Το 1996 γνώρισα τον Μιχάλη, τον άνθρωπο πίσω από το όνομα 𝗞𝗚𝗕, μέσα από μια κοινή παρέα.
Νυχτερινές βόλτες στην Πάτρα, αυτοκίνητο, κασέτα να παίζει και δρόμος. Δεν υπήρχε πάντα συγκεκριμένος προορισμός. Υπήρχε όμως μουσική.
Ο Μιχάλης ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που δεν μπορούσαν απλώς να ακούσουν έναν ήχο.
Έπρεπε να τον ψάξουν, να τον πειράξουν,
να τον διαλύσουν και να τον ξαναφτιάξουν μέχρι να γίνει αυτό που είχε στο μυαλό του.
Ήταν μια εποχή που η μουσική, η παρέα,
η κασέτα και η ανάγκη για έκφραση μπορούσαν να δημιουργήσουν έναν ολόκληρο μικρόκοσμο.
Στην ίδια παρέα ήταν ο 𝗧𝘂𝗴,
ο Κωνσταντίνος από τους 𝗚𝗿𝗲𝘆 𝗚𝗮𝗹𝗹𝗼𝘄𝘀,
ο 𝗠𝘂𝗽𝗽𝗲𝘁 από 𝗣𝗲𝗼𝘀 𝗞𝗲𝗼𝘀 και άλλοι άνθρωποι που κινούνταν γύρω από την πατρινή 𝘂𝗻𝗱𝗲𝗿𝗴𝗿𝗼𝘂𝗻𝗱 σκηνή.
Τζαμάραμε, πειραματιζόμασταν, δοκιμάζαμε ήχους και ιδέες. Προσπαθούσαμε να βγάλουμε από μέσα μας πράγματα που πολλές φορές δεν μπορούσαν να ειπωθούν με λόγια.
Ο 𝗞𝗚𝗕 ξεκίνησε τη δραστηριότητά του
στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ως ένα προσωπικό 𝙤𝙣𝙚-𝙢𝙖𝙣 𝙗𝙖𝙣𝙙 / 𝘿.𝙄.𝙔. studio project.
Η πρώτη του δουλειά, «Για Ποιο Πράγμα Πολεμάς Ιδεολόγε», κυκλοφόρησε το 1997 σε κασέτα.Την είχαμε λιώσει.
Ήταν ένας ήχος ωμός, πειραματικός, ηλεκτρονικός και πολλές φορές δύσκολος να ταξινομηθεί. 𝗣𝘂𝗻𝗸, 𝗻𝗼𝗶𝘀𝗲, 𝘀𝘆𝗻𝘁𝗵𝗽𝘂𝗻𝗸, 𝗴𝗿𝗶𝗻𝗱, 𝘀𝗽𝗲𝗲𝗱𝗰𝗼𝗿𝗲 και διάφορες πιο ακραίες και ιδιαίτερες εκφάνσεις της ηλεκτρονικής και πειραματικής μουσικής μπορούσαν να συνυπάρχουν μέσα στον κόσμο του KGB.
Δεν υπήρχε η λογική του «να φτιάξω ένα τραγούδι όπως πρέπει να είναι».
Υπήρχε η ανάγκη να φτιαχτεί ο ήχος που έπρεπε να βγει.
Όμως ο 𝗞𝗚𝗕 δεν περιορίστηκε στη μουσική.
Υπήρχε και η ανάγκη για έντυπη έκφραση.
Το «Ανήκουστο» ήταν ένα 𝘀𝗽𝗹𝗶𝘁 𝗳𝗮𝗻𝘇𝗶𝗻𝗲,
με το κομμάτι που επιμελούνταν ο KGB να αποτελεί ουσιαστικά ένα δικό του μικρό εκδοτικό σύμπαν.
Αυτοπροσδιοριζόταν ως «μη μουσικό έντυπο για τη μουσική και τη διανοητική απελευθέρωση».
Στις σελίδες του υπήρχαν αφαιρετικά, διαβρωτικά και κοινωνικά κείμενα, αλλά και υλικό γύρω από την αισθητική της «άγριας πλευράς».
Το άλλο μισό του εντύπου επιμελούνταν ο TUG, ένα ακόμη από τα «τρομερά παιδιά» της πατρινής underground σκηνής και άνθρωπος με τον οποίο ο KGB θα συνεργαζόταν και μουσικά.
Έτσι, το έντυπο λειτουργούσε σαν ένα ακόμη σημείο συνάντησης της ίδιας παρέας: μουσική, γραφή, εικόνα, ιδέες και 𝘿.𝙄.𝙔. νοοτροπία χωρίς σαφή όρια μεταξύ τους.
Ο KGB ΣΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ.
Από το 1997 μέχρι και τα μέσα των ’00s,
ο KGB άφησε πίσω του έναν μεγάλο όγκο υλικού. Κασέτες, CD, split κυκλοφορίες, 𝙈𝙋𝟯, συνεργασίες και ακυκλοφόρητο υλικό.
