Ο άνθρωπος που θέλει να ζήσει για πάντα μπορεί να έχει συναντήσει ένα σημαντικό εμπόδιο στην προσπάθεια αυτή. Ο biohacker Bryan Johnson μοιράστηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι πάσχει από μια ανίατη αυτοάνοση ασθένεια όπου «το στομάχι τρώει τον εαυτό του».
Ο 48χρονος έγραψε ότι θα «προσπαθούσε να βρει λύση για την πάθηση», την οποία, όπως λέει, έχει μόνο το 2 έως 5% των ανθρώπων. Ενώ η τρέχουσα ρουτίνα υγείας του περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση των πάντων, από τον ύπνο μέχρι τη γονιμότητα, αυτό δεν ίσχυε πάντα, καθώς όπως αποκάλυψε ο Τζόνσον, έτρωγε τακτικά fast food και ζαχαρούχα αναψυκτικά ως παιδί.
«Η τυπική ιατρική περίθαλψη παραδέχεται την ήττα της»
Ο μεγιστάνας της τεχνολογίας γράφει ότι «η τυπική ιατρική περίθαλψη παραδέχεται την ήττα της, δηλώνοντας ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει εκτός από τη διαχείριση της πάθησης». Ο Τζόνσον δεν γνώριζε ότι αντιμετώπιζε την πάθηση, παρά το γεγονός ότι προκαλεί αυτό που λέει ότι είναι μη αναστρέψιμη βλάβη στο σώμα, συμπεριλαμβανομένης της διατροφικής ανεπάρκειας, της αναιμίας και του αυξημένου κινδύνου καρκίνου.
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι δεν παρατήρησε κανένα σύμπτωμα, ο Τζόνσον πιστεύει ότι υπήρχαν πρώιμα σημάδια της AIG. Εκ των υστέρων, απλώς δεν είχε συνδέσει τα σημεία, παρατηρώντας χαμηλή φερριτίνη (μια πρωτεΐνη που αποθηκεύει σίδηρο) χωρίς αναιμία. Ο Τζόνσον δεν είναι ο μόνος, καθώς όσοι πάσχουν από AIG συνήθως δεν εμφανίζουν αξιοσημείωτα συμπτώματα , τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, έλλειψη σιδήρου, απώλεια όρεξης, ναυτία ή ανεξήγητη απώλεια βάρους.
Παρά τη λήψη συμπληρώματος σιδήρου, τα επίπεδα φερριτίνης του Τζόνσον παρέμειναν κάτω από το φυσιολογικό, γεγονός που οδήγησε σε μια σειρά ιατρικών εξετάσεων για να προσδιοριστεί η αιτία και να εξηγηθεί γιατί «ο σίδηρός του εξαφανιζόταν συνεχώς».
Μια καθαρή κολονοσκόπηση απέκλεισε τον καρκίνο του παχέος εντέρου, έτσι η ιατρική του ομάδα προχώρησε σε αμφίδρομη ενδοσκόπηση για να εξετάσει ολόκληρο το εντερικό σύστημα, μαζί με βιοδείκτες αίματος. Τα αποτελέσματα του αίματος έδειξαν αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων κατά των βρεγματικών κυττάρων, τα οποία υποδεικνύουν AIG, καθώς η πάθηση εμφανίζεται όταν τα αντισώματα επιτίθενται σε υγιή κύτταρα του στομάχου, συχνά σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό ή άλλη αυτοάνοση νόσο, όπως η αυτοάνοση νόσος του θυρεοειδούς.
Αλλά το τελευταίο κομμάτι του παζλ ήταν οι βιοψίες στομάχου που έδειξαν πρώιμη εξασθένηση του βλεννογόνου του στομάχου – σαφή πρώιμα σημάδια αυτοάνοσης γαστρίτιδας.
Ο Τζόνσον εξήγησε περαιτέρω ότι καθένα από τα προβλήματά του – η έλλειψη σιδήρου , η αυτοάνοση νόσος του θυρεοειδούς και η AIG που προκαλεί τον χαμηλό σίδηρο – ήταν συνδεδεμένα και καθιστούσαν δύσκολο το καθένα να αντιμετωπιστεί.
Σημείωσε ότι «ο σίδηρος και ο θυρεοειδής αλληλοτροφοδοτούνται αμφίδρομα, η χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο επηρεάζει αρνητικά τη μετατροπή της θυρεοειδικής ορμόνης στην ενεργό της μορφή και η υπολειτουργία του θυρεοειδούς επηρεάζει αρνητικά τον τρόπο με τον οποίο το σώμα χρησιμοποιεί τον σίδηρο».
Ενώ η αυτοάνοση γαστρίτιδα δεν μπορεί να θεραπευτεί, μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω ενέσεων βιταμίνης Β12 ή εγχύσεων σιδήρου.
