Δεν είναι, ίσως, θέμα… υψηλής πολιτικής. Είναι, όμως, ζήτημα που καθημερινά προξενεί εκνευρισμό σε χιλιάδες πατρινούς. Ιδίως, τώρα το καλοκαίρι. Μιλάμε για τις θορυβώδεις εξατμίσεις πολλών μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών (φωτογραφία αρχείου), ενίοτε δε και αρκετών Ι.Χ., που «ταράζουν» την ηρεμία των συμπολιτών όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας.
Οι «καμικάζι» του θορύβου φαίνεται να μη δίνουν… πεντάρα για τους δίπλα και εξακολουθούν ακόμα και σε στενά -στο κέντρο ή στις συνοικίες- να επιδεικνύουν το πανδαιμόνιο που μπορεί να προκαλέσει το όχημα τους. Η πρώτη ερώτηση είναι και η αυτονόητη: Γίνονται ή όχι έλεγχοι απ’ την Τροχαία για τα ντεσιμπέλ των εξατμίσεων; Καταγράφονται παραβάσεις ή είναι τελείως υπό καθεστώς «ασύλου» όσοι «πειράζουν» τις εξατμίσεις τους ώστε να τους «προσέχουμε» όλοι εμείς οι υπόλοιποι;
Η Πάτρα ειρήσθω εν παρόδω, θεωρείται μια από τις πιο θορυβώδεις πόλεις της Ευρώπης (μαζί με την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Λάρισα), με ηχορύπανση κυριολεκτικά δυσβάσταχτη σε κάθε γωνιά της. Όσες δε προσπάθειες ή πρωτοβουλίες ανελήφθησαν κατά καιρούς ώστε κάπως να αμβλυνθεί το φαινόμενο στην πόλη, είτε… λοξοδρόμησαν, είτε ατόνησαν εντελώς.
Μήπως, λοιπόν, είναι καιρός το ζήτημα να ξανατεθεί σε όλες του τις διαστάσεις; Ας μην είναι… υψηλής πολιτικής. Είναι κομβικής σημασίας για την ψυχική και σωματική υγεία των πατρινών. Οι δε επιστήμονες μιλούν για επιπτώσεις σε κάθε ηλικιακή ομάδα από την ηχορύπανση, με νόσους που έχουν εκεί τη «πηγή» τους ή την «πηγή» της επιδείνωσης τους. Αυτό δεν αρκεί ώστε να υπάρξει μια γενικευμένη και -επιτέλους- αποτελεσματική κινητοποίηση;
