Στη γωνία των πεζοδρόμων Μαιζώνος και Αγίου Νικολάου, η ιστορία της πόλης συναντά την καθημερινή της επιβίωση. Εκεί, ο Μάκης έχει στήσει τη δική του, αυτόνομη αυτοκρατορία. Μια αυτοκρατορία που χωράει ολόκληρη κάτω από μια ομπρέλα της Pepsi και κινείται με ρόδες (αν και δεν το κουνάει ρούπι από εκεί…), αψηφώντας τη βαρύτητα και τους κανόνες του σύγχρονου retail.
Πίσω του, ορθώνεται ο «Ζάρας». Ο γίγαντας του παγκόσμιου εμπορίου, ο «Zara» που για χάρη της απέκικης ντοπιολαλιάς μιας φίλης που μιλάει «άπταιστα ισπανικά» βαφτίστηκε «ο Ζάρας» – κλινόμενος φυσικά κατά το «ο Εύας», όπως φώναζαν και τον συγχωρεμενο αδελφό του Μάκη με την ομώνυμη ψαροταβέρνα. Εκεί, στη σκιά του κολοσσού, ο Μάκης παραδίδει καθημερινά μαθήματα επιθετικού, ευέλικτου και, πάνω απ’ όλα, επίκαιρου μάρκετινγκ.
Γιατί ο «Ζάρας» μπορεί να χρειάζεται εβδομάδες για να αλλάξει βιτρίνες και κολεξιόν, αλλά ο Μάκης; Ο Μάκης είναι ο ορισμός του real-time marketing.
Χρειάζεσαι «Γλυκό καλαμπόκι» ζεστό «Ποπ κορν με 2,5€» και «κάστανα» για τη βραδινή βόλτα; Είναι εκεί.
Έρχονται εθνικές επέτειοι; Η ομπρέλα μεταμορφώνεται σε γαλανόλευκο μετερίζι με «Σημαίες Ελληνικές».
Μπαίνουμε στη Μεγάλη Εβδομάδα; Το καροτσάκι γεμίζει «λαμπάδες». Ευλόγησον!
Φτάνει το Πατρινό Καρναβάλι, η μεγάλη φιεστα της Πατρινής τρέλας; Ο Μάκης ντύνεται στα γιορτινά του και προσφέρει «μάσκες, κομφετί και σφυρίχτρες» για να τρελαθεί η πλάση.
Τελικά, υπαίθριο εμπόριο ή κοινωνιολογία του δρόμου; Μάλλον μια απάντηση της ζωντανής, αυθεντικής πόλης στην παγκοσμιοποιημένη ομοιομορφία. Ένα μοναχικό “καροτσάκι” (λίγο μεγάλο βέβαια), λουσμένο στο φως των δικών του μικρών λαμπτήρων, που αντανακλάται στο βρεγμένο πλακόστρωτο, απέναντι σε βιτρίνες-μεγαθήρια.
Όλοι τους και μόνος του λοιπόν. Οι πολυεθνικές έχουν managers, budget και focus groups. Ο Μάκης έχει το ένστικτο του δρόμου, το σφυγμό της πόλης και, πάνω απ’ όλα, την τέχνη να βρίσκεται πάντα εκεί που χτυπάει η καρδιά της
