Η κατάθεση ψυχής της Μιράντας μητέρας της Μυρτούς αποτυπώνει με σπαρακτικό τρόπο τον ανείπωτο πόνο μιας μητέρας που έχασε το παιδί της, αλλά και την «κραυγή» της για δικαιοσύνη.
Μέσα από τα λόγια της, σκιαγραφείται η προσωπικότητα μιας νεαρής κοπέλας γεμάτης όνειρα, καλοσύνης και διάθεσης προσφοράς, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται ο ισχυρός δεσμός που τη συνέδεε με την οικογένειά της.
Η κυρία Μιράντα περιγράφει ένα κορίτσι με χαρακτήρα εκ διαμέτρου αντίθετο απ’ αυτό που πλασάρεται τις τελευταίες ημέρες και σκιαγραφεί το προφίλ ενός παιδιού γεμάτο καλοσύνη και φιλοδοξίες, που ήθελε να προσφέρει στον συνάνθρωπο. «Η Μυρτούλα μου, το κορίτσι μου είχε όνειρα. Ήταν ένα καλό παιδάκι, ήταν όλη μου η ζωή. Ήταν η ανάσα μου. Το όνειρο της ήταν να γίνει βοηθός μικροβιολόγου, δηλαδή αυτό που σπούδαζε. Όταν ήταν μικρή φυσικά ήθελε να γίνει κοινωνική λειτουργός, να βοηθάει ανθρώπους» λέει στο Newsbomb.gr η μητέρα της Μυρτούς που βρήκε τραγικό θάνατο τα ξημερώματα της 14ης Απριλίου στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς.
Τελευταία συνομιλία στις 02:30 τα ξημερώματα
Η τελευταία τους επικοινωνία ήταν περίπου δύο ώρες πριν η Μυρτώ καταλήξει: «Έχασα το παιδί μου, έχασα τη ζωή μου. Θέλω να πληρώσουν αυτοί που παράτησαν το παιδάκι μου και να γλιτώσουν όλα τα υπόλοιπα παιδιά από τον κόσμο. Η Μυρτώ έκανε κωπηλασία και πολεμικές τέχνες» είπε και πρόσθεσε αναφερόμενη στην τελευταία τους επικοινωνία: «Η τελευταία φορά που μιλήσαμε ήταν στις 02:30 π.μ. τα ξημερώματα και της είπα να προσέχει και ότι την αγαπάω πάρα πολύ. Της έστελνα κάθε μέρα μήνυμα γιατί δουλεύω μόνο νύχτα, οπότε κάθε μέρα και ενώ κοιμόταν πάντα της έγραφα και της έλεγα πόσο πολύ την αγαπάω, ακόμα και να το έβλεπε το πρωί».
Η περιγραφή της κυρίας Πάντου, αναδεικνύει τον δεσμό της οικογένειας και την εικόνα ενός παιδιού χωρίς «σκοτεινές» πλευρές. «Μας είχε πολύ αδυναμία το παιδί. Δεν είχε μυστικά. Είχε λίγο παραπάνω αδυναμία στον πατέρα της, αλλά αυτό δεν με πείραζε. Ήταν ένας άγγελος, το καλύτερο παιδί στον κόσμο. Δεν το λέω επειδή ήταν το παιδί μου, αλλά έτσι ήταν. Έμαθα κατευθείαν ότι το παιδί ήταν η Μυρτώ, επειδή δούλευα το βράδυ».
Η μητέρα της 19χρονης ξεκαθάρισε ότι δεν θέλει να έχει καμία επαφή με τους συγγενείς των συλληφθέντων, οι οποίοι «δεν βγήκαν ακόμα να πουν συγγνώμη».
«Δεν θέλω να επικοινωνήσει κανείς από τους συγγενείς των κατηγορούμενων. Ούτε θέλω να τους ξέρω, ούτε να τους μιλήσω, ούτε τίποτα. Τι να μου πουν τώρα; Δεν βγήκαν ακόμα να πουν τη λέξη “συγγνώμη”. Θέλω να τιμωρηθούν, όπως μου βασανίσανε το παιδί. Το παράπονό μου είναι το εξής. Έκαναν ό,τι έκαναν, αλλά γιατί μου το πέταξαν στο δρόμο και δεν πήραν ούτε ένα τηλέφωνο.
Να μου γλύτωνε το παιδί κι εγώ δεν θα τους έλεγα τίποτα, τέτοιος άνθρωπος είμαι. Ακόμα και τα λεπτά σε αυτές τις περιπτώσεις παίζουν τον ρόλο τους. Μου το πέταξαν σαν σκυλί το παιδί μου και δεν μου το πέταξαν στον δρόμο, αλλά πίσω από τον δρόμο για να μη φαίνεται κιόλας. Αυτό είναι το μοναδικό μου παράπονο» συμπληρώνει στο η μητέρα της 19χρονης.
«Εδώ η κόρη μου έβλεπε σκυλάκια και γατάκια παρατημένα και μου έλεγε “μαμά να τα πάρουμε σπίτι” και πήγαινε πόρτα-πόρτα και ρωτούσε εάν ήθελαν ένα σκυλάκι ή γατάκι. Άξιζε στο παιδί μου αυτό; Γιατί δεν πήραν ένα τηλέφωνο και το πέταξαν σαν ένα τσουβάλι;».
«Δεν είχε καμία σχέση με αυτά»
Η μητέρα της Μυρτούς διαψεύδει κατηγορηματικά σενάρια που, όπως λέει, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. «Μία φίλη είχε η Μυρτώ, μία κολλητή. Δεν είχε ξαναβγεί με αυτούς. Το παιδί μου δεν είχε καμία σχέση με αυτά τα πράγματα. Δεν είχαμε μυστικά με την κόρη μας. Μας τα έλεγε όλα και σε εμένα και στον πατέρα της.
Έχουν πει ότι έμενε στα παγκάκια, ότι έφυγε από τα 15 χρόνια της από το σπίτι. Είναι δυνατόν να ζήσω εγώ χωρίς της Μυρτώ; Εγώ και ο πατέρας της ζούσαμε για το παιδάκι μας μόνο».
«Θέλω δικαιοσύνη»
Κλείνοντας, η κυρία Μιράντα Πάντου ζήτησε την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων: «Θέλω να τιμωρηθούν αυτά τα άτομα απλά. Της είχαν πάρει και το κινητό, αλλιώς θα με έπαιρνε και θα μου έλεγε “μαμά έλα’”. Να ξεβρομίσει όλη η κοινωνία από αυτή τη συμμορία, αυτό εύχομαι. Εγώ το παιδί μου το έχασα και δεν γυρίζει πίσω. Δεν πρόκειται να φύγω ποτέ από εδώ. Δεν φεύγω χωρίς το παιδί μου, εδώ είναι η θέση μου, μαζί με το παιδί μου».