Οι κυκλοφορίες του περιλαμβάνουν:
1. ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΛΕΜΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΕ. 𝙏𝘼𝙋𝙀
2. 𝙉𝙊𝙄𝙎𝙀 𝙁𝙊𝙍 𝙏𝙃𝙀 𝙀𝘼𝙍𝙎 𝙊𝙁 𝙏𝙃𝙀 𝙈𝘼𝙎𝙎. 𝙏𝘼𝙋𝙀
3. ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. 𝙏𝘼𝙋𝙀
4. ΑΠΟ ΓΚΡΕΜΟ ΣΕ ΓΚΡΕΜΟ. 𝙏𝘼𝙋𝙀
5. 𝙎𝙊𝙐𝙉𝘿𝙎 𝙊𝙁 𝙋𝘼𝙍𝘼𝙉𝙊𝙄𝘼. 𝙏𝘼𝙋𝙀
6. KGB / Β΄ ΠΛΕΥΡΑ: GOREA. 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝙏𝘼𝙋𝙀
7. ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΣΤΗ ΓΗ. 𝘾𝘿
8. 𝙎𝙐𝙍𝙋𝙍𝙄𝙎𝙀 𝙏𝘼𝙋𝙀. 𝙏𝘼𝙋𝙀
9. 𝘽𝙄𝙂 𝘽𝙍𝙊𝙏𝙃𝙀𝙍 𝙄𝙎 𝙃𝙀𝙍𝙀. 𝙏𝘼𝙋𝙀
10. KGB / Α΄ ΠΛΕΥΡΑ: HISTEREZIS MOZGA. 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝙏𝘼𝙋𝙀
11. 𝙈𝙊𝙍𝙀 𝙎𝙊𝙐𝙉𝘿𝙎 𝙊𝙁 𝙏𝙃𝙀 𝙎𝙋𝙀𝙀𝘿𝘾𝙊𝙍𝙀 𝙁𝙍𝙀𝙀𝙆. 𝘾𝘿
12. KGB / Α΄ ΠΛΕΥΡΑ: ARCANO 18. 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝙏𝘼𝙋𝙀
13. KGB / TUG 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝟮𝟬𝟬𝟭. 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝙏𝘼𝙋𝙀. 𝘾𝘿
14. 𝙏𝙊 𝙏𝙃𝙀 𝙀𝙓𝙏𝙍𝙀𝙈𝙀. 𝙏𝘼𝙋𝙀
15. KGB / TUG 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝟮𝟬𝟬𝟮. 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝘾𝘿
16. ΚΑΘΕ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ. 𝘾𝘿
17. KGB / Β΄ ΠΛΕΥΡΑ: PEOS KEOS. 𝙏𝘼𝙋𝙀
18. 𝟭𝟵𝟵𝟳-𝟮𝟬𝟬𝟯. 𝙈𝙋𝟯 𝘾𝘿
19. KGB / KALASHNIKOV. 𝙎𝙋𝙇𝙄𝙏 𝘾𝘿
20. 𝙐𝙉𝙍𝙀𝙇𝙀𝘼𝙎𝙀𝘿 𝙈𝘼𝙏𝙀𝙍𝙄𝘼𝙇 𝟭𝟵𝟵𝟵-𝟮𝟬𝟬𝟮. 𝘾𝘿
21. ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ. ΑΝΗΚΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΠΑΔΙ. 𝙈𝙋𝟯
Ανάμεσα στις κυκλοφορίες και τις συνεργασίες του εμφανίζονται ονόματα όπως οι 𝗧𝘂𝗴, 𝗛𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝗲𝘇𝗶𝘀 𝗠𝗼𝘇𝗴𝗮, 𝗣𝗲𝗼𝘀 𝗞𝗲𝗼𝘀, 𝗔𝗿𝗰𝗮𝗻𝗼 𝟭𝟴 και 𝗞𝗮𝗹𝗮𝘀𝗵𝗻𝗶𝗸𝗼𝘃, ενώ υλικό του 𝗞𝗚𝗕 βρέθηκε και σε ελληνικές και ξένες 𝘿.𝙄.𝙔. συλλογές.
Από εκείνη την πρώτη περίοδο, όμως, υπάρχει ένα κομμάτι που έχει μείνει σε εμένα περισσότερο από όλα.
«Η Ύψιστη Στιγμή».
Μια κομματάρα που, όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, δεν έφυγε ποτέ από τη μνήμη μου. Από εκείνες τις στιγμές που δεν χρειάζεται να τις εξηγήσεις μουσικολογικά.
Αρκεί που τις άκουσες τότε, στη σωστή ηλικία, στη σωστή παρέα, στους σωστούς δρόμους. Και κάπως έτσι ένας ήχος γίνεται ανάμνηση.
Κοιτάζοντας σήμερα πίσω, αυτό που έχει ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ο αριθμός των κυκλοφοριών.
Είναι ο τρόπος με τον οποίο όλα αυτά συνέβαιναν.
Μια παρέα στην Πάτρα.
Κασέτες.
Αυτοσχέδιες ηχογραφήσεις. Fanzines. 𝙎𝙥𝙡𝙞𝙩𝙨. Τζαμαρίσματα. Πειραματισμοί. Συζητήσεις. Μια διαρκής ανάγκη να φτιαχτεί κάτι χωρίς να ζητηθεί άδεια από κανέναν.
Ο KGB ήταν κομμάτι αυτής της πραγματικότητας.
Και για όσους βρέθηκαν τότε εκεί, δεν ήταν απλώς ένα όνομα σε μια κασέτα.
Ήταν ένας ήχος από μια εποχή που η underground Πάτρα έφτιαχνε τη δική της μικρή ιστορία, μόνο με τα μέσα που είχε στα χέρια της.
Και ίσως τελικά αυτό να ήταν το πραγματικό 𝘿.𝙄.𝙔.
Να μην περιμένεις να σου δώσουν χώρο.
Να φτιάχνεις τον δικό σου.
By #funkycranky
