Από παλιά το όνειρο όλων μας ήταν ένας μυστικός κήπος με μια χιλιαρικιά στο κέντρο. Η χιλιαρικιά είναι το αειθαλές δέντρο που η φυλλωσιά του είναι χιλιάρικα. Κάθε πρωί κόβεις μερικά χιλιάρικα και φεύγεις για δουλειές, ψώνια, αναψυχή. Τη νύχτα, τα φύλλα αναπλάθονται, όπως το συκώτι του Προμηθέα. Του ημίθεου, όχι της ομάδας, μην τα μπλέκουμε. Για τα ακριβότερα αγαθά, θα είχαμε την πεντοχιλιαρικιά. Για λόγους ευεξήγητους, παραγγείλαμε στον γεωπόνο του ονείρου τα δύο δέντρα να είναι αενάου καρποφορίας. Το αενάου ακούγεται σαν γερμανικό, κι ας έχει πολλά φωνήεντα. Βούτηξαν και τα φωνήεντα οι Γερμανοί, δεν τους έφταναν μόνο τα σύμφωνα. Αυτοί είχαν τότε τα λεφτά, αυτοί είχαν και τα αενάου. Τώρα ούτε αυτοί τα έχουν, ούτε κανείς στην Ευρώπη. Πάνω που ο γεωπόνος, τέλος πάντων, ήταν έτοιμος να αναπτύξει τον σπόρο του ονείρου, μπήκαμε στο ευρώ, οπότε έπρεπε να αρχίσουμε από την αρχή. Κάπου εκεί, το παρατήσαμε. Λάθος, μεγάλο λάθος. Διότι κάποιοι τα κατάφεραν.
Διαβάζουμε ότι στο σπίτι ενός εμπλεκομένου σε αγώνες του μπάσκετ βρέθηκαν 800 χιλιάδες ευρώ που δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν. Προφανώς θα πρόκειται για παρεξήγηση. Ο άνθρωπος κάπου στον ακάλυπτο θα είχε μια ευρωκαλλιέργεια και θα τον πέτυχαν πάνω στον τρύγο. Η δυσκολία μ’ αυτά, βέβαια, είναι ότι αυτά τα λεφτά δεν μπορείς να τα εμφανίζεις σε μεγάλη ποσότητα, γιατί θα πάρει είδηση η γειτονιά την καλλιέργεια και θα μπλέξεις με τίποτα μακρυχέρηδες. Ξέρεις τι βρωμόκοσμος κυκλοφορεί εκεί έξω;
Γεγονός είναι ότι οκτακόσια χιλιάρικα σήμερα από τη δουλειά σου δεν μπορείς να βρεις. Πάνε οι εποχές που πρόκοβε κανείς από την εργασία του. Οι παλιοί το κατάφερναν αυτό, που ήταν ικανοί και δουλευταράδες και όταν ήταν μικροί έκαναν δέκα χιλιόμετρα με τα πόδια για να πάρουν το λεωφορείο για το σχολείο, το δε λεωφορείο έκανε τρεις ώρες, αν δεν έπεφτε στον γκρεμό.
