Η τραγική αύξηση των πνιγμών στις ελληνικές θάλασσες παραμένει ανησυχητική, επιβεβαιώνοντας ότι χωρίς συλλογική επαγρύπνηση η χώρα μας θα συνεχίσει να θρηνεί ζωές. Όπως εξηγεί ο διευθυντής της Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας, έχουμε μεγάλα νούμερα όχι μόνο πνιγμών αλλά και περιστατικών με σοβαρά τραυματισμένα θύματα, λόγω απροσεξίας και αμέλειας. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και στην παραλία ― όποιος δεν προσέχει, άμεσα ή έμμεσα μπορεί να προκαλέσει τραγωδία.
Απουσία συναίσθησης της επικινδυνότητας
Συχνά οι περαστικοί αποσπώνται από τα κινητά ή από συζητήσεις, αδιαφορώντας για τα ζώα ή παιδιά κοντά στο νερό. Η ηλικία παίζει ρόλο: οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά είναι οι πιο ευάλωτοι, ενώ πολλοί δεν αντιλαμβάνονται ότι απλό επεισόδιο, όπως κράμπα ή έντονη αλλαγή του καιρού, μπορεί να εξελιχθεί σε πνιγμό.
Έλλειψη επαγρύπνησης και κανόνων ασφαλείας
Το σοβαρό είναι πως πολλοί λουόμενοι δεν ξέρουν να κολυμπούν. Το 61% δηλώνει απλώς ότι “βουτά” χωρίς όμως να διαθέτει βασικές δεξιότητες. Πολλοί μπαίνουν στη θάλασσα μετά από φαγητό ή μεθυσμένοι ― συνήθεις παράγοντες κινδύνου. Η παραβίαση στοιχειωδών κανόνων, όπως το μπάνιο απουσία ναυαγοσώστη, η έλλειψη επιτήρησης μικρών παιδιών και η παραγνώριση των ρευμάτων, ενισχύει τη θλιβερή στατιστική.
Ο ρόλος των ναυαγοσωστών και της οργάνωσης
Σε ανεκτά επίπεδα, περίπου το 86% των οργανωμένων παραλιών διαθέτει ναυαγοσώστη―ωστόσο έχουμε ακόμα κενά. Εκεί που υπάρχουν, οι εξοπλισμοί πλέον περιλαμβάνουν απινιδωτές, τζετ-σκι και πιο εκτεταμένα ωράρια φύλαξης (10:00–18:00). Οι διασώσεις ξεπερνούν τις εκατό σε συγκεκριμένες περιοχές μόνο φέτος, χάρη στη διπλασιασμένη κάλυψη και τον βελτιωμένο εξοπλισμό.
Ο πνιγμός, συχνά σιωπηλός χωρίς κραυγή βοήθειας, είναι η δεύτερη αιτία θανάτου (μετά τα τροχαία) στην Ελλάδα. Η αποδοχή της ευθύνης, η τήρηση κανόνων, η επιτήρηση και η αξιοποίηση τεχνολογιών ή εκπαίδευσης μπορεί να μειώσουν κατακόρυφα την αρνητική τάση.
