Το 𝗨𝗻𝗸𝗻𝗼𝘄𝗻 𝗣𝗹𝗲𝗮𝘀𝘂𝗿𝗲𝘀 των 𝗝𝗼𝘆 𝗗𝗶𝘃𝗶𝘀𝗶𝗼𝗻,
που κυκλοφόρησε το 1979 από τη 𝗙𝗮𝗰𝘁𝗼𝗿𝘆 𝗥𝗲𝗰𝗼𝗿𝗱𝘀, έχει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εξώφυλλα στην ιστορία της μουσικής:
μαύρο φόντο και μια σειρά από λευκές, κυματοειδείς γραμμές.
Μόνο που αυτό που βλέπουμε δεν σχεδιάστηκε αρχικά για μουσικό δίσκο.
Η εικόνα δημιουργήθηκε από τον ραδιοαστρονόμο 𝗛𝗮𝗿𝗼𝗹𝗱 𝗗. 𝗖𝗿𝗮𝗳𝘁 𝗝𝗿.
στο πλαίσιο της διδακτορικής του έρευνας στο 𝗖𝗼𝗿𝗻𝗲𝗹𝗹 𝗨𝗻𝗶𝘃𝗲𝗿𝘀𝗶𝘁𝘆.
Απεικονίζει διαδοχικούς ραδιοπαλμούς του pulsar 𝗖𝗣 𝟭𝟵𝟭𝟵, ενός άστρου νετρονίων που περιστρέφεται και εκπέμπει ραδιοκύματα.
Το 𝗖𝗣 𝟭𝟵𝟭𝟵, σήμερα γνωστό ως
𝗣𝗦𝗥 𝗕𝟭𝟵𝟭𝟵+𝟮𝟭, είναι ένα pulsar, δηλαδή ένα άστρο νετρονίων, το εξαιρετικά πυκνό υπόλειμμα ενός άστρου που κατέρρευσε.
Έχει διάμετρο μόλις μερικών δεκάδων χιλιομέτρων, αλλά περιστρέφεται περίπου μία φορά κάθε 1,337 δευτερόλεπτα.
Βρίσκεται στον αστερισμό 𝗩𝘂𝗹𝗽𝗲𝗰𝘂𝗹𝗮, περίπου 3.260 έτη φωτός από τη Γη.
Η περιστροφή του δημιουργεί τακτικούς ραδιοπαλμούς, σαν έναν κοσμικό φάρο.
Και αυτοί ακριβώς οι παλμοί είναι που βλέπουμε στο εξώφυλλο του 𝗨𝗻𝗸𝗻𝗼𝘄𝗻 𝗣𝗹𝗲𝗮𝘀𝘂𝗿𝗲𝘀: όχι το ίδιο το άστρο, αλλά την καταγραφή του ραδιοσήματός του.
Ο 𝗛𝗮𝗿𝗼𝗹𝗱 𝗗. 𝗖𝗿𝗮𝗳𝘁 𝗝𝗿. χρησιμοποίησε το
1970 έναν από τους πρώτους υπολογιστές με γραφικά στο παρατηρητήριο Arecibo για να τυπώσει αυτό το γράφημα, με τις γραμμές τοποθετημένες τη μία πάνω στην άλλη για να φαίνεται η περιοδικότητα.
Το γράφημα δημοσιεύτηκε το 1971 στο 𝗦𝗰𝗶𝗲𝗻𝘁𝗶𝗳𝗶𝗰 𝗔𝗺𝗲𝗿𝗶𝗰𝗮𝗻 και αργότερα συμπεριλήφθηκε στην 𝗖𝗮𝗺𝗯𝗿𝗶𝗱𝗴𝗲 𝗘𝗻𝗰𝘆𝗰𝗹𝗼𝗽𝗮𝗲𝗱𝗶𝗮 𝗼𝗳 𝗔𝘀𝘁𝗿𝗼𝗻𝗼𝗺𝘆.
Εκεί το είδε ο 𝗕𝗲𝗿𝗻𝗮𝗿𝗱 𝗦𝘂𝗺𝗻𝗲𝗿 των 𝗝𝗼𝘆 𝗗𝗶𝘃𝗶𝘀𝗶𝗼𝗻 και το πρότεινε για το εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ του συγκροτήματος.
Ο σχεδιαστής της 𝗙𝗮𝗰𝘁𝗼𝗿𝘆 𝗥𝗲𝗰𝗼𝗿𝗱𝘀,
𝗣𝗲𝘁𝗲𝗿 𝗦𝗮𝘃𝗶𝗹𝗹𝗲, πήρε την επιστημονική
εικόνα και της έδωσε την τελική της μορφή: ανέστρεψε τα χρώματα, μετατρέποντας το μαύρο σε λευκό και το λευκό σε μαύρο.
Το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν απόκοσμο.
Και το πιο τολμηρό;
Στο μπροστινό μέρος δεν υπήρχε ούτε το όνομα των 𝗝𝗼𝘆 𝗗𝗶𝘃𝗶𝘀𝗶𝗼𝗻 ούτε ο τίτλος του δίσκου. Μόνο το σήμα.
Ένα επιστημονικό γράφημα μετατράπηκε έτσι σε εικόνα της post-punk αισθητικής.
Ένα σύμβολο που ξέφυγε από τη μουσική.
Το 𝗨𝗻𝗸𝗻𝗼𝘄𝗻 𝗣𝗹𝗲𝗮𝘀𝘂𝗿𝗲𝘀 έγινε κλασικό
και οι γραμμές του εξωφύλλου άρχισαν να αποκτούν ζωή πέρα από τον δίσκο.
Μπλουζάκια, αφίσες, μόδα, streetwear και αμέτρητες αναφορές στην pop κουλτούρα υιοθέτησαν το συγκεκριμένο μοτίβο.
Κάποια στιγμή δεν χρειαζόταν καν να
γράφει «𝗝𝗼𝘆 𝗗𝗶𝘃𝗶𝘀𝗶𝗼𝗻» για να καταλάβεις
από πού προερχόταν.
Και αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του.
Ένα σήμα από έναν μακρινό αστέρα ταξίδεψε από την επιστήμη στο Μάντσεστερ, από εκεί σε έναν δίσκο του 1979 και τελικά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ένα γράφημα που κάποτε περιέγραφε έναν παλμό από το διάστημα, έγινε ο οπτικός παλμός μιας ολόκληρης μουσικής εποχής.
