Υπάρχουν κτήρια που… δεν είναι απλώς κτήρια. Που, όταν «λαβώνονται», «λαβώνεται» κι ένα κομμάτι από τη μνήμη και τον Πολιτισμό της Πάτρας. Κι ένα τέτοιο κτίριο ήταν αυτό που κάηκε, στην «Αχάια Κλάους».
Η «κάβα» ήταν μέρος μιας μεγάλης Ιστορίας, που συνδέει την πόλη με την οικονομική, αλλά και την πολιτιστική Ιστορία της. Και, ίσως, το πιο δύσκολο ερώτημα δεν είναι τι προκάλεσε τη φωτιά. Αυτό θα το απαντήσει η έρευνα. Το πιο δύσκολο ερώτημα είναι με ποιο τρόπο προστατεύεται ένα κτήριο με τόση Ιστορία και «βαρύτητα». Η πυρκαγιά στην «Αχάια Κλάους» ας γίνει η αφορμή, για ν’ ανοίξει μία συζήτηση για την προστασία όλων εκείνων των ιστορικών κτηρίων της πόλης, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς. Για τα «μνημεία» που παραμένουν κλειστά, για τα διατηρητέα που φθείρονται, για χώρους που υπάρχουν ακόμη, αλλά κινδυνεύουν να χαθούν σιωπηλά. Η Πάτρα έχει ανάγκη από μία γενικότερη πολιτική προστασίας της Ιστορίας της. Γιατί, μια πόλη που δεν προστατεύει το παρελθόν της, όσο μεγαλόπνοα κι αν μιλά για το μέλλον της, κινδυνεύει τελικά να μην έχει ταυτότητα για να το διεκδικήσει…
