flamis.gr

ΑΧΑΪΑ: Πλιάτσικο στη λιμνοθάλασσα!

Κυριολεκτικά «πανικός» επικρατεί στη Λιμνοθάλασα του Γκέρπεσι της Δυτικής Αχαΐας, αφού η κωλυσιεργία για νόμιμη μίσθωση του «Διβαριού Πάπα», εδώ και 5 χρόνια, από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, έχει δώσει άπλετο χώρο για πλιάτσικο από δεκάδες παράνομους αλιείς, ντόπιους αλλά και ξένους.

 

Υπό το «κλειστό βλέμμα» του Πολεμικού Ναυτικού, που έχει την απόλυτη αρμοδιότητα φύλαξης της περιοχής, αυτά που κατέγραψε και παρουσιάζει σήμερα η «Π», είναι ασύγκριτα με όσα κατά καιρούς έχει δημοσιεύσει, την τελευταία διετία, χωρίς ωστόσο να «ιδρώνει τ’ αυτί» κανενός αρμοδίου.

 

Η Λιμνοθάλασσα με τα πολλά ψάρια, συγκεντρώνει εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης της αλιείας, περισσότερους παράνομους από ποτέ. Καθημερινά, όχι μόνο νυχτερινές ώρες πλέον, αλλά «φάτσα μόστρα» ακόμα και την ημέρα, περίπου 100 επαγγελματίες ή ερασιτέχνες ψαράδες «αλωνίζουν» ανενόχλητοι, αποκομίζοντας τεράστιες ποσότητες αλιευμάτων και κατά συνέπεια χιλιάδες ευρώ από την διάθεσή τους στη μαύρη αγορά. Τα κέρδη είναι πολλά, αφού η πώληση των ψαριών μπορεί να αποδώσει 1.500 ευρώ και παραπάνω ημερησίως!

 

Μέχρι πρότινος το παράνομο θήραμα ήταν τσιπούρα, που εκτιμάται ακόμα και στον 1 τόνο την ημέρα, κάτι που προκύπτει από την αλίευση 100 κιλών περίπου από 10 διάσπαρτες βάρκες, ενώ αυτές τις μέρες κυριαρχεί το λαβράκι «με το τσουβάλι» και μάλιστα σε εποχή 2 – 3κιλων, που υπολογίζεται σε πάνω από 200 κ. την ημέρα.

 

Ερωτήματα προκαλεί στους κατοίκους αλλά και σε νόμιμους επαγγελματίες ψαράδες της περιοχής, στάση του Πολεμικού Ναυτικού αφού όπως λένε στην «Π», δεν έχει δείξει καμία διάθεση για σωστή φύλαξη του Ναυτικού Οχυρού Αράξου και κάπως έτσι, καθημερινά, κάποιοι κάνουν «χρυσές δουλειές». «Οσες φορές έχουμε, τηλεφωνικά, καταγγείλει περιστατικά, δεν έχει γίνει υπάρξει η παραμικρή παρέμβαση» σημειώνουν.

 

Διβάρι Πάπα: Η μίσθωση σε ιδιώτη και στο βάθος.. δήμος
Η μίσθωση από το ΓΕΝ του ΥΕΘΑ στο «Διβάρι του Πάπα» δεν αποκλείεται να γίνει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, αυτή τη φορά με χαμηλότερο ετήσιο τίμημα κοντά στις 100 με 120. 000 ευρώ και εγγυητική επιστολή περί τις 150.000 ευρώ και όχι 300.000 ευρώ που ήταν μέχρι τώρα και έκανε δύσκολη αλλά και ασύμφορη την εκδήλωση ενδιαφέροντος από αρκετούς Συνεταιρισμούς, με αποτέλεσμα αυτή να έβγαινε άγονη. Πληροφορίες συγκεχυμένες ωστόσο, αναφέρουν πως η καθυστέρηση του υπουργείου οφείλεται σε πολιτικές πιέσεις για να δοθεί στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας και να το λειτουργήσει ως επιχείρηση, αφού πρώτα το αναβαθμίσει μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την Αλιεία.

Πελοπόννησος

Comments are closed.