28 Αυγούστου και ο δρόμος μας έβγαλε
στο Αγρίνιο. Μαζί με τον 𝗝𝗲𝗿𝗿𝘆 𝗜𝗻𝗸𝗲𝗱
και τον 𝗖𝗵𝗿𝗶𝘀 𝗠𝗶𝘁𝗿𝗼𝗴𝗲𝗼𝗿𝗴𝗼𝘀 από τους 𝗘𝘅𝗽𝗲𝗿𝗶𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗹 𝗣𝗮𝘁𝗿𝗮𝘀𝘀𝗼, φορτώσαμε κάμερες, εξοπλισμό και τα απαραίτητα
και πήραμε τον δρόμο για το 𝗠𝗲𝘁𝗮𝗹 𝗨𝗻𝗶𝗼𝗻 𝗙𝗲𝘀𝘁.
Η 𝗠𝗲𝘁𝗮𝗹 𝗨𝗻𝗶𝗼𝗻 είναι από εκείνες τις
λέσχες που έχουν τη δική τους θέση
στη σκηνή της πόλης και μετά από πρόσκλησή τους, βρεθήκαμε εκεί για την
4η συνεχόμενη διοργάνωση του 𝗠𝗲𝘁𝗮𝗹 𝗨𝗻𝗶𝗼𝗻 𝗙𝗲𝘀𝘁. Το διήμερο πραγματοποιήθηκε στις 28 και 29 Αυγούστου, στον χώρο των Παπαστράτειων Εκπαιδευτηρίων Αγρινίου, με ένα 𝗹𝗶𝗻𝗲-𝘂𝗽 που είχε αρκετό ενδιαφέρον.
Από νωρίς καταλάβαμε βέβαια πως η
μέρα θα ήταν δύσκολη από πλευράς θερμοκρασίας. Πραγματικό καμίνι.
Από αυτά που μπαίνεις στο αυτοκίνητο, βάζεις κάτι παλιό και καλό να παίζει και απλώς περιμένεις να φτάσεις.
Κλασικό 𝘁𝗵𝗿𝗮𝘀𝗵 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗹 στη διαδρομή, εξοπλισμός στο πορτμπαγκάζ και φύγαμε.
Φτάνοντας στον χώρο, κάναμε τις απαραίτητες βόλτες, χαιρετήσαμε γνωστούς και φυσικά τσεκάραμε το 𝗺𝗲𝗿𝗰𝗵. Φαγητό, μπύρες, ποτά και αρκετός κόσμος που άρχισε σταδιακά να μαζεύεται όσο περνούσε η ώρα. Και το ωραίο ήταν πως υπήρχαν όλες οι ηλικίες. Από πιτσιρικάδες μέχρι μεγαλύτερους οπαδούς που είχαν προλάβει αρκετές διαφορετικές εποχές της 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗹 σκηνής.
Και κάπου εκεί ήρθε η ώρα να ξεκινήσουν
οι μπάντες.
𝗗𝗿𝗲𝗮𝗺𝗹𝗼𝗿𝗱.
18:30 και ο ήλιος ακόμα βαρούσε αλύπητα. Όχι ακριβώς οι ιδανικότερες συνθήκες για να ανοίξεις ένα 𝗳𝗲𝘀𝘁𝗶𝘃𝗮𝗹, ειδικά όταν μπροστά σου έχεις 𝘁𝗵𝗿𝗮𝘀𝗵 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗹.
Οι 𝗗𝗿𝗲𝗮𝗺𝗹𝗼𝗿𝗱 όμως δεν περίμεναν να πέσει η θερμοκρασία για να μπουν στο παιχνίδι.
Από τα πρώτα λεπτά έδειξαν διάθεση να ταρακουνήσουν τον κόσμο και παρότι το κοινό ήταν ακόμα περιορισμένο, δεν έδειξαν να επηρεάζονται ιδιαίτερα.
