Η σκιά της Σελήνης πέρασε από τη Γροιλανδία και την Ισλανδία, διέσχισε τον Ατλαντικό και έφτασε στην Ιβηρική Χερσόνησο. Σε συγκεκριμένες περιοχές της Ισλανδίας και της Ισπανίας, οι οποίες βρίσκονταν μέσα στο «μονοπάτι της ολικότητας», ο ηλιακός δίσκος καλύφθηκε πλήρως και η ημέρα μετατράπηκε για λίγο σε νύχτα.
Η μέγιστη διάρκεια της ολικότητας έφτασε περίπου τα 2 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα σε σημείο ανοικτά της δυτικής Ισλανδίας. Στην Ισπανία, όπου το φαινόμενο εκδηλώθηκε λίγο πριν από τη δύση του Ηλίου, χιλιάδες κάτοικοι και επισκέπτες συγκεντρώθηκαν σε υπαίθριους χώρους για να το παρακολουθήσουν.
Στην Ελλάδα η έκλειψη ήταν πρακτικά μη ορατή, με εξαίρεση μια εξαιρετικά μικρή μερική κάλυψη σε ορισμένες περιοχές της βορειοδυτικής χώρας, πολύ χαμηλά στον ορίζοντα. Από την Πάτρα δεν υπήρξε ουσιαστική δυνατότητα παρατήρησης, καθώς ο Ήλιος έδυσε πριν το φαινόμενο γίνει αντιληπτό.
NASA και Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία μετέδωσαν ζωντανά την έκλειψη από διαφορετικά σημεία, δίνοντας τη δυνατότητα σε θεατές από ολόκληρο τον κόσμο να παρακολουθήσουν το σπάνιο θέαμα.
Παράλληλα, επιστημονικές ομάδες αξιοποίησαν την έκλειψη για να μελετήσουν το ηλιακό στέμμα και τις μεταβολές που προκαλεί η ξαφνική συσκότιση στη γήινη ατμόσφαιρα.
