης γενιάς. Το Cibo Cibo, το Magenda, το Ιντεάλ, το Fridays και τόσα ακόμη στέκια δεν ήταν απλώς επιχειρήσεις εστίασης, αλλά σημεία αναφοράς της κοινωνικής ζωής της πόλης, όπου γράφτηκαν φιλίες, έρωτες και αμέτρητες ιστορίες.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Αγίου Νικολάου είχε αποκτήσει το χαρακτηριστικό προσωνύμιο «νυφοπάζαρο». Ήταν ο δρόμος όπου σχεδόν όλη η Πάτρα έκανε έστω μία βόλτα, για να δει και να τη δουν. Οι συνεχείς συναντήσεις, οι γεμάτες καφετέριες και η ατελείωτη κίνηση δημιουργούσαν μια ατμόσφαιρα που δύσκολα συναντά κανείς σήμερα.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, ο πεζόδρομος έχει αποκτήσει έναν περισσότερο εμπορικό χαρακτήρα. Οι επιλογές στην εστίαση έχουν περιοριστεί σημαντικά, ενώ τα εμπορικά καταστήματα κυριαρχούν πλέον στην περιοχή, αλλάζοντας την ταυτότητα ενός δρόμου που κάποτε ήταν συνώνυμος της διασκέδασης.
Παρ’ όλα αυτά, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η «παλιά» Αγίου Νικολάου εξακολουθεί να ζει μέσα από φωτογραφίες και αναμνήσεις. Κάθε τόσο, αναρτήσεις γεμάτες νοσταλγία συγκεντρώνουν εκατοντάδες σχόλια από Πατρινούς που θυμούνται τις χρυσές εποχές του πεζόδρομου, τότε που μια βόλτα στην Αγίου Νικολάου ήταν σχεδόν καθημερινή συνήθεια και αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής ζωής της πόλης.