Τα περίπου 35 λεπτά του 𝘀𝗲𝘁 πέρασαν κυρίως μέσα από το «𝗔𝗿𝘁𝗶𝗳𝗶𝗰𝗶𝗮𝗹 𝗜𝗺𝗽𝗿𝗶𝘀𝗼𝗻𝗺𝗲𝗻𝘁», με αρκετή ένταση και χωρίς περιττά πράγματα.
Η ώρα τούς αδίκησε, αυτό ήταν δεδομένο. Παρ’ όλα αυτά, οι 𝗗𝗿𝗲𝗮𝗺𝗹𝗼𝗿𝗱 δεν άφησαν τις συνθήκες να τους χαλάσουν το ξεκίνημα. Έβγαλαν το 𝘀𝗲𝘁 τους όπως έπρεπε και, για την ώρα που έπαιζαν και τη θερμοκρασία που επικρατούσε, μόνο εύκολο δεν ήταν.
𝗦𝗲𝘁𝗹𝗶𝘀𝘁: 𝗢𝘂𝘁 𝗳𝗼𝗿 𝗕𝗹𝗼𝗼𝗱 / 𝗚𝗹𝗼𝗯𝗮𝗹 𝗗𝗲𝗰𝗮𝘆 / 𝗧𝗵𝗲 𝟭𝟭𝘁𝗵 𝗛𝗼𝘂𝗿 / 𝗔𝗿𝘁𝗶𝗳𝗶𝗰𝗶𝗮𝗹 𝗜𝗺𝗽𝗿𝗶𝘀𝗼𝗻𝗺𝗲𝗻𝘁 / 𝗞𝗶𝗹𝗹 𝘁𝗵𝗲 𝗦𝗲𝗿𝗽𝗲𝗻𝘁 / 𝗧𝗵𝗶𝘀 𝗪𝗮𝗿 𝗼𝗳 𝗠𝗶𝗻𝗲
𝗦𝗶𝗿𝗶𝘂𝘀.
Λίγο πριν τις 19:30, η σκηνή πέρασε στους 𝗦𝗶𝗿𝗶𝘂𝘀. Οι Αθηναίοι 𝗵𝗲𝗮𝘃𝘆/𝗽𝗼𝘄𝗲𝗿 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗹𝗹𝗲𝗿𝘀 κουβαλούσαν ήδη αρκετά χρόνια παρουσίας, από το 2007, και ο χρόνος τους αυτή τη φορά ήταν περιορισμένος.
Το μεγαλύτερο μέρος του 𝘀𝗲𝘁 βασίστηκε στο πρόσφατο «𝗔 𝗤𝘂𝗲𝘀𝘁 𝗳𝗼𝗿 𝗟𝗶𝗳𝗲», ενώ δεν έλειψε και το «𝗪𝗶𝗻𝗴𝘀 𝗼𝗳 𝗙𝗶𝗿𝗲» 𝗘𝗣.
Το 𝗵𝗶𝗴𝗵𝗹𝗶𝗴𝗵𝘁 ήρθε όταν έπαιξαν το
«𝗧𝗵𝗼𝗿 𝘁𝗵𝗲 𝗣𝗼𝘄𝗲𝗿𝗵𝗲𝗮𝗱».
Η διασκευή στους 𝗠𝗮𝗻𝗼𝘄𝗮𝗿 έκανε ακριβώς αυτό που περιμέναμε και ο κόσμος μπήκε αμέσως στο κλίμα. Εκεί φάνηκε και το δυνατό χαρτί των 𝗦𝗶𝗿𝗶𝘂𝘀: αυτή η καθαρόαιμη 𝗵𝗲𝗮𝘃𝘆/𝗽𝗼𝘄𝗲𝗿 προσέγγιση που μπορούσε να σηκώσει εύκολα ένα 𝗳𝗲𝘀𝘁𝗶𝘃𝗮𝗹 κοινό όταν υπήρχε η σωστή διάθεση.
Προσωπικά, ήταν άλλη μια εμφάνιση που επιβεβαίωσε την καλή εικόνα που είχαμε σχηματίσει για τη μπάντα το τελευταίο διάστημα. Υπήρχε υλικό, υπήρχε όρεξη και, κυρίως, υπήρχε δρόμος μπροστά τους.
