GALA: Καταρχάς, είστε ηθοποιός ή μίμος;
ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΕΡΖΕΚΟΥ: Είμαι επαγγελματίας ηθοποιός με σπουδές στην Κλασική Φιλολογία, μεταπτυχιακό στις Θεατρικές Σπουδές και ειδίκευση στο Αρχαίο Θέατρο. Από τα χρόνια ακόμη της δραματικής σχολής συμμετείχα επαγγελματικά σε αρκετές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και πολλές άλλες δουλειές. Η μίμηση είναι μία επιπλέον δεξιότητα της υποκριτικής τέχνης, που τη βάζω δίπλα σε όλα όσα μου προσέφεραν οι σπουδές και η όποια μέχρι τώρα πορεία μου. Στην εποχή μας, άλλωστε, πρέπει να είσαι πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Για το συγκεκριμένο κόνσεπτ είμαι και ηθοποιός και μίμος, αλλά και συγγραφέας των κειμένων, ενδυματολόγος, κομμώτρια, φροντίστρια. Μαζί με τον σκηνοθέτη και παραγωγό Μιχάλη Καφαντάρη και την ομάδα Stand Up Drama φτιάχνουμε τα βίντεο της σειράς «Χτυποκάρδια στο tik tak». Μιλάμε σχεδόν για full time απασχόληση.
G.: Το ότι μπορείτε να μιμηθείτε με τόση πιστότητα την Αλίκη Βουγιουκλάκη είναι αποτέλεσμα προσπάθειας ή φυσικό χάρισμα;
Δ.Δ.: Αντικειμενικά, δεν μοιάζω στην Αλίκη εξωτερικά. Για παράδειγμα, τα μάτια μου είναι ανοιχτόχρωμα, της Αλίκης ήταν κατάμαυρα. Σε αυτή τη φωτογράφηση την πλησιάζω πολύ γιατί έχω την τιμή και την τύχη να με βάφει ένας κορυφαίος make-up artist, ο Αχιλλέας Χαρίτος, ο οποίος συνεργάστηκε με την ίδια την Αλίκη και γνωρίζει άριστα τα χαρακτηριστικά της. Από εκεί και πέρα, είναι και θέμα τεχνικής. Οσο αυξάνεται η εμπειρία μου ως ηθοποιός και όσο εξελίσσομαι μέσα από τη δουλειά, τόσο εξελίσσεται και η συγκεκριμένη μίμηση.
G.: Φαντάζομαι πως θα πρέπει να προϋπήρχε και θαυμασμός. Πώς το ανακαλύψατε και αποφασίσατε να το εξελίξετε;
Δ.Δ.: Οχι απλώς θαυμασμός. Λατρεία μεγάλη. Το ίδιο και η τάση προς τη μίμηση της Αλίκης από τόσο μικρή ηλικία που δεν θυμάμαι πλέον με σιγουριά πότε ξεκίνησε. Μετά, τα χρόνια πέρασαν και όταν μπήκα επαγγελματικά πια στον χώρο της υποκριτικής, μαζί με όλα τ’ άλλα άρχισε να με απασχολεί και το πώς θα βρω έναν τρόπο να ακουστούν τα δικά μου κείμενα και οι δικές μου σκέψεις. Για αρκετό καιρό δίσταζα ή, ας πούμε, το είχα αφήσει στην άκρη. Ωσπου κάποια στιγμή άρχισα να σκέφτομαι ότι οι κινηματογραφικές ηρωίδες της Αλίκης, τόσο γνωστές και τόσο κόντρα σε μια εποχή που και εγώ που είμαι μέρος της ακόμα προσπαθώ να την αποκωδικοποιήσω, θα ήταν ίσως το ιδανικό όχημα για να εκφράσω αυτά που ήθελα να πω και να τραβήξω την προσοχή του κοινού. Τα social media, που κάποτε υποτιμούσα και δεν τα χρησιμοποιούσα ιδιαίτερα, μου έδωσαν τελικά ένα άμεσο βήμα επικοινωνίας με τον κόσμο. Και αυτό άλλαξε πολλά.
G.: Αν τη βλέπατε τώρα, τι θα της λέγατε;
Δ.Δ.: Νομίζω πως θα έχανα τα λόγια μου. Αν όμως κατάφερνα να της πω κάτι, θα ήταν ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Γιατί είναι ίσως ο πρώτος και σημαντικότερος λόγος που από πολύ παιδί ακόμα είχα ξεκαθαρίσει οριστικά μέσα μου τι θα γίνω όταν μεγαλώσω.
