Σε μια καίρια και συγκινησιακά φορτισμένη ανάρτηση-παρέμβαση προχώρησε ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Αδέσποτων Ζώων του Δήμου Αιγιάλειας, Γιώργος Φραγκονικολόπουλος.
Με αφορμή το πρόσφατο, σοκαριστικό περιστατικό κακοποίησης σκύλου στη Γαστούνη, ο κ. Φαραντοκλόπουλος θίγει ένα βαθύ κοινωνικό πρόβλημα: την παρερμηνεία των εννοιών και την επικίνδυνη αδιαφορία των πολιτών που κρύβονται πίσω από το άλλοθι του «δεν γίνομαι ρουφιάνος».
Το άλλοθι της σιωπής
«Είναι εύλογο να σκεφτεί κανείς ότι αν δεν υπήρχε κάμερα στο συγκεκριμένο σημείο, το συμβάν με το σκυλί πιθανότατα θα περνούσε απαρατήρητο», τονίζει ο Αντιδήμαρχος. Όπως εξηγεί, ακόμη και αν υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες, η κυριαρχούσα νοοτροπία του «γιατί να μπλέξω τώρα με αστυνομίες; Σιγά, ένα σκυλί είναι και δεν είναι καν δικό μου» θα οδηγούσε τους περισσότερους στην αποσιώπηση του εγκλήματος.
Αυτή η στάση παρατηρείται καθημερινά. Πολλοί γίνονται μάρτυρες κακοποίησης ή παραμέλησης ζώων, αλλά ελάχιστοι βρίσκουν το σθένος να προχωρήσουν σε επίσημη καταγγελία, επιτρέποντας στους δράστες να μένουν ατιμώρητοι.
Η έλλειψη αντανακλαστικών από την κοινωνία έχει άμεσο αντίκτυπο στη δημόσια ασφάλεια. Τα ζώα που βιώνουν συστηματική κακοποίηση, βία ή εγκατάλειψη, αναπτύσσουν έντονο φόβο και, σε πολλές περιπτώσεις, επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους ανθρώπους.
Ο Αντιδήμαρχος Αιγιάλειας αναδεικνύει και μια κραυγαλέα κοινωνική αντίφαση. Όταν ένας πολίτης δεχθεί επίθεση ή δάγκωμα από κάποιο ζώο, θυμάται αμέσως όλα τα νόμιμα δικαιώματά του και σπεύδει να καταθέσει μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου. Όταν όμως ο ίδιος άνθρωπος βλέπει ένα ζώο να βασανίζεται, επιλέγει να γυρίσει την πλάτη. «Αυτή η αδιαφορία είναι που συμβάλλει στη δημιουργία των προβλημάτων που αργότερα καταγγέλλουμε», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας ότι τα αδέσποτα δεν πέφτουν από τον ουρανό, αλλά είναι αποτέλεσμα ανθρώπινης ανευθυνότητας.
