Η 8η Μαρτίου δεν είναι γιορτή.
Eίναι μια διαρκής υπενθύμιση των αγώνων των εργαζόμενων γυναικών για ισότητα και χειραφέτηση.
Ειδικά στην Ελλάδα, όλες οι στρεβλώσεις και παθογένειες της αγοράς εργασίας αντανακλώνται στη γυναικεία απασχόληση.
Οι γυναίκες κατέχουν στην χώρα μας μια σειρά από αρνητικές πρωτιές, υψηλά ποσοστά ανεργίας, μειωμένες ευκαιρίες και έσοδα, ενώ οι μητέρες αντιμετωπίζουν τα πιο ισχυρά εμπόδια είτε για την παραμονή τους στην εργασία είτε για την επαγγελματική τους εξέλιξη.
Η παρουσία των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων παραμένει ανεπαρκής και όπου λείπουν οι γυναίκες, λείπει και η οπτική τους.
Γι’ αυτό, η ισότητα δεν μπορεί να είναι απλά μια υπόσχεση.
Πρέπει να είναι δέσμευση, πολιτική πράξη, στρατηγικός στόχος.
*Καθηγήτρια Ιατρικής και μέλος του Συντονιστικού Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ
