Μετά από μια τετραεετία πρωτοφανούς λιτότητας και με πρωτογενή πλεονάσματα – ρεκόρ (προ Covid), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει για τη χώρα μας ότι θα περάσουν πολλά χρόνια για να σωρεύσει τόσο μεγάλα δημοσιονομικά πρωτογενή πλεονάσματα.
Οι στόχοι για πλεονάσματα «πήγαν περίπατο» στην Ευρωζώνη και παγκοσμίως το 2020, όπως αποκαλύπτεται από τους πίνακες της Έκθεσης Fiscal Monitor που δημοσιεύει σήμερα από την Ουάσιγκτον το ΔΝΤ. Και μετά από μια βουτιά στο -10% του ΑΕΠ πέρυσι και εφέτος, συνολικά η Ευρωζώνη δεν πρόκειται να ξαναδεί πρωτογενή λεονάσματα ως το 2026, όπως εκτιμά το ΔΝΤ.
Τι μπορούσε να σημαίνει μια τέτοια εξέλιξη για την Ελλάδα;
Αν τυχόν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του ΔΝΤ –κάτι πάντως που δεν το συνηθίζει ιδιαιτέρως βέβαια- θα σήμαινε «χαλάρωση στόχων λιτότητας ναι, επιστροφή στα ελλείμματα όμως όχι»!
Η εκτίμηση του ΔΝΤ μοιάζει να αγνοεί την δέσμευση της χώρας για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ή να προεξοφλεί την μη επίτευξή τους. Επιβεβαιώνει πλήρως όμως ότι το 2022 θα είναι πλέον για την Ελλάδα (και λίγες άλλες χώρες) έτος επιστροφής στα πλεονάσματα.
Συγκεκριμένα:
- για μετά την κρίση Covid και τα πρωτογενή ελλείμματα -7% πέρυσι και -6% εφέτος, το ΔΝΤ προβλέπει πολύ χαμηλά και «αναιμικά» πρωτογενή πλεονάσματα για τη χώρα μας, έως και το 2026.
- μετά από το πρωτογενές έλλειμμα 6% εφέτος, αρχίζει μια εξοικονόμηση και ανάταξη των δημόσιων οικονομικών. Η επιστροφή στα πλεονάσματα θα γίνεται σταδιακά και αργά, με ρυθμούς «χελώνας»: μόλις +0,3% το 2022 και 1-1,5% το πολύ το 2023 ως το 2026.
