Εγραψε η Ασημίνα Ζανιά, πνευμονολόγος: Η ΑΜΙΑΝΤΙΤ ήταν βιομηχανία παραγωγής προϊόντων από αμιαντοτσιμέντο στό Δρέπανο Αχαΐας.Αναλογη ήταν η ΕΛΛΕΝΙΤ στή Χαλκίδα….
Η ΑΜΙΑΝΤΙΤ έκλεισε αρχικά το 2000, λειτούργησε ξανά λίγο καιρό αργότερα, αλλά τελικά κύρηξε πτώχεση λόγω οικονομικών προβλημάτων….
Το 2021 έλαβε χώρα ένα μεγάλο περιβαλλοντικό έργο διαχείρισης αμιάντου από την Εθνική Τράπεζα( στην οποία έχει περιέλθει το πρώην εργοστάσιο και ο περιβάλλον χώρος) σε συνεργασία με την Περιφέρεια Δυτική Ελλάδος. Απομακρύνθηκαν τότε 2.795 τόνοι αμιαντούχων αποβλήτων!
Το 70- 80% των εργαζομένων της ΕΛΛΕΝΙΤ & της ΑΜΙΑΝΤΙΤ διεγνωσθη είτε με μεσοθηλίωμα (καρκίνος του υπεζωκότα που οφείλεται στις ίνες του αμιάντου είτε με αμιάντωση( μια διάχυτη μoρφή πνευμoνικής ίνωσης πoυ πρoκαλείται από την εισπνoή ινών αμιάντoυ).
Το ύπουλο και στα δυο θανατηφόρα νοσήματα είναι ότι απαιτούνται τουλάχιστον 15-20 χρόνια συνεχούς έκεθεσης για να εμφανιστούν σημεία της νόσου…
Όπως καταλάβαίνετε στη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων των παραπάνω εργοστασίων ,η διάγνωση έγινε στα πρώτα συντάξιμα χρόνια…τα οποία για λίγο χάρηκαν…
Έναν εργαζόμενο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ έχω ακόμη ως ασθενή…
Η θέληση για ζωή του κ. Ν είναι αυτή που μαζί με σύγχρονες θεραπείες που έχουμε στα χέρια μας,τον έχουν κάνει να περάσει κατά πολύ το προσδόκιμο επιβίωσης…
Κάποτε τον ρώτησα:
΄΄Φορούσατε ποτέ τουλάχιστον μάσκα ,κύριε Ν…?΄΄
΄΄Ποια μάσκα γιατρέ μου!Τίποτα δεν φορούσαμε.Να βγει η δουλειά μας έλεγαν.
Τώρα πια κατάλαβα τι μεροκάματα κάναμε! Ματωμένα!΄΄
Αποφάσισα να αφιερώσω αυτές τις λίγες γραμμές σε όλους εκείνους τους εργάτες που έκαναν και κάνουν ακόμη και σήμερα ΄΄ματωμένα μεροκάματα΄΄ βάζοντας κυριολεκτικά σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή…
Όσο για τον κ.Ν… παίρνω πάντα δύναμη από το χαμόγελό του!
ΣΗΜ.Η παρακάτω είναι μια χαρακτηριστική εικόνα αξονικής τομογραφία θώρακος ασθενούς με αμιάντωση…
Δείτε λιγότερα