𝗦𝗲𝘁𝗹𝗶𝘀𝘁: 𝗜𝗻𝘁𝗿𝗼 (𝗞𝘂𝗹𝗹 𝘁𝗵𝗲 𝗖𝗼𝗻𝗾𝘂𝗲𝗿𝗼𝗿) / 𝗨𝗻𝗯𝗼𝘂𝗻𝗱 𝘁𝗵𝗲 𝗦𝗰𝗿𝗲𝗮𝗺 / 𝗘𝗱𝗴𝗲 𝗼𝗳 𝘁𝗵𝗲 𝗪𝗼𝗿𝗹𝗱 / 𝗧𝗵𝗼𝗿 (𝗧𝗵𝗲 𝗣𝗼𝘄𝗲𝗿𝗵𝗲𝗮𝗱) / 𝗗𝗲𝘀𝗱𝗶𝗰𝗵𝗮𝗱𝗼 / 𝗟𝗼𝘀𝘁𝗹𝗶𝗴𝗵𝘁 / 𝗟𝗮𝗻𝗱 𝗼𝗳 𝗦𝘄𝗼𝗿𝗱𝘀 / 𝗙𝘂𝗿𝘆 𝗪𝗶𝘁𝗵𝗶𝗻 / 𝗔𝗺𝗼𝗻𝗴 𝘁𝗵𝗲 𝗛𝗲𝗮𝘃𝗲𝗻𝘀
𝗧𝗶𝗱𝗮𝗹 𝗗𝗿𝗲𝗮𝗺𝘀.
Λίγο μετά τις 20:15, οι 𝗧𝗶𝗱𝗮𝗹 𝗗𝗿𝗲𝗮𝗺𝘀
πήραν τη σκηνή και εδώ το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο η μπάντα επικοινώνησε με τον κόσμο.
Ο 𝗳𝗿𝗼𝗻𝘁𝗺𝗮𝗻 μπροστά δεν σταμάτησε να σπρώχνει την κατάσταση προς τα πάνω,
να ζητά συμμετοχή και να κρατάει το βλέμμα του κοινού πάνω στη σκηνή.
Το σημαντικό ήταν πως δεν μιλούσαμε για μονόλογο. Ο κόσμος ανταποκρινόταν.
Με 16 δημιουργικά χρόνια στην πλάτη τους και αρκετές εμφανίσεις εντός και εκτός Ελλάδας, οι 𝗧𝗶𝗱𝗮𝗹 𝗗𝗿𝗲𝗮𝗺𝘀 είχαν αποκτήσει τη σκηνική άνεση που χρειαζόταν για να μη μένει το 𝗹𝗶𝘃𝗲 μόνο στη μουσική. Υπήρχε επικοινωνία, υπήρχε ανταπόκριση και στο τέλος έμεινε αυτή η ωραία αίσθηση μιας μπάντας που πέρασε καλά μαζί με το κοινό της.
𝗦𝗲𝘁𝗹𝗶𝘀𝘁: 𝗛𝗲𝗮𝗿 𝘁𝗵𝗲 𝗘𝗻𝗴𝗶𝗻𝗲𝘀 𝗥𝗼𝗮𝗿 / 𝗔𝗿𝗴𝗼𝗻𝗮𝘂𝘁𝘀 / 𝗔𝗰𝗰𝗲𝘀𝘀 𝗗𝗲𝗻𝗶𝗲𝗱 / 𝗞𝗶𝗻𝗴 𝗶𝗻 𝘁𝗵𝗲 𝗡𝗼𝗿𝘁𝗵 / 𝗝𝗼𝗶𝗻 𝘁𝗵𝗲 𝗖𝗿𝘂𝘀𝗮𝗱𝗲𝘀 / 𝗢𝗱𝘆𝘀𝘀𝗲𝘆 / 𝗙𝗹𝗲𝘀𝗵 𝗛𝘂𝗻𝘁 / 𝗥𝗲𝗮𝗰𝗵 𝗳𝗼𝗿 𝘁𝗵𝗲 𝗦𝗸𝘆 / 𝗪𝗮𝗿𝗿𝗶𝗼𝗿 / 𝗠𝗶𝗱𝗻𝗶𝗴𝗵𝘁 𝗥𝗶𝗱𝗲𝗿
𝗢𝗻 𝗧𝗵𝗼𝗿𝗻𝘀 𝗜 𝗟𝗮𝘆.
