Πέρασαν 13χρόνια από εκείνο το βράδυ που τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον αντιφασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι.
Η δολοφονία του Παύλου ήταν το αποκορύφωμα της δράσης των νεοφασιστών που δρούσαν ανενόχλητοι με την κάλυψη της αστυνομίας και των θεσμών του κράτους με επιθέσεις σε μετανάστες και συνδικαλιστές, σπέρνανε το τρόμο στους τόπους δουλειάς, στα σχολεία και στις γειτονιές.
Παρά την οριστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, οι ιδεολογικοπολιτικοί ομόσταβλοι της, οι εμπνευστές της θεωρίας των δύο άκρων μαζί με τη μιντιοκρατία και τα συμμοριακά συμφέροντα πίσω από αυτή, λεχώνες και μαμές του ναζιστικού μορφώματος, επέλεξαν αυτές τις μέρες να αποφυλακίσουν τον νεοναζί δολοφόνο Κασιδιάρη για άμεση και μελλοντική χρήση.
Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς συστημικής κρίσης. Ο φασισμός είναι παντού στους μηχανισμούς εξουσίας, έχει διασυνδέσεις με κομμάτια του κεφαλαίου, είναι στην κοινωνία, και δεν είναι μόνο ποινικό φαινόμενο. Ο φασισμός εξακολουθεί να αποτελεί ένα διάχυτο κοινωνικό φαινόμενο.
Τον φασισμό μπορεί να τον νικήσει μόνο ένα μαζικό λαϊκό κίνημα που να στοχεύει σε ένα άλλο κόσμο ελευθερίας, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και κοινωνικής απελευθέρωσης.
Εκείνες τις μέρες λέγαμε: «το αίμα του Φύσσα να γίνει ποταμός για να πνίξει τον φασισμό και τους γεννήτορες του».
Ο Παύλος Φύσσας τα έδωσε όλα.
Καιρός η κοινωνία να αναλάβει επιτέλους την ευθύνη της.
Όλοι στο δρόμο διαδηλώνουμε μαζικά και μαχητικά
