Ανώνυμες απειλές από αυτούς που γράφουν «ψόφα καρ…α» και «ε ρε χούντα που σου χρειάζεται» κατήγγειλε ότι δέχεται η Έλενα Ακρίτα μετά τις αναρτήσεις της κατά της επιστροφής του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στη φυλακή μετά την αναίρεση από τον Άρειο Πάγου του βουλεύματος για την αποφυλάκισή του.
«Τα ίδια που είχα ζήσει πριν χρόνια και με τους Χρυσαυγίτες. Φοβήθηκα και τότε φοβάμαι και τώρα.
Αυτό όμως δεν αλλάζει κάτι» γράφει σε ανάρτησή της στα social media η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτοντας ότι «οι γονείς μου με έκαναν σαν τα μούτρα τους: ελεύθερη. Και δε θα φτύσω στον τάφο τους για να γίνω αρεστή σε κανένα κερατά».
«Γιατί εγώ που δεν πιστεύω σε σταυρούς και σε παπάδες, η θρησκεία μου είναι η μαγκιά του Λουκη κι ο τσαμπουκας της Σύλβας κι η μοναξιά τους, ο έρωτας τους, το μεγαλείο τους και πάνω απ’ όλα η αγάπη τους για τους ανθρώπους και γι’ όλα τα πλάσματα της. Άσε ρε αγάπη μου τώρα με τον κάθε μαλάκα» καταλήγει στην ανάρτησή της η Έλενα Ακρίτα.
Όλη η ανάρτηση της Έλενας Ακρίτα
«Μετά την τοποθέτηση μου για τον Γιωτόπουλο, άρχισαν πάλι οι ανώνυμες απειλές, τα νταηλικια, οι φοβέρες, οι ξέρουμε μωρή που μένεις (με φωτογραφίες από το σπίτι μας), οι ψόφα καριολα, οι ε ρε χούντα που σου χρειάζεται, οι προσεχε π@τανα στην έχουμε στημένη.
Τα ίδια που είχα ζήσει πριν χρόνια και με τους Χρυσαυγίτες.
Φοβήθηκα και τότε φοβάμαι και τώρα.
Αυτό όμως δεν αλλάζει κάτι.
Και κυρίως δεν αλλάζει εμένα.
Γιατί εμένα οι γονείς με έκαναν άνθρωπο, όχι ποντικοκούραδο με πόδια. Με μεγάλωσαν με αγκαλιές και φιλιά και λογάκια τρυφερά κι ορμήνιες, με ανάστησαν στα περβόλια και τους ανθισμένους κήπους, εκεί που σαν άλλοτε θα στήσουμε χορό, εκεί που θα τσουγκρίσουμε ποτηρια, εκεί που ένα εβίβα θα υψωθεί στους ουρανούς τους εφτά για να κεράσει κρασί μεταλαβιά σ’ αγγέλους και σε δαίμονες.
Ετσι που λες οι γονείς μου με έκαναν σαν τα μούτρα τους: ελεύθερη. Και δε θα φτύσω στον τάφο τους για να γίνω αρεστή σε κανένα κερατά.
Γιατί εγώ που δεν πιστεύω σε σταυρούς και σε παπάδες, η θρησκεία μου είναι η μαγκιά του Λουκη κι ο τσαμπουκας της Σύλβας κι η μοναξιά τους, ο έρωτας τους, το μεγαλείο τους και πάνω απ’ όλα η αγάπη τους για τους ανθρώπους και γι’ όλα τα πλάσματα της.
Άσε ρε αγάπη μου τώρα με τον κάθε μαλάκα».