21:15 και το σκηνικό είχε αλλάξει εντελώς. Ο ήλιος είχε φύγει, η πανσέληνος ήταν πλέον από πάνω μας και η υγρασία είχε αρχίσει να βαραίνει την ατμόσφαιρα.
Ήταν σχεδόν σαν να είχε στηθεί μόνο του το σκηνικό για τους 𝗢𝗻 𝗧𝗵𝗼𝗿𝗻𝘀 𝗜 𝗟𝗮𝘆.
Οι Αθηναίοι 𝗺𝗲𝗹𝗼𝗱𝗶𝗰 𝗱𝗼𝗼𝗺/𝗱𝗲𝗮𝘁𝗵 𝗺𝗲𝘁𝗮𝗹𝗹𝗲𝗿𝘀 δεν χρειάστηκε να κάνουν πολλά για να το εκμεταλλευτούν. Το 𝘀𝗲𝘁 τους κύλησε μέσα σε αυτή τη βαριά, σκοτεινή ατμόσφαιρα και η μουσική τους ταίριαξε με τη νύχτα σχεδόν φυσικά.
Προσωπικά, τους θεωρώ εδώ και χρόνια μια από τις μπάντες της ελληνικής σκηνής που έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα. Δεν είναι μουσική που περνάει απλώς από τα αυτιά. Έχει αυτό το απόκοσμο σκοτάδι, αλλά ταυτόχρονα μια ένταση και μια εκφραστικότητα που σε κρατάνε εκεί.
Και εκείνο το βράδυ το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό τους λειτούργησε στο έπακρο. Η μουσική, η ώρα και ο χώρος έδεσαν μεταξύ τους και δημιούργησαν μια εμφάνιση που προσωπικά απόλαυσα ιδιαίτερα.
Και κάπως έτσι έκλεισε η εμφάνιση των
𝗢𝗻 𝗧𝗵𝗼𝗿𝗻𝘀 𝗜 𝗟𝗮𝘆. Βαριά μουσική, νύχτα, πανσέληνος και υγρασία. Τελικά, καλύτερο σκηνικό δύσκολα θα μπορούσαμε να ζητήσουμε.
𝗦𝗲𝘁𝗹𝗶𝘀𝘁: 𝗙𝗮𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗙𝗿𝗼𝗺 𝗚𝗿𝗮𝗰𝗲 / 𝗡𝗲𝘄𝗯𝗼𝗿𝗻 𝗦𝗸𝗶𝗲𝘀 / 𝗘𝗿𝘆𝗻𝗶𝗲𝘀 / 𝗖𝗼𝘀𝗺𝗶𝗰 𝗦𝗶𝗹𝗲𝗻𝗰𝗲 / 𝗖𝗿𝗲𝘀𝘁𝗳𝗮𝗹𝗹𝗲𝗻 / 𝗧𝗵𝗲 𝗦𝗼𝗻𝗴 𝗼𝗳 𝗦𝗶𝗿𝗲𝗻𝘀 / 𝗠𝗶𝘀𝗼𝘀 / 𝗢𝗹𝗲𝘁𝗵𝗿𝗼𝘀 𝗣𝗮𝗿𝘁 𝗜 / 𝗢𝗹𝗲𝘁𝗵𝗿𝗼𝘀 𝗣𝗮𝗿𝘁 𝗜𝗜 / 𝗘𝗿𝗲𝘃𝗼𝘀 / 𝗧𝗵𝗼𝗿𝗻𝘀 𝗼𝗳 𝗙𝗶𝗿𝗲
𝗚𝗿𝗮𝗻𝗱 𝗠𝗮𝗴𝘂𝘀.
