Μια σοκαριστική πραγματικότητα φέρνει στο φως επίσημο έγγραφο-καταγγελία που υποβλήθηκε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, αποκαλύπτοντας ένα καλά κρυμμένο μυστικό συστηματικών διακρίσεων και θρησκευτικής δίωξης στο Πακιστάν. Σύμφωνα με την έκθεση της διεθνούς ΜΚΟ International Support For Human Rights, η χώρα χρησιμοποιεί τη χριστιανική μειονότητα ως «αναλώσιμο» εργατικό δυναμικό, αναγκάζοντάς τους να καθαρίζουν τοξικές αποχετεύσεις με γυμνά χέρια, γεγονός που οδηγεί σε δεκάδες προδιαγεγραμμένους θανάτους.
Το 80% των εργαζομένων είναι Χριστιανοί
Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ προκαλούν ίλιγγο και αποδεικνύουν έναν απόλυτο θρησκευτικό εγκλωβισμό:
- Ενώ οι Χριστιανοί αποτελούν μόλις το 1,37% του συνολικού πληθυσμού στο Πακιστάν, αντιπροσωπεύουν το 80% των εργαζομένων στην καθαριότητα αποχετεύσεων.
- Το ίδιο το κράτος και οι δήμοι δημοσιεύουν ρατσιστικές αγγελίες εργασίας, όπου ορίζουν ρητά ότι οι θέσεις για τον χειροκίνητο καθαρισμό υπονόμων προορίζονται αποκλειστικά για μη μουσουλμάνους και άτομα από κατώτερες κάστες.
- Το 55% των εργαζομένων δήλωσε ότι η θρησκευτική τους ταυτότητα ήταν ο μοναδικός λόγος που εξαναγκάστηκαν να κάνουν αυτή τη δουλειά.
Υπόνομοι-θάλαμοι αερίων: 16 θάνατοι σε λίγους μήνες
Οι συνθήκες εργασίας περιγράφονται ως μεσαιωνικές. Οι εργαζόμενοι βουτάνε σε βαθιά, σκοτεινά φρεάτια χωρίς μάσκες, χωρίς στολές και χωρίς κανέναν απολύτως εξοπλισμό ασφαλείας (ΜΑΠ).
Μόνο από τον Απρίλιο του 2026, έχουν καταγραφεί 16 θάνατοι Χριστιανών εργαζομένων από ασφυξία λόγω εισπνοής τοξικών αερίων (όπως μεθάνιο και υδρόθειο). Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισλαμαμπάντ επιβεβαιώνει ότι από το 1988 περισσότεροι από 70 Χριστιανοί έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα στα δίκτυα αποχέτευσης, ενώ το 78,6% των εργαζομένων δεν έχει λάβει ποτέ προστατευτικό εξοπλισμό.
Άγρια οικονομική εκμετάλλευση και καθεστώς τρόμου
Πέρα από τον θανάσιμο κίνδυνο, οι εργαζόμενοι είναι θύματα μιας ακραίας οικονομικής παγίδας. Αμείβονται με πενιχρούς μισθούς (περίπου 18.000 – 25.000 PKR, δηλαδή μόλις 60 έως 80 ευρώ τον μήνα), ζώντας σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.
Παράλληλα, οι δημοτικές αρχές τους κρατούν σε ομηρία μέσω συμβάσεων 89 ημερών. Με αυτό το νομικό παράθυρο, οι εργολάβοι αποφεύγουν τη μονιμοποίηση, τις συντάξεις και τα εργασιακά δικαιώματα. Αν κάποιος εργαζόμενος τολμήσει να ζητήσει μάσκα προστασίας ή να διαμαρτυρηθεί για τα δηλητηριώδη αέρια, απολύεται αμέσως, χάνοντας το μοναδικό μέσο επιβίωσης της οικογένειάς του.
Διεθνής κραυγή για παρέμβαση
Η έκθεση, η οποία βασίζεται σε στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας και της Εθνικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν, καλεί τον ΟΗΕ να λάβει κατεπείγοντα μέτρα. Ζητά την αποστολή Ειδικών Εισηγητών στη χώρα, την ποινικοποίηση των διακρίσεων λόγω κάστας και θρησκείας, και κυρίως, τη δικαστική δίωξη των δημοτικών αρχών και εργολάβων για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί πλέον να εθελοτυφλεί μπροστά σε ένα σύστημα που καταδικάζει συστηματικά μια θρησκευτική μειονότητα στον θάνατο.
