Τι συµβαίνει µε τις δηµοσκοπήσεις; Το προηγούµενο διήµερο παρουσιάστηκαν δύο από αυτές. Μία της MRB και µία της Pulse. Και οι δύο µας έδειξαν περίπου τα ίδια πράγµατα. Πρώτον, µια µικρή κάµψη της Νέας ∆ηµοκρατίας, ενώ σταθεροποίηση καταγράφεται τόσο για το ΠΑΣΟΚ όσο και για τα υπόλοιπα κόµµατα της αντιπολίτευσης. Ανοδική είναι η πορεία για το «άλλο κόµµα». Για τη Νέα ∆ηµοκρατία η κάµψη είναι λογική. Συνεχίζει να «πληρώνει» δηµοσκοπικά τόσο το θέµα του ΟΠΕΚΕΠΕ όσο κι αυτό µε τα πτυχία του Μακάριου Λαζαρίδη. Ωστόσο, αξίζει να δούµε ένα πάντα ενδιαφέροντα δείκτη. Την εκτίµηση ψήφου. Στην Pulse η Νέα ∆ηµοκρατία µετρήθηκε στο 29,5% και το δεύτερο ΠΑΣΟΚ στο 14,5%. Στην MRB η Ν.∆. µετρήθηκε στο 28,8% και το ΠΑΣΟΚ πάλι στο 14,5%. Τι σηµαίνουν αυτοί οι αριθµοί; Σηµαίνουν ότι η Ν.∆. διατηρεί σταθερά µια επίδοση γύρω στο 30% ή και λίγο επάνω, γεγονός που της επιτρέπει να διεκδικήσει αυτοδυναµία στις δεύτερες εκλογές. Προσοχή, δεν υποστηρίζω ότι θα τα καταφέρει, λέω, όµως, ότι θα µοιάζει ρεαλιστικό το εγχείρηµά της. Στο σηµείο αυτό θα πρέπει να βάλουµε στην κουβέντα και τον άγνωστο Χ. Τι θα συµβεί µε τα κόµµατα Καρυστιανού, Τσίπρα και, ενδεχοµένως, Σαµαρά; Επί του παρόντος, οι εταιρείες δηµοσκοπήσεων δεν τα µετράνε, αφού δεν έχουν συσταθεί επισήµως.
Κι αν τα µετράνε, δεν µας λένε τι βρίσκουν. Αλλά, ακόµα και µονοψήφια να είναι τα ποσοστά γι’ αυτά τα τρία κόµµατα, που είναι το χειρότερο σενάριο, ο χάρτης αλλάζει άρδην. ∆ιότι από κάπου θα πάρουν. Τι συµβαίνει, λοιπόν, µε τις δηµοσκοπήσεις; Η εύκολη απάντηση είναι πως οι εταιρείες «πειράζουν» τα στοιχεία, προς όφελος της Νέας ∆ηµοκρατίας. Μια πιο σοφιστικέ απάντηση, αλλά στο ίδιο µοτίβο, είναι πως τα εργαλεία που χρησιµοποιούν δεν παράγουν αξιόπιστα αποτελέσµατα. Υπάρχει, όµως, και µια ακόµα εκδοχή. Οι δηµοσκοπήσεις να καταγράφουν µε ακρίβεια την περιρρέουσα ατµόσφαιρα, άλλο αν αυτό ενοχλεί εκείνους που διαφωνούν µε τα ευρήµατά τους. ∆ιότι αν, για παράδειγµα, πας και πεις στην Καρυστιανού ότι βρίσκεται πέριξ του 6%, είναι βέβαιο ότι θα σε καταγγείλει όσο πιο σκληρά γίνεται. Το ίδιο θα κάνει και ο Τσίπρας και ούτω καθεξής. Τι να λέµε τώρα; Τα έχουµε δει όλα και από την όψη και από την ανάποδη. Γι’ αυτό και είναι φρόνιµο να είµαστε συγκρατηµένοι και να περιµένουµε. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, µας χωρίζουν κάτι µήνες από τις εκλογές, που είναι µεγάλο χρονικό διάστηµα για ασφαλείς προβλέψεις. Στο µεταξύ, θα έχουµε να περιµένουµε τις µετρήσεις του Ιουνίου και µετά τέλος. Ιούλιο και Αύγουστο δεν γίνονται δηµοσκοπήσεις, λόγω µαζικών διακοπών, που αλλοιώνουν τα δείγµατα, οπότε πάµε για Σεπτέµβριο. Όχι ότι αυτό θα ηρεµήσει τα πνεύµατα, κάθε άλλο. Αλλά, τουλάχιστον, θα είναι µια περίοδος που ούτε θα πανηγυρίζουµε, µήτε θα θρηνούµε για τις δηµοσκοπήσεις. ∆εν θα είναι και άσχηµα…
