Ιδιαίτερα απαιτητικό και διαφορετικό το νέο θεατρικό εγχείρημα του ταλαντούχου Πατρινού καλλιτέχνη Τάκη Ζαχαράτου, ο οποίος πρωταγωνιστεί στη θεατρική παράσταση «Δεσποινίς Μαργαρίτα» του Ρομπέρτο Ατάιντε στη σκηνή του Πτι Παλαί στο Παγκράτι, με προγραμματισμένη πρεμιέρα την ερχόμενη Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026.
Η παράσταση που είναι μονόλογος ανεβαίνει σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μυριανθόπουλου.
Διάρκεια: 80 λεπτά.
Μετάφραση : Κώστας Ταχτσής.
Σκηνικά: Γιάννης Μουρίκης
Σχεδιασμός Φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Κοστούμια: Μάριος Καραβασίλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έλενα Γεροδήμου
Βοηθός σχεδιασμού φωτισμών: Ισμήνη Σταρίδα
Επικοινωνία: Μαργαρίτα Δρούτσα
Πρωταγωνιστεί ο Τάκης Ζαχαράτος.
Ο Τάκης Ζαχαράτος «μεταμορφώνεται» λοιπόν σε «Δεσποινίς Μαργαρίτα» στο θέατρο Πτι Παλαί.
Ένα μοναδικό θεατρικό γεγονός, που αναμένεται να αποτελέσει το απόλυτο σημείο αναφοράς για την εγχώρια σκηνή.
Ο πολυπράγμων, πολυδιάστατος και χαρισματικός σόουμαν και ερμηνευτής Τάκης Ζαχαράτος επιστρέφει στη θεατρική σκηνή, αναλαμβάνοντας έναν από τους πιο εμβληματικούς και απαιτητικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου.
Το έργο κουβαλάει μια σπουδαία κληρονομιά, καθώς έχει ταυτιστεί ανεξίτηλα με την καθηλωτική ερμηνεία της αξέχαστης Έλλης Λαμπέτη το 1975, σε μια ιστορική παράσταση που άφησε εποχή στο ελληνικό θέατρο.
Είναι η 1η φορά στην καριέρα του που ο κορυφαίος Έλληνας performer αναλαμβάνει έναν τέτοιο ρόλο, κάνοντας μια τεράστια καλλιτεχνική υπέρβαση. Ο Τάκης Ζαχαράτος θα ξεδιπλώσει όλο το ερμηνευτικό του μεγαλείο και θα δώσει ζωή στην ανατρεπτική προσωπικότητα της αυταρχικής δασκάλας «Δεσποινίδας Μαργαρίτας», προσφέροντας στο κοινό μια πρωτόγνωρη εμπειρία.
Έναρξη την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026 για 20 μόνο παραστάσεις.
Με αφορμή την πρεμιέρα της παράστασης, ο Τάκης Ζαχαράτος μίλησε στο περιοδικό Αθηνόραμα και στη Μαρία Κρύου, για το ρόλο αυτό που δεν είχε φανταστεί ποτέ ότι θα ερμηνεύσει & όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, “Δεν επέλεξα εγώ τη Μαργαρίτα. Αυτή με επέλεξε“.
Ο Τάκης Ζαχαράτος μίλησε στο Αθηνόραμα για την εξουσία, την καταπίεση, την ελευθερία, το τραύμα και τους ανθρώπους που μας διαμορφώνουν.
