Μπροστά στη νέα σχολική χρονιά 2026-2027, γονείς και εκπαιδευτικοί βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει τη μόρφωση των παιδιών μας ως κόστος.
Σε όλη τη χώρα, στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, καταργούνται 32 Δημοτικά και 43 Νηπιαγωγεία, συνολικά 75 σχολικές μονάδες, σχολεία συγχωνεύονται και υποβιβάζονται, όταν την ίδια στιγμή σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην πόλη μας έχουμε τη συγχώνευση του 6ου με το 19ο Δημοτικό Σχολείο, συγχωνεύσεις τμημάτων σε 15 Δημοτικά Σχολεία του Δήμου (μέχρι τώρα) και σε άλλα 5 του νομού, αλλά και τη μη έγκριση αναγκαίων διχοτομήσεων και τριχοτομήσεων.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες των γονέων υπάρχουν τμήματα 24 και 25 μαθητών με 5, 7 ή 8 γνωματεύσεις ΚΕΔΑΣΥ. Σε πολυπληθή τμήματα συνυπάρχουν παιδιά με αναπηρία, ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και μαθησιακές δυσκολίες. Η πραγματική σύνθεση μιας τάξης δεν μπορεί να κρίνεται αποκλειστικά με αριθμητικά και διοικητικά κριτήρια. Είναι δικαίωμα όλων των παιδιών η μόρφωση με όρους αξιοπρεπείς και ουσιαστικής βοήθειας προς κάθε μαθητή.
Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει και κλιμακώνει την αντιδραστική και αντιεκπαιδευτική πορεία που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις: χρόνια υποχρηματοδότηση της δημόσιας Παιδείας, συγχωνεύσεις σχολείων και συμπτύξεις τμημάτων, μεταφορά ευθυνών στους Δήμους χωρίς τους αναγκαίους πόρους και προσωπικό, μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.
Η επίθεση συνεχίζεται και μεγαλώνει, ενώ στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο με περηφάνια παρουσιάστηκε ο «εξορθολογισμός» του σχολικού δικτύου με τις 75 καταργήσεις σχολείων και τους 146 υποβιβασμούς, αλλά και τα 20 Ωνάσεια σχολεία που έδιωξαν τους μαθητές από τα σχολεία της συνοικίας τους και τα έστειλαν σε άλλα σχολεία.
Ο Δήμος Πατρέων παρεμπιπτόντως, ακόμα περιμένει εδώ και 5 χρόνια τη μελέτη για το Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο Αγίου Βασιλείου, που η παράδοσή της πάει από μήνα σε μήνα.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες αξιοποιείται το δημογραφικό και η μείωση του μαθητικού δυναμικού ως βολικό άλλοθι για μια νέα συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου, με λιγότερα τμήματα, σχολεία και εκπαιδευτικούς.
Κανένας εκπαιδευτικός δεν είναι δυνατόν να στηρίξει παιδαγωγικά, όπως απαιτείται και αρμόζει τον 21ο αιώνα ένα τμήμα 25 μαθητών, με τόσες διαφορετικές ανάγκες, ιδιαιτέρως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού.
Όταν ο εκπαιδευτικός ζητά λιγότερους μαθητές στην τάξη, ζητά να μπορεί να σταθεί πραγματικά δίπλα σε κάθε παιδί. Όταν ο γονιός ζητά Παράλληλη Στήριξη, δεν ζητά ειδική μεταχείριση, διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμα του παιδιού του στη μόρφωση.
Εκατοντάδες γονείς αγωνιούν αν θα υπάρχει Παράλληλη Στήριξη, Τμήμα Ένταξης, ειδικός παιδαγωγός που χρειάζεται και είναι δικαίωμα του κάθε παιδιού. Ενώ εκατοντάδες εκπαιδευτικοί δίνουν μάχη στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τα παιδιά μας με ρόλους παράλληλους, δάσκαλος 25 παιδιών, ειδικός παιδαγωγός και παράλληλη στήριξη.
Η συμπερίληψη, που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, μένει στα χαρτιά χωρίς προσωπικό, χωρίς μικρότερα τμήματα και χωρίς υποστηρικτικές δομές.
Το κράτος κοστολογεί τα δικαιώματα των παιδιών μας και παράλληλα απεμπολεί το ρόλο του με την απόσυρση του από την ευθύνη για τη λειτουργία και συντήρηση του δημόσιου σχολείου. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών από την 1η Αυγούστου, η οποία εξυπηρετεί την περικοπή δαπανών για την δημόσια παιδεία, που θα οδηγήσει σε αναζήτηση πόρων και χορηγών, αποτελώντας τον προάγγελο για την πλήρη διάσπαση του ενιαίου σχολείου.
Τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης πληρώνουν οι γονείς από την τσέπη τους, οι εκπαιδευτικοί με όλο και δυσκολότερους όρους δουλειάς και, πάνω απ’ όλα, τα παιδιά μας με όρους μόρφωσης κατώτερους από τις δυνατότητες της εποχής μας.