G.: Και τι πιστεύετε πως θα σας έλεγε;
Δ.Δ.: Σίγουρα ξέρω τι δεν θα ήθελα να μου πει: «Πήγαινε, κοριτσάκι μου, στο σπίτι σου, δεν κάνεις για ηθοποιός».
G.: Από ανθρώπους που την είχαν γνωρίσει τι έχετε ακούσει για την Αλίκη που σας έκανε μεγάλη εντύπωση;
Δ.Δ.: Πόσο σκληρά εργαζόταν. Ανθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί της μιλούν για έναν άνθρωπο με τρομερή πειθαρχία που δεν άφηνε το παραμικρό στην τύχη.
G.: Αλλοι μίμοι της Αλίκης Βουγιουκλάκη σάς έχουν προσεγγίσει καθόλου; Τους κλέψατε έναν χαρακτήρα.
Δ.Δ.: Δεν με έχουν προσεγγίσει και ειλικρινά δεν θεωρώ ότι και οι ίδιοι πιστεύουν ότι τους κλέβω κάποιον χαρακτήρα. Υπάρχουν σπουδαίοι καλλιτέχνες που μιμούνται την Αλίκη και το κάνουν εξαιρετικά. Εγώ δεν μπήκα σε αυτή τη διαδικασία για να γίνω σωσίας της. Θεωρώ ότι η προσέγγιση κάθε καλλιτέχνη είναι διαφορετική. Εμένα με ενδιαφέρει η κινηματογραφική Αλίκη. Οι ηρωίδες που ενσάρκωσε και το πώς αυτές συνομιλούν ή συγκρούονται με τη σημερινή πραγματικότητα. Μέσα από αυτό προσπαθώ να προσθέσω τη δική μου ματιά.
G.: Εχετε αισθανθεί ότι χάνετε τον εαυτό σας μπαίνοντας τόσο συχνά σε αυτό τον ρόλο;
Δ.Δ.: Γι’ αυτό ακριβώς έγινα ηθοποιός. Για να μπορώ να μπαίνω και να βγαίνω από ρόλους. Να αφήνομαι και να χάνομαι σε έναν χαρακτήρα και έπειτα να επιστρέφω στη δική μου ζωή. Αυτό συμβαίνει με κάθε ρόλο που υποδύομαι, όχι μόνο με την Αλίκη.
G.: Ως χαρακτήρας, σε τι πιστεύετε ότι της μοιάζετε και σε τι όχι;
Δ.Δ.: Απ’ όσα έχω διαβάσει, ακούσει ή μπόρεσα ίσως να καταλάβω για τον μύθο που λέγεται «Αλίκη Βουγιουκλάκη», πιστεύω πως μοιάζουμε σίγουρα σε ένα πράγμα: το πραγματικό πάθος γι’ αυτή τη δουλειά. Αυτό που θα ήθελα να έχω όπως εκείνη, αλλά δεν το έχω πάντα, είναι η αισιοδοξία που έβγαζε, που σου έδινε πάντα την εντύπωση ότι έχει τον έλεγχο.
G.: Πώς σκέφτεστε την επόμενη μέρα, όταν η μίμηση της Αλίκης θα έχει κάνει τον κύκλο της;
Δ.Δ.: Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για την επόμενη μέρα στον χώρο μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σταματάμε να ονειρευόμαστε ή να σχεδιάζουμε. Ετσι, προετοιμάζομαι παράλληλα πάνω σε άλλες, διαφορετικές ιδέες για τα social media που σιγά-σιγά αρχίζω να δοκιμάζω, περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία την κυκλοφορία ταινιών στις οποίες έχω βασικό ρόλο και κάνω πρόβες για το θέατρο.
G.: Θα σας δούμε σε κάτι άλλο σύντομα;
Δ.Δ.: Ναι, αυτή την περίοδο ετοιμαζόμαστε πυρετωδώς για την παράσταση «Πετάει Πετάει» στο Θέατρο Αλέα, στην Πειραιώς 107, την ελληνική μεταφορά της θρυλικής γαλλικής κωμωδίας «Boeing-Boeing» του Μαρκ Καμολέτι, σε σκηνοθεσία Βάσιας Παναγοπούλου. Οι παραστάσεις ξεκινούν στα τέλη Ιουνίου και θα συνεχιστούν καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού ◆
