Μάθημα Βροχής
2026 μ.χ
Οι τελευταίες αναπνοές στις χειρονομίες της μητρότητας.
Σε μέρες άγνωστες, σε μέρες κουρέλια, σε μέρες ετοιμοθάνατες, η αυγή έφηβη όπως πάντα άλλωστε.
Απόφαγαν στην πρωινή αύρα με την επιμέλεια του θανάτου.
Ο ήλιος σιωπηλός έσειρε όστρακα μοναξιάς στην ταράτσα.
Η ταράτσα σπαρμένη υακίνθους αγωνίας και σκέψεις ελευθερίας.
Στο παραπλήσιο δάσος οι πυροσβέστες περιμένουν τις φωτιές του θέρους που για την Εκάβη και την Ανδρομάχη δεν θα έρθει ποτέ.
Στο αστυνομικό τμήμα οι χωροφύλακες παρακολουθούν αγώνα ποδοσφαίρου και ας σκούζει η σειρήνα του ασθενοφόρου.
Οι γονείς στην ποιητική του εργοστασίου, στον τρόμο της επερχόμενης κατάσχεσης και στη χαλάρωση της οθόνης με τα σήριαλ για τους αδικημένους.
Εμείς ακροβάτες, εκείνοι πανηγυριστές, οι άλλοι ηττημένοι, όλοι μα όλοι μάρτυρες της είδησης.
Τις ώρες της ματαιότητας είδαμε χαλκομανίες Χριστουγέννων με αγγέλους λιποτάκτες στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της 14ης Μαΐου.
Δραπέτευσαν στην Ομηρική Τροία έγραψαν οι δημοσιογράφοι σε χρονολογίες επαναστάσεων, είπαν ότι βίωσαν ιδίοις όμασι τις πτώσεις του Αχιλλέα και του Πατρόκλου.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι στην ησυχία τους παρουσία του δημάρχου σφράγισαν τις ληξιαρχικές πράξεις θανάτου.
2.31 μ.μ ακριβώς, έσβησαν το φως πήραν τη σακούλα με τα πρωινά ψώνια από το Super Market και τράβηξαν πίσω τους την πόρτα του γραφείου.
Σίγουρα σε μια από τις επόμενες ημέρες θα καταχωρήσουν και αυτές τις οδοιπορίες προς την Τροία στα αρχεία της πόλεως των ζωντανών.
Ημερολογιακές Σημειώσεις
Αντώνης Δ. Σκιαθάς
Μικρή αφιέρωση σε μαθήτριες από τον δάσκαλο τους στο μάθημα της Χημείας
