Κάποιες ελληνικές σειρές δεν
χρειάζονταν εντυπωσιακά σκηνικά,
ακριβά γυρίσματα ή δεκάδες εξωτερικές λήψεις για να αποκτήσουν ζωή.
Αρκούσε ένα σπίτι, ένα τραπέζι, μια οικογένεια και μερικοί πραγματικά
μεγάλοι ηθοποιοί.
Κάπως έτσι λειτουργούσε και το
«Εκμέκ Παγωτό».
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο MEGA
στις 20 Σεπτεμβρίου 1991, στα πρώτα
χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης,
και ολοκληρώθηκε μέσα στο 1993.
Συνολικά προβλήθηκαν 40 επεισόδια, διάρκειας περίπου 30 λεπτών, σε δύο κύκλους.
Το σενάριο έγραψε ο Βασίλης Νεμέας
και τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γρηγόρης Πετρινιώτης, ενώ στα στοιχεία παραγωγής καταγράφεται και ο Βασίλης Νεμέας στη σκηνοθεσία.
Και αν σήμερα κοιτάξει κανείς το καστ, καταλαβαίνει αμέσως γιατί η σειρά ξεχώρισε.
Χρυσούλα Διαβάτη, Νικήτας Τσακίρογλου, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Σπύρος Παπαδόπουλος, Μαρία Φωκά, Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, Ζαχαρίας Ρόχας, Δήμητρα Παπαδήμα και ακόμη μια σειρά από ηθοποιούς συνέθεταν ένα σύνολο που δύσκολα θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο.
Η ιστορία ξεκινά με την οικογένεια Πετράκη, η οποία ύστερα από χρόνια παραμονής στην Αφρική επιστρέφει στην Ελλάδα και προσπαθεί να ξαναστήσει τη ζωή της.
Η επιστροφή, όμως, δεν είναι ακριβώς μια ήρεμη επιστροφή στην πατρίδα.
Η οικογένεια κουβαλάει μυστικά, εντάσεις, προβλήματα, παλιές σχέσεις και καινούργιες καταστάσεις.
Το σπίτι γίνεται το κέντρο όπου όλα αυτά συγκρούονται.
Η γιαγιά ετοιμάζει το τραπέζι και η οικογενειακή συνύπαρξη μετατρέπεται σε αφορμή για να αποκαλυφθούν όλα όσα κρύβονται κάτω από την επιφάνεια.
Το ίδιο το MEGA περιγράφει χαρακτηριστικά τη δομή της σειράς
σαν ένα γεύμα: στο «ορεκτικό» εμφανίζονται τα προβλήματα, στο «πρώτο πιάτο» ξεδιπλώνονται τα μυστικά και όταν έρχεται το «εκμέκ παγωτό», τίποτα δεν μοιάζει πια τόσο σοβαρό.
Είναι ένας πολύ απλός μηχανισμός.
Και ταυτόχρονα ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός.
Γιατί πίσω από το οικογενειακό χιούμορ υπήρχε μια ολόκληρη κοινωνία.
Και μπορεί ολόκληρο το καστ να ήταν εξαιρετικό, όμως εμένα τρεις χαρακτήρες είναι αυτοί που μου έμειναν περισσότερο.
Ο παππούς Χαρίλαος, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος.
Ένας χαρακτήρας αθυρόστομος,
πονηρός, αστείος και απρόβλεπτος.
Ο Διαμαντόπουλος δεν χρειαζόταν σχεδόν τίποτα για να κλέψει μια σκηνή. Μια ματιά, μια παύση, μια ατάκα και ο παππούς είχε ήδη γίνει ο άνθρωπος που όλοι περίμεναν να ακούσουν.
Δίπλα του η γιαγιά Αφροδίτη,
η Μαρία Φωκά.
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα καλύτερα δίδυμα της σειράς. Οι κόντρες των δύο τους, οι ατάκες και ο τρόπος που μπορούσαν να μετατρέψουν μια απολύτως καθημερινή οικογενειακή στιγμή σε μικρή παράσταση ήταν πραγματικά απολαυστικά.
Και μετά υπάρχει ο εγγονός,
ο Τίτος, τον οποίο υποδυόταν ο Σπύρος Παπαδόπουλος.
Πολύ πριν γίνει ο Παπαδόπουλος που γνωρίσαμε αργότερα στην τηλεόραση,
εδώ βρίσκεται μέσα σε αυτόν τον αλλοπρόσαλλο οικογενειακό θίασο,
με έναν χαρακτήρα που είχε τη δική του ξεχωριστή τρέλα.
Ίσως τελικά αυτό να ήταν και το μεγάλο
όπλο του «Εκμέκ Παγωτό».
Δεν ήταν μόνο οι ιστορίες.
Ήταν οι ηθοποιοί που μπορούσαν να τις κάνουν να μοιάζουν αληθινές.
Το καστ είχε τόσο έντονες προσωπικότητες, που πολλές σκηνές έδιναν σχεδόν την αίσθηση θεατρικής παράστασης.
Και όταν έχεις απέναντι τον Διαμαντόπουλο, τη Φωκά και τον Παπαδόπουλο, ένα οικογενειακό τραπέζι είναι αρκετό για να στηθεί ολόκληρη παράσταση.
Μια σειρά των αρχών των ’90s που μπορεί σήμερα να μοιάζει με τηλεοπτικό απομεινάρι μιας άλλης εποχής, αλλά έχει κάτι που δύσκολα παλιώνει:
ηθοποιούς που ήξεραν πραγματικά να γεμίζουν την οθόνη.
By #funkycranky
