Το έθιμο του τραγουδιού για τους νεκρούς αναβίωσε στο Γηρομέρι Φιλιατών, στη Θεσπρωτία, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Ο κόσμος που παρέστη στη λειτουργία το πρωί της Δευτέρας του Πάσχα, έγινε μια πομπή και με τα κλαρίνα μπροστά, πήγαν όλοι στο νεκροταφείο.
Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας στην Ήπειρο. Στους ήχους του κλαρίνου ένας ολόκληρος τόπος αλλά και κάθε σπιθαμή του ξέρουν να κλαίνε, να αναστενάζουν, να χαίρονται.
Έμαθαν να αποχαιρετούν τους ξενιτεμένους με ένα τραγούδι, να τους υποδέχονται με ένα διαφορετικό.. Ξέρουν να τραγουδούν τη γέννηση, το γάμο αλλά και το θάνατο.
Η παράδοση είναι ζωντανή…
Και τα έθιμα.
Ειδικά όταν αφορούν στους αγαπημένους που δεν βρίσκονται στη ζωή. Η ανάμνηση τις μέρες των γιορτών είναι πιο έντονη. Εντονότερη γίνεται και η απουσία τους.
