Οι παρακολουθήσεις που έγιναν σε βάρος πολιτικών προσώπων της ημεδαπής από ΕΥΠ και ναυλωμένα παράνομα λογισμικά, η ναύλωση των οποίων παραμένει μέχρι νεοτέρας ορφανή, πρέπει να αφορούσαν αλλότριες καταστάσεις, κι έτσι χρειάστηκαν οι παρακολουθήσεις από τους μηχανισμούς της ΕΕ για να εντοπιστούν κυβερνητικοί βουλευτές οι οποίοι ασχολήθηκαν με ποιμενικά θέματα.
Με δεδομένο ότι το ελληνικό πολιτικό –διοικητικό- κοινωνικό σύστημα επιμένει στη διατήρηση παραδόσεων που λάμπρυναν τη χώρα μας, ενδεχομένως να ήταν η συγκεκριμένη παρακολούθηση περιττή. Διότι το να είναι κανείς βουλευτής, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό αποτελεί τεκμήριο εξυπηρετήσεων πλαγίου χαρακτήρα προς ποικιλώνυμους κοινωνικούς εταίρους. Ειδάλλως δεν εκλέγεσαι βουλευτής. Θα εκλεγεί κάποιος πιο επιτήδειος στις διεργασίες αυτές.
Ετσι κι αλλιώς οι ηγεσίες κυβερνήσεων και κομμάτων εξουσίας έχουν περιορίσει τους βουλευτές σε ρόλο ψηφοσυλλέκτη, πλάι με τα καθήκοντα του χειροκροτητή ή του κομιστή ανελαστικής «γραμμής», όπως προκύπτει από τον τρόπο λειτουργίας των εξεταστικών επιτροπών. Και δεν ξεχνάμε, βέβαια, ότι αν περιμέναμε από τους πολίτες να μας ψηφίσουν επειδή λάτρεψαν τις μεταρρυθμιστικές μας προθέσεις και τα προτάγματα αναμόρφωσης του κράτους, μάλλον ματαιοπονούμε. Δεν έχει παρά να στήσει κανείς αυτί στα πολιτικά γραφεία, για να δει ότι άλλα είναι τα επίδικα ζητήματα.
Με τούτα και με κείνα, ο Ελληνας βουλευτής έχει επαγγελματοποιηθεί, και δη με όρους προκεχωρημένου κυνισμού. Επομένως, το ερώτημα πώς βρέθηκαν είκοσι βουλευτές να μεσολαβούν για παρασκηνιακές διευκολύνσεις ΟΠΕΚΕΠΕτζήδων, απαντάται πολύ απλά: Σε είκοσι έγινε η σχετική κρούση και είκοσι προθυμοποιήθηκαν, με μεγαλύτερους ή λιγότερους ενδοιασμούς ή και με κανέναν: Αυτά αφορούν τη σωτηρία της ψυχής μας και τον Ντοστογιέφσκι ή τη Λάουρα Αντονέλλι στο «Θεέ μου, πόσο χαμηλά έπεσα», και όχι τους κανόνες της πολιτικής ζωής. Δεν ήταν έκπληξη, εξ άλλου, ότι στη χορεία των μεσολαβητών περιλήφθηκε και ο πολυσυζητημένος πρώην υπουργός Μεταφορών. Ο πρωθυπουργός τον είχε παραπέμψει στην κρίση των εκλογέων, ως γνωστόν, προκειμένου να επωμιστεί τις πολιτικές ευθύνες του δυστυχήματος ή να καθαρθεί και να επανέλθει μετά δόξης εκ δεξιών του πατρός. Πράγματι οι εκλογείς τον δικαίωσαν, αλλά επειδή όταν πηγαίνεις σε αγιασμό πρέπει να παίρνεις και μια γάτα μαζί, προφανώς έπαιξε το ρόλο της η διαμεσολαβητική δεινότητα του πολιτικού γραφείου.
Κρίμα που ο Νιαγάρας είναι στην αμερικάνικη ήπειρο, αν και ούτε εκείνος μπορεί να ξεπλένει τα πάντα. Σε μας μένει η εμβληματική ομώνυμη φίρμα αποχετευτικών μηχανισμών, που το παλεύει με φιλοτιμία και έχει γίνει ένα με την ελληνική οικογένεια. Η διέξοδος είναι προφανής: Να ζητήσουμε από τους Ντίλιαν και Συνεργάτες το λογισμικό τους- εκτός αν είναι περιττό, γιατί ο ίδιος ο Ντίλιαν διατείνεται ότι το έχουμε παραγγείλει ήδη- προκειμένου να παρακολουθούνται οι πάντες, έτσι που θα περιοριστούν τα κρούσματα παραδοσιακής φαυλότητας. Όλα αυτά μετά το Πάσχα, βέβαια, γιατί ενόψει των αγίων ημερών, δεν θα έχει μείνει πρόβατο για πρόβατο, είτε για να βοσκήσει, είτε για να ψηφίσει.