Κάπου στις 22:30 ήρθε η σειρά των
𝗚𝗿𝗮𝗻𝗱 𝗠𝗮𝗴𝘂𝘀. Οι πρώτες σειρές είχαν πλέον γεμίσει και ήταν φανερό πως η αναμονή για τους Σουηδούς είχε φτάσει
στο τέλος της.
Για τη μεγάλη πορεία τους δεν
χρειάζονταν πολλά λόγια.
Η θέση τους στον 𝗲𝗽𝗶𝗰 𝗵𝗲𝗮𝘃𝘆/𝗱𝗼𝗼𝗺
ήχο ήταν δεδομένη και η δισκογραφία τους μιλούσε από μόνη της.
Επί σκηνής, αυτό που ξεχώρισε ήταν η σιγουριά. Δεν χρειάστηκε να κυνηγήσουν εντυπωσιασμούς. Ο ήχος τους ήταν μεγάλος, βαρύς και γεμάτος όγκο, ενώ τα 𝗿𝗶𝗳𝗳𝘀 κουβαλούσαν όλη αυτή την ταυτότητα που τους είχε χαρακτηρίσει εδώ και δεκαετίες.
Η εμφάνισή τους πέρασε μέσα από διαφορετικές στιγμές της δισκογραφίας τους και το σημαντικότερο, χωρίς να νιώθεις πως βλέπεις μια μπάντα που απλώς αναπαράγει το παρελθόν της.
Οι 𝗚𝗿𝗮𝗻𝗱 𝗠𝗮𝗴𝘂𝘀 έμειναν πιστοί σε αυτό που ήταν, αλλά ταυτόχρονα ακούστηκαν ζωντανοί και σημερινοί.
𝗦𝗲𝘁𝗹𝗶𝘀𝘁: 𝗜, 𝘁𝗵𝗲 𝗝𝘂𝗿𝘆 / 𝗦𝗸𝘆𝗯𝗼𝘂𝗻𝗱 / 𝗦𝘁𝗲𝗲𝗹 𝗩𝗲𝗿𝘀𝘂𝘀 𝗦𝘁𝗲𝗲𝗹 / 𝗨𝗻𝘁𝗮𝗺𝗲𝗱 / 𝗥𝗮𝘃𝗲𝗻𝘀 𝗚𝘂𝗶𝗱𝗲 𝗢𝘂𝗿 𝗪𝗮𝘆 / 𝗗𝗮𝘄𝗻 𝗼𝗳 𝗙𝗶𝗿𝗲 / 𝗦𝘂𝗻𝗿𝗮𝘃𝗲𝗻 / 𝗞𝗶𝗻𝗴𝘀𝗹𝗮𝘆𝗲𝗿 / 𝗩𝗮𝗹𝗵𝗮𝗹𝗹𝗮 𝗥𝗶𝘀𝗶𝗻𝗴 / 𝗔𝗿𝘃 / 𝗜𝗿𝗼𝗻 𝗪𝗶𝗹𝗹 / 𝗦𝘄𝗼𝗿𝗱 𝗼𝗳 𝘁𝗵𝗲 𝗢𝗰𝗲𝗮𝗻 / 𝗛𝗮𝗺𝗺𝗲𝗿 𝗼𝗳 𝘁𝗵𝗲 𝗡𝗼𝗿𝘁𝗵
Και κάπως έτσι έκλεισε η πρώτη μέρα.
Οι Σουηδοί άφησαν τη σκηνή, εμείς μαζέψαμε τον εξοπλισμό και πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής υπήρχε ακόμα αρκετή κουβέντα για όσα είχαμε δει.
Η πρώτη μέρα του 𝗠𝗲𝘁𝗮𝗹 𝗨𝗻𝗶𝗼𝗻 𝗙𝗲𝘀𝘁
είχε τελειώσει. Και γουστάραμε.