Στο ερώτημα τι ήταν αυτό που τον έκανε να πει “ναι” σε αυτό το έργο που γράφτηκε για τη δικτατορία της Βραζιλίας, ο Τάκης Ζαχαράτος απήντησε:
“Ήμουν και πιο μικρός όταν είχα δει το έργο και δεν είχα καταλάβει πραγματικά τι ήταν. Είναι τελείως διαφορετικό να δεις κάτι ως θεατής και εντελώς διαφορετικό να το διαβάσεις με την προοπτική ότι θα το παίξεις. Μόλις πήρα το κείμενο, στη μετάφραση του Ταχτσή, δεν το πίστευα. Έλεγα: “Αυτά είναι αυτά που λέω στους φίλους μου. Αυτά με ενοχλούν. Αυτά με θυμώνουν”. Και αυτό με κέρδισε. Στις παραστάσεις μου, πέρα από το ότι μπορεί να είναι λαμπερές, πάντα υπήρχαν σημεία που είχαν κάτι πιο αιχμηρό. Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ. Εδώ η Μαργαρίτα είναι μια κωμικοτραγική φιγούρα. Εγώ τη βλέπω τελείως αλμοδοβαρική, έχει ένα κωμικοτραγικό στοιχείο. Κάνει πλάκα, κατεβαίνει κάτω, φωνάζει, πειράζει, λέει πράγματα”.
Γιατί θεωρείς ότι ένα έργο γραμμένο τη δεκαετία του ’70 παραμένει τόσο σύγχρονο;
“Γιατί μιλάει για την τεχνολογία, το σχολείο, τη θρησκεία, την οικογένεια. Έρχεσαι στον κόσμο αγνός, χωρίς τίποτα γραμμένο πάνω σου, και ξαφνικά αρχίζουν οι άλλοι να γράφουν πράγματα πάνω σου. Χωρίς να σε ρωτήσουν. Η δική μου απορία είναι: πώς θα ήταν ο καθένας μας αν μεγάλωνε πραγματικά ελεύθερος; Αν μπορούσε να επιλέξει ο ίδιος πώς θα ήθελε να ζήσει; Σε ποια οικογένεια; Σε ποιο σχολείο; Τι θα ήθελε να γίνει; Τα παιδιά έχουν αυτή την ειλικρίνεια. Μόνο τα παιδιά την κουβαλούν. Κι όμως, πολλές φορές κι εκεί έρχεται ο γονιός και τους “πατάει τον λαιμό”, κατά κάποιον τρόπο”.
Θεωρείς ότι αυτός ο ρόλος είναι ρίσκο για σένα;
“Με ρώτησε και η Νάντα Σαμπέτοκλου αν είναι ρίσκο. Εγώ λέω ότι είναι ροή. Ρίσκο δεν είναι. Ρίσκο απέναντι σε τι; Στο ότι δεν έχω τίποτα παρά μόνο εμένα; Μα πάντα είσαι εσύ. Απλώς εδώ δεν έχεις την ορχήστρα, δεν έχεις τις μεταμφιέσεις, το μακιγιάζ που μπορεί λίγο να σε προστατεύσει. Εδώ είσαι κάτω κάτω. Δεν προλαβαίνω νερό να πιω. Αλλά με ιντριγκάρει ότι κάνω αυτό. Είναι κάτι που δεν έχω ξανακάνει”.
Μπορείτε να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη του Τάκη Ζαχαράτου στο Αθηνόραμα εδώ.
Η Δεσποινίς Μαργαρίτα είναι μια αυταρχική δασκάλα που αντιμετωπίζει την τάξη της ως έναν μικρόκοσμο όπου εκείνη έχει απόλυτη εξουσία. Μέσα από το μάθημα, τους κανόνες και την επιβολή της, προσπαθεί να διαμορφώσει τους μαθητές σύμφωνα με τη δική της αντίληψη για την κοινωνία, την τάξη και την πειθαρχία. Η εκπαιδευτική διαδικασία μετατρέπεται σταδιακά σε μια σκληρή άσκηση εξουσίας, όπου ο φόβος και η χειραγώγηση συνυπάρχουν με την ανάγκη για υπακοή. Πίσω από την υπερβολή και το χιούμορ αναδύεται ένα έργο για τους μηχανισμούς με τους οποίους η εξουσία επιβάλλεται, αλλά και για την ευκολία με την οποία η εκπαίδευση μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο ελέγχου.
Παραστάσεις έως: 29/11/2026.
Προπώληση εισιτηρίων στο more.com
