𝗗𝗮𝗱𝗮.
6 Οκτωβρίου 1916 Ζυρίχη, μέσα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο 𝗖𝗮𝗯𝗮𝗿𝗲𝘁 𝗩𝗼𝗹𝘁𝗮𝗶𝗿𝗲,
μια παρέα καλλιτεχνών αρχίζει να πειραματίζεται με κάτι που μοιάζει περισσότερο με πρόκληση παρά με τέχνη.
Ο 𝗛𝘂𝗴𝗼 𝗕𝗮𝗹𝗹, η 𝗘𝗺𝗺𝘆 𝗛𝗲𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴𝘀,
ο 𝗧𝗿𝗶𝘀𝘁𝗮𝗻 𝗧𝘇𝗮𝗿𝗮 και ο 𝗝𝗲𝗮𝗻 𝗔𝗿𝗽.
Ποίηση χωρίς νόημα, ήχοι αντί για λέξεις,
μάσκες, κολάζ, 𝗽𝗲𝗿𝗳𝗼𝗿𝗺𝗮𝗻𝗰𝗲 και απόλυτη άρνηση των καλλιτεχνικών κανόνων.
Το 𝗗𝗮𝗱𝗮 γεννιέται μέσα στην παράνοια του πολέμου.
Αν ο «λογικός» κόσμος είχε οδηγήσει την Ευρώπη στην καταστροφή, τότε γιατί η τέχνη να παραμείνει λογική;
Το 𝗗𝗮𝗱𝗮 δεν ήθελε απλώς να δημιουργήσει κάτι καινούργιο.
Ήθελε να ρωτήσει:
Τι είναι τελικά τέχνη;
Και η απάντηση μπορεί να είναι ένα ποίημα χωρίς λέξεις, ένα αντικείμενο σε λάθος θέση ή μια 𝗽𝗲𝗿𝗳𝗼𝗿𝗺𝗮𝗻𝗰𝗲 που κάνει το κοινό να αναρωτιέται αν αυτό που βλέπει είναι τέχνη
ή απλώς… παράλογο.
Ίσως αυτή ακριβώς να ήταν η ιδέα.
Να γίνει η τέχνη τόσο παράλογη όσο ο κόσμος.
