Η Τουρκία διαφημίζει τις επιδόσεις της στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας. Δεν είναι άγνωστο, το έχουμε γράψει αρκετές φορές στο enikos.gr. Όπως επίσης έχουμε γράψει ότι τα πολυδιαφημιζόμενα οπλικά της συστήματα δεν μπορούν επ’ ουδενί να υιοθετήσουμε ότι αποτελούν φόβητρο απέναντι σε οργανωμένους – τακτικούς στρατούς, πολλώ μάλλον της Ελλάδας, που έχει έναν από τους ισχυρότερους στρατούς της Ευρώπης.
Η τουρκική ιστοσελίδα Ahval σε εκτενές της αφιέρωμα επισημαίνει ότι η τουρκική βιομηχανία εξακολουθεί να βασίζεται σε σημαντικό βαθμό στην εισαγωγή σημαντικού αριθμού εξαρτημάτων. Ωστόσο γίνεται μία διαρκή προσπάθεια για την απεξάρτηση από τρίτους.
Ακόμη και τα πολυδιαφημιζόμενα θωρακισμένα της, έχουμε αναδείξει στο enikos.gr, πώς μετατρέπονταν σε εύκολους στόχους στο πεδίο των επιχειρήσεων της Λιβύης.
Παρόλα αυτά, η Τουρκία συνεχίζει να έχει εξαγωγικές επιτυχίες. Μικρές μεν αλλά σημαντικές. Πρόσφατα η Κένυα παρήγγειλε 118 θωρακισμένα οχήματα HIZIR – σαν αυτά που έστειλε η Τουρκία στην Λιβύη, έναντι του ποσού των 70 εκατ. δολαρίων. Είχε προηγηθεί η παραγγελία στην Ουγκάντα. Η κυβέρνηση Σάρατζ στην Λιβύη, αποτελεί ακόμη έναν εξαγωγικό προορισμό της Τουρκίας.
Τι κάνει η Τουρκία, λοιπόν. Έρχεται να συμπληρώσει το κενό που έλειπε στο παγκόσμιο εμπόριο όπλων, κυρίως σε κράτη παρίες. Όπου δεν μπορούν να πουλήσουν οι ΗΠΑ ή είναι ακριβά τα ρωσικά συστήματα έρχεται η Τουρκία. Κράτη που αγόραζαν τα TOYOTA και τα μετέτρεπαν σε οχήματα κρούσης στήνοντας ένα 50άρι στην καρότσα ή που με διάφορες πατέντες αποκτούσαν τύποις θωράκιση έρχονται τώρα να αγοράσουν σχεδόν στα ίδια λεφτά ένα πιο «ολοκληρωμένο» πακέτο.
Ναι, η Τουρκία δημιουργεί βιομηχανικό υπόβαθρο. Αυτή τη στιγμή ίσως να μην είναι στο ανησυχητικό στάδιο που να την καταστήσει άμεση απειλή, όμως βάζει τα θεμέλια για ένα απειλητικό μέλλον. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει σοβαρά ενσκήπτοντας στην ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας, με συνέργειες και την προώθηση πρωτοβουλιών κι επενδύσεων.