Οι σημερινοί είμαστε ρεμπεσκέδες και τρυφηλοί. Σήμερα για να πιάσεις την καλή, μόνη λύση έχεις να στραφείς σε λαμογιές, εκβιασμούς, λαθρεμπόριο, ναρκωτικά. Αλλά και αυτά δεν είναι εύκολα. Και να θες να κάνεις τον εκβιαστή, ποιόν να εκβιάσεις και για ποιο θέμα; Να τον απειλήσεις ότι θα τον βαρέσεις; Κι άμα σε βαρέσει εκείνος πρώτος, πάει ο εκβιασμός. Μέχρι και στα νυχτερινά κέντρα, οι εκβιαστές πάνε δέκα δέκα για να εκβιάσουν, κι όλοι έχουν ήδη σπασμένες μύτες, οπότε ένα κάταγμα παραπάνω ταιριάζει με το σκίσιμο στο μάτι. Σκεφτήκαμε να πουλήσουμε κοκαϊνη, αλλά όσους σκεφτήκαμε ότι μπορεί να έχουν, την πουλάνε μόνοι τους. Εμάς τι να μας κάνουν; Αυτά δεν είναι σαν το ποδήλατο, να ζητήσεις από τον άλλον να κάνεις κι εσύ μια. Μια θεωρητική λύση είναι οι απαγωγές, αλλά τίνος το παιδί να βουτήξεις και πόσα να ζητήσεις; Ολοι είναι άφραγκοι σήμερα. Επιπλέον, πες ότι απάγεις κάποιον και τον κρατάς. Με τι να τον ταϊσεις; Εδώ δεν βγάζεις ούτε το δικό σου σουπερμάρκετ, θα βγάλεις και του αλλουνού; Αλλά και πες ότι το άρπαξες το παιδί κάποιου λεφτά, πώς να το κρύψεις; Μην κοιτάς τα σίριαλ όπου οι απαγωγείς έχουν αποθήκες τέρμα θεού ή σκαμμένα υπόγεια ή κοντέινερ σε εγκαταλειμμένα λιμάνια. Εμείς από εγκαταλειμμένα λιμάνια τον Μώλο της Αγίου Νικολάου έχουμε. Πώς να κρύψεις άνθρωπο στον Μώλο; Βέβαια έχουμε τις παλιές βιομηχανικές εγκαταστάσεις που έχουν ερημωθεί, όπως και το δημοτικό θέατρο «Απόλλων». Εκεί, ναι, μπορείς να κρύψεις κάποιον, δεν πρόκειται να ασχοληθεί κανείς. Αλλωστε, και να φωνάζει ο απαχθείς, έξω κάνουν οι νεαροί σκέιτ, και το γκρρρρ, γκρρρρ των τροχών θα σκεπάσει τα σκουσμάρια. Ακόμα έστω και αν ακουστεί κάτι, οι περαστικοί θα εκλάβουν την κραυγή σαν οιμωγή από κάποιο φάντασμα της όπερας, απόηχο του αστραφτερού παρελθόντος του μνημείου, από τον καιρό που παιζόντουσαν έργα του ΔΗΠΕΘΕ που είχαμε, αν θυμάστε.
Για σκέψου. Οκτακόσια χιλιάρικα στο σπίτι. Κάθε πρωί βουτάς 2-3 πενηντάρικα και βγαίνεις για τον καφέ σου. Θα κεράσεις την παρέα και θα μιλάτε για τα ποδόσφαιρα και τα μπάσκετ. Η μοίρα μας έφερε να αγαπάμε τα σπορ πολύ, αλλά να μην έχουμε ταλέντο αθλητή, παράγοντα ή και διαιτητή έστω. Τα ίδια και τα παιδιά μας. Τους λέγαμε: Γίνε δίμετρος, γιε μου, να σε πάρει μια ομάδα, να σε θρέψει, να σε χτίσει, να σε κάνει σαν ασανσέρ, να δεις χαϊρι, να δούμε κι εμείς, τίποτα αυτός. Τρώει τα χρόνια του στο πανεπιστήμιο. Αντε τώρα άλλα τρία χρόνια στο μεταπτυχιακό. Πότε θα τελειώσει και θα αρχίσει κι αυτός να καίει, να σπάει, να λεηλατεί όπως οι άλλοι νέοι; Ούτε κουκούλα και λοστό δεν έχει. Θα θέλει τα δικά μας. Κακομοίρη μου πάρτα, αλλά να μην τα ξεχάσεις στο τσιπουράδικο. Να δεις που οι σημερινοί νέοι βγήκανε χειρότεροι από μας, που βγήκαμε χειρότεροι από τους πατεράδες μας, που βγήκανε χειρότεροι από τους παππούδες μας. Αβραάμ εγέννησε Ισαάκ, αλλά το βρωμοπαίδι τη γλίτωσε. Και να πεις ότι ήτανε και κανένας δίμετρος;
Δεν έπρεπε να χάσουμε τον κήπο της Εδέμ. Εκεί να δεις χιλιαρικιές, να μεθύσει το μάτι σου.
