Κοινή ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη με θέμα «Επικίνδυνη η κατάσταση σε Αχαΐα και Δυτική Ελλάδα λόγω της έλλειψης επαρκών κλινών ΜΕΘ στα νοσοκομεία της Πάτρας» κατέθεσε ο Βουλευτής Αχαΐας και Τομεάρχης Υγείας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Ανδρέας Παναγιωτόπουλος και η επίσης Βουλευτής Αχαΐας και Τομεάρχις Εξωτερικών και Πολιτισμού της ΚΟ της Νέας Αριστεράς, Σία Αναγνωστοπούλου.
Η ερώτηση αναδεικνύει την έλλειψη επαρκών κλινών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (MΕΘ) στα νοσοκομεία του ΕΣΥ που εδρεύουν στην ευρύτερη περιοχή των Πατρών, γεγονός αδιαμφισβήτητο, το οποίο είναι ικανό να θέσει σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή όχι μόνο των κατοίκων της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας, αλλά και των όμορων Π.Ε. και ευρύτερα της Δυτικής Ελλάδας και των νησιών του Ιονίου, καθώς η αντίστοιχη κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη!
Για την έλλειψη επαρκών κλινών ΜΕΘ ευθύνονται αποκλειστικά οι πολιτικές που συστηματικά και μεθοδικά εφαρμόζει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, πολιτικές που διατηρούν και επιδεινώνουν τόσο την υποστελέχωση όσο και την υποχρηματοδότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).
Στο ίδιο πλαίσιο ο λαλίστατος υπουργός Υγείας, που ειρήσθω εν παρόδω έσπευσε εκ των προτέρων να πάρει θέση στο τραγικό εργατικό δυστύχημα στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» υπέρ των ιδιοκτητών, ερωτάται αν υπάρχει σχέδιο για την ολοκληρωμένη ανάταξη (κτηριακή, υλικοτεχνική και σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού) της ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, ώστε να επαναλειτουργήσει ως περιφερειακή μονάδα διαχείρισης τέτοιων περιστατικών.
Τέλος, οι δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της Νέας Αριστεράς με την κοινή τους ερώτηση για την έλλειψη επαρκών κλινών στις ΜΕΘ των νοσοκομείων της Πάτρας, καταδεικνύουν ότι το ΕΣΥ απαιτεί μια ολοκληρωμένη και ολιστική αναδιάρθρωση ως δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας, με επικαιροποίηση των οργανισμών όλων των δομών του. Ένας εκσυγχρονισμός που πρέπει αν γίνει αποκλειστικά βάσει των αναγκών υγείας του πληθυσμού ευθύνης, κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων που θα προκύψουν και σταδιακή σύγκλιση τουλάχιστον του ποσοστού της δημόσιας χρηματοδότησης σε σχέση με το ΑΕΠ, με τον ενωσιακό μέσο όρο.
