Δραματική έκκληση στην 16χρονη Λόρα που η εξαφάνισή της από την Πάτρα σημαίνει συναγερμό κάνει η μητέρα της και απευθύνεται και λόγια καρδιάς στο παιδί της.
Η μητέρα της Λόρα από την Πάτρα από τότε που δήλωσε την εξαφάνιση του παιδιού της στις 8 Ιανουαρίου ζει με την αγωνία και την ελπίδα που παλεύει να την κρατήσει ζωντανή.
Από την πρώτη στιγμή της εξαφάνισης της κόρης της προσπαθεί να θυμηθεί, να βρει, να πιαστεί από το παραμικρό στοιχείο που θα μπορούσε να οδηγήσει στα ίχνη της.
Η ίδια δηλώνει πως δεν γνωρίζει πού μπορεί να βρίσκεται η κόρη της, ούτε αν κάποιος τη βοήθησε να φύγει. Δακρύζει καθώς προσπαθεί να βάλει σε σειρά τις σκέψεις και τους φόβους της.
«Υποθέτω πως ίσως το κίνητρο για να φύγει να ήταν η δυσκολία της στο σχολείο. Σε κάποιες συζητήσεις μας είχε αναφέρει ότι ήθελε να φοιτήσει σε σχολείο όπου θα μπορούσε να μιλά αγγλικά ή γερμανικά τη γλώσσα δηλαδή που γνωρίζει καλύτερα, και το είχε ήδη ψάξει. Μήπως ήταν αυτό; Είχε ρωτήσει ακόμη αν υπήρχε η δυνατότητα για διαδικτυακά μαθήματα. Από τη δική μας πλευρά κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Ζητήσαμε βοήθεια από ειδικό, προσπαθήσαμε με κάθε τρόπο να τη στηρίξουμε. Δεν ξέρω όμως… ίσως η ίδια να μην είχε πια τη δύναμη ή τη διάθεση. Όσο ήταν εκεί, δεν έπαιρνε κακούς βαθμούς. Ήταν καλή μαθήτρια. Όμως το αν μέσα της συνέχιζε να δυσκολεύεται και το πόσο ήθελε πραγματικά να συνεχίσει, δεν μπορώ να το γνωρίζω».
Στην συνέχεια προσθέτει… «Δυστυχώς, δεν είχε κάποιο ημερολόγιο για να έχει σημειώσει κάτι… Υπήρχαν φίλοι και συμμαθητές από το σχολείο, με τους οποίους έκανε παρέα, μιλούσε, αντάλλασσαν μηνύματα, συζητούσαν. Δεν της έκανα ποτέ έλεγχο. Δεν μπορούμε, όμως, να επικοινωνήσουμε μαζί τους, γιατί δεν γνωρίζουμε ελληνικά. Τα έχουμε αφήσει όλα στην αστυνομία», λέει.
Για όσα ακούγονται από φίλους της Λόρας, πως καταπιεζόταν από την οικογένειά της και ζούσε δύσκολες στιγμές, η μητέρα της δηλώνει βαθιά πληγωμένη. Επιμένει πως τίποτα από αυτά δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Και λίγο πριν σωπάσει πάλι, δίνει μια μικρή λεπτομέρεια από τον κόσμο της Λόρας. Ένα κομμάτι καθημερινότητας που τώρα μοιάζει μακρινό. «Η Λόρα αγαπούσε πάρα πολύ τα ζώα. Έχουμε στο σπίτι ένα σκυλάκι, τη Σανέλ. Της λείπει πολύ».
