Εννέα μήνες πριν την αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ τον Σεπτέμβριο οι δικηγόροι της είχαν προειδοποιήσει ότι μια σπάνια αιματολογική διαταραχή, που συνδέεται με τον καρκίνο, θα μπορούσε να καταστήσει διαδικασία εξαιρετικά επώδυνη και επικίνδυνη.
Οι δικηγόροι υποστήριξαν ότι η διάγνωση θρομβοκυττάρωσης – μιας πάθησης που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα αιμοπεταλίων – θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης σοβαρού πνευμονικού οιδήματος κατά τη χορήγηση της θανατηφόρας ένεσης, σύμφωνα με το δημοσίευμα. «Το πνευμονικό οίδημα δεν είναι απλώς επώδυνο ή δυσάρεστο. Μπορεί να προκαλέσει την αίσθηση ασφυξίας ή πνιγμού, την οποία ειδικοί έχουν παρομοιάσει με την αίσθηση που προκαλείται σκόπιμα μέσω του εικονικού πνιγμού με τη μέθοδο του waterboarding», αναφερόταν στην καταγγελία.
Οι δικηγόροι της Πάικ ισχυρίστηκαν επίσης ότι αντιμετωπίζει προβλήματα με τις φλέβες της, επισημαίνοντας ότι έχει «ιστορικό δυσκολίας στις αιμοληψίες και στην εισαγωγή βελονών».
Η Πάικ επρόκειτο να γίνει η πρώτη γυναίκα που θα εκτελούνταν στην πολιτεία του Τενεσί εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια. Είναι, παράλληλα, η πρώτη κρατούμενη σε πτέρυγα μελλοθανάτων που επέζησε από εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση. Παραμένει έγκλειστη σε απομόνωση, αφού πέρασε ημέρες αναίσθητη και σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο, έχοντας επιβιώσει από δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, οι οποίες φέρεται να χορηγήθηκαν με τουλάχιστον 10 βελόνες κατά την αποτυχημένη εκτέλεση.
Η προγραμματισμένη εκτέλεσή της, είχε οριστεί για τις 30 Σεπτεμβρίου. Το έγγραφο υπογράμμιζε ότι η θανατηφόρα ένεση ήταν «πολύ πιθανό να προκαλέσει περιττό και πρόσθετο πόνο και οδύνη, τρόμο και εξευτελισμό».
Σύμφωνα με την Cleveland Clinic, η μορφή καρκίνου του αίματος από την οποία φέρεται να πάσχει η Πάικ δεν είναι άμεσα θανατηφόρα και συχνά μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χρόνια πάθηση επί χρόνια ή και δεκαετίες. Ωστόσο, μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή, εάν προκαλέσει σοβαρούς θρόμβους αίματος ή εξελιχθεί σε οξεία λευχαιμία.
Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία, το 1995, της τότε 19χρονης Κόλιν Σλέμερ, συμφοιτήτριάς της στο πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης Jobs Corps.
Μιλώντας για πρώτη φορά μετά την εκτέλεση φιάσκο στις ΗΠΑ, είπε: «Πονάω παντού, κάθε μέρα, σωματικά και ψυχικά».
